Το εκλογικό νομοσχέδιο στην Αγγλία του 1832 και το δημοψήφισμα στην Ελλάδα του 2015

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.             Αγγλία 1831-32.

Ο ρωθυουργός λόρδος Γκρέυ, αρχηγός του κόμματος των Γουίγκς (με μεγάλη λειοψηφία, στη Βουλή των κοινοτήτων μετά ρόσφατες εκλογές), ροώθησε ένα νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του εκλογικού νόμου.

Το νομοσχέδιο αυτό ψηφίστηκε αό τη Βουλή των κοινοτήτων με μεγάλη λειοψηφία, αλλά αορρίφθηκε αό τη Βουλή των λόρδων (στην οοία λειοψηφούσε το κόμμα των Τόρυδων) τον Οκτώβριο 1831 και τότε ο Γκρέυ υέβαλε την αραίτησή του αό τη θέση του ρωθυουργού.

Όταν ο Δούκας του Ουέλινγκτον, ο νικητής της μάχης του Βατερλώ, ειχείρησε να σχηματίσει κυβέρνηση Τόρυδων, οι ολίτες αντέδρασαν έντονα.

 

2.             Τα γεγονότα εριγράφει γλαφυρά ο Αντρέ Μωρουά, της Γαλλικής Ακαδημίας, στο βιβλίο του Ιστορία της Αγγλίας (Histoire d Angleterre, Εκδόσεις Le Livre de Poche historique, 1967):  

 

Η Χώρα ξεσηκώθηκε (...).

Οι τοίχοι γέμισαν με αφίσες ου καλούσαν του Άγγλους να αοσύρουν τα λεφτά τους αό την Τράεζα: Για να σταματήσετε τον Δούκα, άρτε ίσω τον χρυσό σας.

Η Τράεζα της Αγγλίας ήταν ο μόνος θεσμός ου ήταν ιο σεβαστός αό τον Δούκα.

Η αντίδραση των καταθετών νίκησε αυτήν των λόρδων.

Ο Δούκας αέφυγε τον εμφύλιο όλεμο.

Όταν, με ρότασή του, ο Γουλιέλμος ο 4ος ξανακάλεσε τον Γκρέυ, αυτός δεν συμφώνησε να ξαναάρει την εξουσία αρά μόνο αν ο βασιλιάς υοσχόταν εγγράφως να δημιουργήσει, αν χρειαζόταν, τόσους λόρδους όσοι θα χρειάζονταν για να ψηφιστεί το εκλογικό νομοσχέδιο.

Η αειλή αυτή άρκεσε. Ο Ουέλινγκτον και οι φίλοι του αέφυγαν να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις της Βουλής των λόρδων και, σε μια Βουλή άδεια κατά το μισό και λέον, το νομοσχέδιο έρασε τελικά με 106 ψήφους υέρ και 27 κατά (4 Ιουνίου 1832).

 

3.              Αυτά συνέβησαν στην Αγγλία το 1832.  

Ο Δούκας του Ουέλινγκτον υοχώρησε, διορθώνοντας το λάθος του.

Στη χώρα μας το 2015, οι δικοί μας Δούκες ειμένουν στο δικό τους λάθος, ροκηρύσσουν  δημοψήφισμα με ερώτημα αν δεχόμαστε ή όχι την ρόταση των Δανειστών και μας υόσχονται, αν ψηφίσουμε το ΟΧΙ ου ροτείνουν, να ξαναγυρίσουν στη  διαραγμάτευση, ενισχυμένοι με την λαϊκή αόφαση.

 

4.             Ξεχνάνε όμως οι δικοί μας Δούκες μια μικρή λετομέρεια, εκτός αό άλλα σοβαρά:

Κάλεσαν τον λαό να αοφασίσει για μια διαραγμάτευση, ου αφορά το τρέχον Πρόγραμμα, στις 5 Ιουλίου, όταν δηλαδή το Πρόγραμμα αυτό δεν θα υάρχει! (Θα έχει λήξει αό τις 30 Ιουνίου).

Λογικά, νομικά, ολιτικά, δεν μορεί να υάρξει διαραγμάτευση για ένα Πρόγραμμα ου έχει λήξει.

 

5.             Μετά τις 30 Ιουνίου η μόνη διαραγμάτευση ου θα μορούσε να αρχίσει, είναι εκείνη για ένα νέο Πρόγραμμα για νέα  οικονομική βοήθεια (40 ως 50 δισεκ. ευρώ), νέο χρονικό ορίζοντα (3 ως 4 χρόνια)   και νέους όρους.