Εισαγωγή φοιτητών με ειδικές ανάγκες στα ΑΕΙ: Η ολιτεία  να μην εξωθεί τους νέους στην κομίνα, την αάτη και την αναξιοκρατία  

 

(Ειστολή του Σύρου Δανάλη ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 28.7.09)

 

 

Κατ αρχάς συγχαίρω τον κ. Οικονομόουλο για άρθρο του με τον τίτλο Παιδείας θλίψη, ου δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα σας την 23η Ιουλίου 2009 για τις σχεδιαζόμενες τροοοιήσεις για την εισαγωγή φοιτητών με ειδικές ανάγκες στα ΑΕΙ.

Περιγράφει ολύ σωστά όλη την ααράδεκτη κατάσταση ου υάρχει σήμερα, η οοία με τα νομοθετικά μέτρα ου σχεδιάζονται θα γίνει ακόμη χειρότερη.

 

Εχω μερικούς ρόσθετους ροβληματισμούς.

Το 3% ου εισάγεται λόγω ασθενείας, το οοίο ροβλέεται να αυξηθεί στο 5% είναι ένα ολύ μεγάλο οσοστό το οοίο δεν υάρχει στην ράξη. Αντίθετα το ραγματικό οσοστό δεν είναι ούτε 1%. Δηλαδή συνειδητά η Πολιτεία διδάσκει και εξωθεί τους νέους στην κομίνα, στην αάτη, την αναξιοκρατία. Στην αοφυγή της άμιλλας, της εργατικότητας και της αξιοκρατίας. Δηλαδή εκαιδεύουμε τη νεολαία χωρίς ιδανικά και κοινωνική συνείδηση. Και ανάλογη κοινωνία ροετοιμάζουμε για το μέλλον.

Είναι δυνατόν, αυτοί οι κύριοι, όταν γίνουν δημόσιοι υάλληλοι, γιατροί και οτιδήοτε άλλο να εργάζονται και να εκληρώνουν τα καθήκοντά τους; Το μόνο ου θα τους ενδιαφέρει είναι ώς θα εισράττουν άκοα τον μισθό, τα αράνομα δώρα και τα κρυφά φακελάκια. Και ταυτόχρονα ειβραβεύει τους διαβρωμένους και ασυνείδητους γονείς τους.

Αλλά και αυτοί ου είναι βαριά άρρωστοι, γιατί να εισαχθούν χωρίς εξετάσεις; Εχουν ερισσότερα ρονόμια αό τους υγιείς: Εάν δεν είναι ικανοί να εργασθούν, τι θέλουν το δίλωμα ΑΕΙ; Για να εξασφαλίσουν λουσιοάροχη αργομισθία στο Δημόσιο; Διότι, βέβαια, κανένας ιδιώτης δεν ροσλαμβάνει υάλληλο ου δεν είναι αραγωγικός.

 

Αυτό δεν είναι κοινωνική ολιτική, είναι αναξιοκρατία, διάλυση και εκμαυλισμός...