Αν ο δημοσιογράφος έχει συνειδητοοιήσει οια είναι η δουλειά του...

 

(Αόσασμα αό τον ΠΡΟΛΟΓΟ του βιβλίου του Κωνσταντίνου Ι. Αγγελόουλου ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ (Εκδόσεις Εξάντας, 2008), ου ολύ το χαρήκαμε)

 

 

Αν ο δημοσιογράφος έχει συνειδητοοιήσει οια είναι η δου­λειά του, αν αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι αρά ένας μισθωτός υηρέτης ενός σημαντικού αγαθού δημόσιου συμφέροντος, ου είναι η ληροφόρηση των ολιτών της σύγχρονης δημο­κρατίας για τα δημόσια ράγματα, και ότι, συνεώς, εκ των ραγμάτων στέκει αέναντι στην ολιτική εξουσία και όχι δί­λα της, αν ο δημοσιογράφος δεν ονειρεύεται λούτη και λα­στικές δάφνες αναγνωρισιμότητας (αυτής της νέας μεγάλης αρλούμας των καιρών μας), αν θέλει να μην έχει σχέσεις με την άξεστη, κακόγουστη γκλαμουριά της νεόλουτης Αθήνας και τα διαφημιστικά της κυκλώματα, αν δηλαδή ειθυμεί να μη γελοιοοιείται αό τις γκρίζες δυνάμεις της ντόιας ολιτικής εξουσίας και αό το κυρίαρχο εικοινωνιακό σύστημα τους, αν θέλει να ζει με αξιορέεια αοκλειστικά αό την εργασία του, τότε ονάει για τη χαμηλή οιότητα της ελληνικής ολιτι­κής, ου διαρκώς φορτώνει την κοινωνία (και το δικό του ε­άγγελμα) με βάσανα. Και θλίβεται με τις εξαιρετικά εριορι­σμένες λέον δυνατότητες της ερίφημης τέταρτης εξουσίας για έναν θετικό, αρεμβατικό ρόλο της υέρ της κοινωνίας στα δημόσια ράγματα. Θλίβεται και για τα χάλια κάοιων δημοσιογραφικών κύκλων ου έχουν αοφασίσει να κάνουν κρυφά ή φανερά ǹαρέα με μια αξιοθρήνητη εξουσία, έ­φτοντας κάοιες φορές ολύ χαμηλά, συνάτοντας σχέσεις έ­ως και στα υόγεια ενός ιδιότυου αραολιτικού υοκό­σμου. Πολλά στοιχεία της νέας εοχής στον ελληνικό δημό­σιο βίο συντελούν στο να αοδυναμώνεται διαρκώς η δημο­σιογραφία, να χαμηλώνουν οι οιότητες της, να μετατρέεται σταδιακά σε διαφημιστικό εργαλείο της ολιτικό-ειχειρημα­τικής αγοράς και νά εριορίζεται η ερευνητική δουλειά των μάχιμων δημοσιογράφων. Όσο καλά γνωρίζει αό ǹρώτο χέ­ρι τις δυσλασίες του ολιτικού συστήματος και τις νέες ει­κοινωνιακές τεχνικές ο μάχιμος δημοσιογράφος, άλλο τόσο καλά γνωρίζει είσης και γιατί ταλαιωρούνται καθημερινά στην Ελλάδα με εκατό τρόους οι εντίμως εργαζόμενοι, αρα­γωγικοί ολίτες (οι αλοί, λεγόμενοι, ολίτες), και ειδικότε­ρα οι εξ αυτών μη διαθέτοντες μέσα και γνωριμίες.

