Όταν ο δημοσιογράφος έχει ειλέξει στρατόεδο, μορεί να είναι αντικειμενικός στην αρουσίαση και σχολιασμό των γεγονότων;

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου στάλθηκε στον κ. Κ. Καλλίτση, δημοσιογράφο της Καθημερινής, και κοινοοιήθηκε σε συντάκτες και στη διεύθυνση της Καθημερινής, στις 1.6.09, και η αάντηση του κ. Κ. Καλλίτση, στις 4.6.09)

 

 

Αναφέρομαι στα άρθρα σας στην "Κ" με τίτλους "Οταν νιώθαμε ερήφανοι" (17.5.09) και "Μέτρα και χάος" (24.5.09).

 

1. Στο ρώτο α' αυτά, μας κάνετε γνωστό τι "συζητείται στα αρασκήνια του Ecofin", θέτοντας μάλιστα εντός εισαγωγικών φράσεις ου (μας λέτε ότι) λέχθηκαν "στα αρασκήνια".

 

              Πιό σωστό δημοσιογραφικά και ιό χρήσιμο για μας, τους αναγνώστες της "Κ", θα ήταν να μας λέγατε τι αναφέρουν τα είσημα κείμενα του Ecofin (για το τι "συζητείται στα αρασκήνια" μορεί ο καθένας να λέει, ανέξοδα, ό, τι θέλει).

 

              Η δημοσιογραφία του "κάοιος μου είε ως άκουσε κάοιον να λέει ότι..." είναι μεν εύκολη είναι όμως αναξιόιστη και εικίνδυνη.

 

2. Με τα δύο άρθρα σας εξυμνείτε το "έργο της κυβέρνησης Σημίτη" και τον "κοινωνικό λούτο και το διεθνές κύρος της χώρας" την ερίοδο 1996-2003, τότε ου, όως γράφετε, "η Ευρώη εκθείαζε το 'ελληνικό υόδειγμα' " και εμείς "νιώθαμε ερήφανοι".

 

              Όμως, τα φοβερά εκείνα ου η "Κ" και οι συνεργάτες της (Κ. Αγγελόουλος, Κ. Ιορδανίδης, Αντ. Καρακούσης, Αντ. Καρκαγιάννης,  Στ. Λυγερός, Θ. Οικονομόουλος, Μ. Πααδημητρίου κ.α.) έγραφαν τότε, και εμείς οι αναγνώστες της διαβάζαμε, έδειχναν μια εντελώς άλλη, ολύ άσχημη, εικόνα της τότε διακυβέρνησης και ροκαλούσαν αισθήματα εντελώς αντίθετα αό αυτά ου εριγράφετε στα ιό άνω άρθρα σας. 

 

3. Ελάχιστο δείγμα των γραφτών αυτών  (α' τα ολλά ου έχω υόψη μου) σας αραθέτω εδώ, γιατί α' όσα γράφετε φαίνεται να τα αγνοείτε ή να τα έχετε ξεχάσει (ολύ ερισσότερα μορείτε να βρείτε ο ίδιος στο αρχείο της "Κ").

 

- Αό άρθρο με υογραφή Κ, με τίτλο Πώς λουτίσατε κ. Τ.; (13.7.04) (σημ. στο άρθρο αναγράφεται το λήρες όνομα του, κατά την Κ, ҹλουτίσαντος):

Πώς λουτίσατε κ. Τ.; Αό τους ρομηθευτές των Ενόλων Δυνάμεων, αό τις συμβάσεις ου αφειδώς υογράψατε, αό το υστέρημα και τα χρήματα του ελληνικού λαού, για τα οοία δώσατε όρκους τιμής και ροστασίας; Οφείλει μια εξήγηση ο κ. Τ., όως οφείλει και το κόμμα του, ου τόσα χρόνια τον εμιστεύθηκε. Οφείλουν εξήγηση οι ηγήτορες του εκσυγχρονισμού, ο κ. Σημίτης και τόσοι άλλοι, ου δημιούργησαν συνθήκες λεηλασίας του λούτου της χώρας και τώρα σιωούν ανααυόμενοι.