 

Ο μάχιμος δημοσιογράφος ροσαθεί λοιόν, διαερνώ­ντας τα στεγανά της ολιτικής εξουσίας, να ροσφέρει στο κοινό την καλύτερη δυνατή ληροφόρηση καθώς και μια ανα­λυτική ροσέγγιση των γεγονότων αό όοιο μέσο ενημέρω­σης του δίνει λίγο ή ολύ αυτή την ελευθερία. Αλλά δεν είναι άντοτε σε θέση να αναφερθεί ευθέως στα όσα ροσωικά διαιστώνει, να φωτίσει και να αρακολουθήσει σε διάρκεια χρόνου, με νομικά αδιαμφισβήτητα στοιχεία, συγκεκριμένες αθλιότητες ου ακούει να λέγονται, να σχεδιάζονται ή και βλέει να διαράττονται συχνά γύρω του, στη δημόσια σκηνή. Σανίως υάρχει ατό αοδεικτικό υλικό με γερή νομική βά­ση για μια δικαστική μάχη ου δεν θα οδηγήσει τελικά τον ί­διο με βεβαιότητα σε καταδίκη του. Το αοκαλυτικό ρε­ορτάζ είναι σουδαία υόθεση, ροσφέρει κάοιες φορές στο κοινό χρήσιμες ληροφορίες και γνώσεις, ροκαλεί κατά καιρούς ǹανικό με τις αοκαλύψεις του σε ολιτικούς κύ­κλους, σε ελεεινούς ενδιάμεσους και σε κρατικοδίαιτα ει­χειρηματικά κέντρα, αοτρέει κάοιες αθλιότητες, αλλά δυ­στυχώς αυτή η δυναμική δημοσιογραφία έχει τα όριά της. Οι διεφθαρμένοι ǹολίτες υεράνω υοψίας, οι ομάδες ειδι­κών συμφερόντων και οι κατεργαραίοι της ολιτικής ου ε­ξευτελίζουν το δημοκρατικό ολίτευμα με τις αοφάσεις και τις συμεριφορές τους, με αυθαιρεσίες και αρανομίες, γνω­ρίζουν καλά ώς να κινούνται ελισσόμενοι μέσ' αό υόγειες διαδρομές. Σάνια υοφέρουν (και για ένα διάστημα μόνο) αό οδυνηρές σε βάρος τους αοκαλύψεις σκανδάλων, όως συνέβη και στην ερίτωση του μεγάλου σκανδάλου Siemens. Διαθέτουν οι κύκλοι αυτοί γερούς μηχανισμούς ροστασίας, ώστε, αν κάοια ράγματα στραβώσου γι' αυτούς, να μορούν να μένουν στο αυρόβλητο. Αρκετοί αό αυτούς μάλι­στα, αρότι κακόφημοι στα μάτια των ολλών, κυκλοφορούν στην κοινωνία θρασείς και κορδωμένοι - ενίοτε και τιμώμε­νοι μάλιστα αό την ǹολιτεία για κάοια αγαθά έργα ου ροσφέρουν με το μαύρο χρήμα τους.

 

Ξέρει, συνεώς, ο καλός μας δημοσιογράφος ως αναγκα­στικά θα κρύβει κάοια γεγονότα αό τους αναγνώστες, αό τους ακροατές του, ότι δεν θα μορεί να λέει άντοτε τα ράγματα με το όνομα τους, ακριβώς εειδή φτάνει κάοιες φορές να γνωρίζει τόσο καλά ορισμένα θέματα ώστε ρο­σκρούει σε ολύ δυνατές οχυρώσεις. Αυτό ου μορεί λοι­όν κυρίως να κάνει, είναι να γράφει ρεορτάζ και σχόλια για να εριορίζει κατά το δυνατόν την αυθαιρεσία της εξουσίας, να υερασίζεται την τήρηση της νομιμότητας, να φωτίζει κά­οια βρόμικα αρασκήνια, να σάει κάοτε τα διαβόητα α­όρρητα της εξουσίας, να διαλύει τρέχουσες φαντασιώσεις και λάνες ου καλλιεργούν στην κοινωνία οι ονηροί και οι ελεεινοί του ολιτικού συστήματος. Προσαθεί ακόμη να δί­νει στο κοινό αληθινά στοιχεία, ροκειμένου να σκεφτεί κι αυτό λέον α την λευρά του κάοια ράγματα σχετικά με τις αρνητικές καταστάσεις ου έχουν διαμορφωθεί στη χώρα του με τη βοήθεια και της δικής του ψήφου.