 

- Αό άρθρο του κ. Κ. Αγγελόουλου (22.1.04):

"Οι μετρήσεις και οι εκτιμήσεις της Κομισιόν για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας κάνουν λέον κομμάτια την εικόνα ου τα τελευταία χρόνια αρουσιάζουν οι 'εκσυγχρονιστές' στους Ελληνες ολίτες. Η 'ισχυρή οικονομία' την οοία τόσο ολύ διαφήμισαν στη διάρκεια της τετραετίας ο κ. Κ. Σημίτης και οι οικονομικοί υουργοί του δεν υφίσταται, και τώρα το αντιλαμβάνεται αυτό αολύτως κάθε ολίτης. Υερχρέωση, δημοσιονομικές 'τρύες' ανεργία, ακρίβεια και ερισσότερους νεότωχους αφήνει ίσω της η ηγεσία Κ. Σημίτη, μαζί με μια 'ανάτυξη', τα αγαθά της οοίας ολίγοι εκλεχτοί Ελληνες αολαμβάνουν. Μια (...) ομάδα 'εκσυγχρονιστών', ου (...) κυβέρνησε τον τόο, χωρίς να ανησυχεί για το ότι η ηγεσία δεν διέθετε κανένα εθνικό σχέδιο δράσεων για την την εντός Ευρωζώνης Ελλάδα. Τα αοτελέσματα αυτής της αουσίας ολιτικής για την Ελλάδα του ευρώ καταγράφονται σήμερα και αό την Ευρωαϊκή Ειτροή...".

 

- Αό άρθρο του κ. Κ. Ιορδανίδη (25.9.03):

"Ο κ. Σημίτης υεσχέθη εξυγίανση της οικονομίας και εί ρωθυουργίας του η διαλοκή ανεδείχθη σε κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής ζωής. Υεσχέθη ανάτυξη και δημιούργησε τη φούσκα του Χρηματηστηρίου, α' όου αντλήθηκαν τεράστια οσά εκ των οοίων μόνο το ένα τρίτο εενδύθηκε για άμεσους αραγωγικούς σκοούς".

 

- Αό άρθρο του κ. Αντ. Καρακούση (19.4.03):

"Διάχυτη ήταν η εντύωση ότι λήθος ολιτικών στελεχών θησαύρισε σε κείνη τη διετία της φθοράς αό τα 'στημένα' χρηματιστηριακά αίγνια. Αλλωστε δεν μορούσαν να μείνουν κρυφά τα λάφυρα του εύκολου λουτισμού. Μεταφράστηκαν σε ολυτελείς κατοικίες, σε βίο τρυφηλό, σε εισόδημα ου ξεχείλιζε αό αντού".     

 

- Αό άρθρο του κ. Αντ. Καρκαγιάννη (6.1.04):

"Στη συνείδηση της κοινής γνώμης η κυβέρνηση και ο ρωθυουργός αοτελούσαν ομάδα κακής διαχείρισης των δημοσίων ραγμάτων και λουτισμού των μελών της και στενού κύκλου φίλων, συγγενών και διαλεκόμενων υοστηρικτών".

 

- Αό άρθρο του κ. Στ. Λυγερού (26.9.09):

"Ο Κ. Σημίτης, ως ολιτικός αρχηγός, και κυβερνήτης, ράττει ανενδοίαστα και καθ' υερβολήν όλα εκείνα για τα οοία κατηγορούσε με άθος τον ροκάτοχο του. Βαθύτατα ελλειμματικός αοδεικνύεται και στον τομέα του ήθους. Παρ' ότι είναι ο μέγας μάγιστρος της διαλοκής, δεν δίστασε να καταγγείλει ότι είναι θύμα συνωμοσίας συμφερόντων!"

 

- Αό άρθρο του Θ. Οικονομόουλου (15.10.04):

"Ειμένουν αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε χθεσινές συνεντεύξεις του Κώστα Σκανδαλίδη και της Αννας Διαμαντοούλου...) να υοστηρίζουν την άοψη την οοία καλλιεργούν και συγκεκριμένες 'λερωμένες φωλιές', ως όλη αυτή η υόθεση για άταξη της διαφθοράς και της διαλοκής, δεν είναι τίοτε ερισσότερο αό 'σύγκρουση ειχειρηματικών συμφερόντων'. Περίεργη στάση. Θα ερίμενε κανείς αό ολιτικούς ου υοτίθεται ότι κυκλοφορούν, αν μη τι άλλο, στην κοινωνία και αφουγκράζονται την αίσθησή της, τη γνώμη ου έχει διαμορφώσει για τα συμβαίνοντα στο δημόσιο βίο (τα συμβαίνοντα χρόνια τώρα, όχι μόνο τις τελευταίες μέρες...), να γνωρίζουν ως ... 'ο κόσμος το 'χει τούμανο' ότι η αδιαφάνεια, η διαλοκή, οι άνομες σχέσεις ολιτικής και οικονομικής εξουσίας και οι εξ' αυτών ρονομιακές μεταχειρίσεις των οοίων αολαμβάνουν κάοιοι ειχειρηματίες αοτελούν 'κοινό τόο' - και όχι γενικώς και αορίστως, αλλά με ολύ συγκεκριμένες αναφορές σε ρόσωα. Και αό τον χώρο της ολιτικής, και αό τον χώρο των μεγάλων συμφερόντων... ".

 

- Αό άρθρο του κ. Μ. Πααδημητρίου (8.10.04):

"Στις 23 Σεεμβρίου, ο αρμόδιος είτροος Joaquin Almunia υενθύμισε την εμμονή της Eurostat σχετικά με τα 'ερωτήματα ου υάρχουν για την οιότητα των ελληνικών στατιστικών στοιχείων στο αρελθόν'. Την ίδια μέρα, με ανακοίνωση της ίδιας Υηρεσίας, μάθαμε ότι το ραγματικό έλλειμμα του ελληνικού ροϋολογισμού ανήλθε, το 2003, σε 4,6% του ΑΕΠ. Η λειοψηφία της ροηγούμενης Βουλής γνώριζε ότι το έλλειμμα είναι μόλις 1,7%. Κάοιος έλεγε ψέμματα! (...) Πράγματι, στην έκθεση ου αρουσίασε τον ερασμένο Αρίλιο ο Νίκος Γκαργκάνας, σημερινός διοικητής της Τράεζας της Ελλάδος, αρατίθεται ίνακας, η αλή ανάγνωση του οοίου δεν χρειάζεται καμία αογραφή και κανένα κοινοτικό έλεγχο. Εκεί, το κρατικό έλλειμμα του 2003 υολογίζεται σε 5% του ΑΕΠ. Μεγαλύτερο, δηλαδή, αό αυτό ου αοκάλυψε ο κ. Αλογοσκούφης και - ροφανώς - αό εκείνο ου αραδεχόταν ο κ. Χριστοδουλάκης".   

 

4. Έχει λεχθεί ότι όταν ο δημοσιογράφος έχει ειλέξει "στρατόεδο", δεν μορεί να είναι αντικειμενικός κατά την αρουσίαση και τον σχολιασμό των γεγονότων.

 

 

 

Και η αάντηση του κ. Κ. Καλλίτση (στις 4.6.09)

 

 

Σας ευχαριστώ για το mail σας. 

 

Ειτρέψτε μου να έχω τη δική μου, θετική εκτίμηση για το έργο του Κ. Σημίτη. 

Δεν ισχυρίστηκα (διότι δεν το ιστεύω...) ότι η Ελλάδα έγινε ένας αράδεισος στον οοίο δεν υήρχε θέση για τύους σαν τον κ. Τ. (τον οοίο ροσωικά είχα εικρίνει αό τις σελίδες της εφημερίδας στην οοία εργαζόμουν τότε). στόσο, με αντίθετους το μισό ΠΑΣΟΚ και ολόκληρη την αντιολίτευση, έγινε μια μεταρρυθμιστική ροσάθεια η οοία δεν ήταν ατελέσφορη, είχε αοτελέσματα (έτσι ετύχαμε να ενταχθούμε εγκαίρως στην ΟΝΕ κ.ά.), εκτιμήθηκε ολύ θετικά αό όλη την Ευρώη, μας εέτρεψε να νιώσουμε ερήφανοι, να ααλλασσόμαστε αό τα αραδοσιακά αισθήματα αυτολύησης του "ανάδελφου έθνους" και να αρχίσουμε να εμιστευόμαστε τις δυνάμεις μας – στοιχεία ου ειβεβαίωναν και λήθος δημοσκοήσεις. 

  

Η μεταρρυθμιστική ροσάθεια ανεκόη και, εν συνεχεία, ανεστράφη. Τα αοτελέσματα είναι ορατά.

          

Η κατάσταση της χώρας συζητείται (και) στα αρασκήνια του Ecofin.

Πιστεύω ότι υοχρέωση ενός δημοσιογράφου είναι να ενημερώνει τους αναγνώστες του όχι μόνον για τα είσημα κείμενα (τα οοία δημοσιεύει η "Κ" και, άλλωστε, αναρτώνται στις σχετικές ιστοσελίδες) αλλά και για όσα δεν εριλαμβάνονται σε είσημα κείμενα αλλά αφορούν τη χώρα μας. Μέσα αό αυτά τα "αρασκήνια" μορεί να ιχνηλατήσει κανείς το νεύμα ου κυριαρχεί στους ηγετικούς ευρωαϊκούς κύκλους και το οοίο, αν δεν κάνουμε κάτι σημαντικό, θα αοτυωθεί (και) στα είσημα κείμενα αύριο – όσα γερμανικά υοβρύχια και αν αγοράσουμε... 

 Αυτά τα οοία καταγράφω δεν είναι εικασίες, είναι ληροφορίες. Ο κ. Γ. Πααθανασίου τα γνωρίζει καλύτερα αό όλους. Δεν διεκδικώ κάοια "αντικειμενικότητα" αλλά φροντίζω για την ακρίβεια των στοιχείων με τα οοία διαμορφώνω την (υοκειμενική) γνώμη μου.