Λυγερός, Πρετεντέρης, Γιανναράς: Η συμβολή τους στον αοροσανατολισμό των ολιτών

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

1.        Δεν είναι μόνο τα ερισσότερα μεγάλα κανάλια ου, με τις ομιλούσες κεφαλές στα ǹρωϊνάδικα και τα δελτία των οκτώ, ροκαλούν σύγχυση στους ολίτες, στο ζήτημα της τελευταίας κρίσης.

Είναι και οι γραφίδες ορισμένων σχολιαστών του γρατού Τύου, όως οι τρεις του τίτλου με τις ιδεοληψίες, τις εμμονές, τις αντιφάσεις και τις ex cathedra αοφάνσεις τους.

Ιδού ένα ελάχιστο δείγμα αό τα όσα, τελευταία, έχουν γράψει.

 

(α) Για τις ρόωρες εκλογές.

 

- Η τρόικα στέκεται εμόδιο και στην ανόρθωση και στην ανασυγκρότηση και στην ελίδα (Πρετεντέρης, 16.3.12).          

 

- Είναι λέον εθνικό ζητούμενο (οι εκλογές) να αοτελέσουν την ευκαιρία ώστε οι σχέσεις με τους δανειστές να μουν σε μια ισότιμη και ορθολογική βάση. Για να άνε ειτέλους και οι Τόμσεν σίτι τους (Πρετεντέρης, 20.3.12).

 

[Γι αυτό λοιόν, κε Πρετεντέρη, γίνονται οι ρόωρες εκλογές; Για να ααλλαγούμε αό την Τρόικα, ρώτα, και να μείνουμε (εί τέλους!) μόνοι μας, με τη δραχμούλα μας, μετά;  Τώρα, τουλάχιστον, λέτε με τ όνομά τους όσα  τόσο καιρό μας λέγατε με φιοριτούρες!]

 

(β) Για τους κακούς σκοούς της Τρόικας και ώς να ανατυχθεί η Χώρα.

 

Η τρόικα αντιλαμβάνεται την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας με όρους βίαιης ααξίωσης. Προσαθεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα φθηνών ευκαιριών για το ευρωαϊκό κεφάλαιο. Η χώρα μορεί να ανατυχθεί εκμεταλλευόμενη τα σημαντικά συγκριτικά λεονεκτήματά της, να αξιοοιήσει τις ολλές λιμνάζουσες ανατυξιακές δυνατότητες (Λυγερός, 16.3.12).

 

[Η βίαιη ααξίωση της Χώρα και η μετατροή της σε ευκαιρία έχουν αό καιρό συντελεστεί, χάρη στις ροσάθειες της λειοψηφίας των ολιτικών, ΜΜΕ και συνδικαλιστών.

Τα σημαντικά λεονεκτήματα και τις λιμνάζουσες ανατυξιακές δυνατότητες τα είχαμε εδώ και δεκαετίες (όως είχαμε και τις ειδοτήσεις της Ε.Ε και, αργότερα, ένα σταθερό νόμισμα και αφθονία φτηνών κεφαλαίων), αλλά ώς τα αξιοοιήσαμε;

Για να ανατυχθεί η Χώρα χρειαζόμαστε εενδυτές και δανειστές, και αυτοί δεν θα έρθουν, αν, για να το ούμε με δυο λόγια, δεν συμμαζευτούμε, όως μας ζητάνε οι άλλοι λαοί της Ευρώης (και όχι μόνο το ευρωιερατείο).] 

 

(γ) Για τη διάλυση των δομών της κοινωνίας.

- Η ελλαδική κοινωνία ζει, για ρώτη φορά μετά τη γερμανική κατοχή, τον τρόμο και τον ανικό να βλέει να καταρρέουν ή να αχρηστεύονται οι δομές ου τη συγκροτούν (Γιανναράς, 8.5.11).

 

- Κανείς δεν συμφώνησε () να διαλύσουμε τις βασικές συντεταγμένες της κοινωνίας μας  (Πρετεντέρης, 17.1.12).

 

[Ας διατηρήσουμε λοιόν τις γνωστές ωραίες δομές μας στην αιδεία, υγεία, οικονομία, δημόσια διοίκηση, δημόσια ασφάλεια, ου βολεύουν τους λίγους και βλάτουν τους ολλούς!]

 

(δ) Για το Μνημόνιο και τη χρεοκοία σε μαθηματική εξίσωση, τα αόρατα κέντρα αοφάσεων και τις σφαγές των κουλάκων.

 

- Με τέτοιες ροϋοθέσεις ο σωτήριος δανεισμός είναι αγιωμένη και τελεσίδικη καταστροφή, τραγωδία ου ίσως δεν συγκρίνεται με αυτήν της είσημης τώχευσης και της ειστροφής στη δραχμή (Γιανναράς, 5.2.12).

 

- Αν ισχύει κάτι δεν είναι το δίλημμα Μνημόνιο ή χρεοκοία, αλλά η εξίσωση Μνημόνιο ίσον χρεοκοία (Λυγερός, 4.3.11).

 

- Δεν αρκεί να φωνάζουμε ότι το μνημόνιο ήταν καταστροφή: ρέει να συμφωνήσουμε γιατί το μνημόνιο μας κατέστρεψε (Πρετεντέρης, 24.3.12).

 

- Tι διαφέρουν οι σημερινές θεραείες σοκ μεθοδικά οργανωμένες σε αόρατα κέντρα αοφάσεων των αγορών, αό τις μεθοδικές σφαγές εκατομμυρίων κουλάκων ροκειμένου να εφαρμοστεί η Nέα Aγροτική Πολιτική του Λένιν, ή το Πρόγραμμα Eκβιομηχάνισης του Στάλιν;!!! (Γιανναράς, 4.3.12).

 

[Αόλυτη, δογματική, μη ειδεκτική σχολιασμού η γραφή των τριών. Αοκαλυτικό το ρητορικό ερώτημα του κ. Γιανναρά!]

 

(ε) Για τη (μη) νομιμοοίηση του ρωθυουργού και της Βουλής.

 

ҽς ρωθυουργός, όμως, (ο κ. Πααδήμος) δεν έχει το δικαίωμα να ακολουθεί μια γραμμή λεύσης ου δεν έχει ολιτική νομιμοοίηση. Αμφίβολη, όμως, είναι και η θεσμική νομιμοοίηση. Οχι μόνο εειδή η αρούσα Βουλή έχει εκλεγεί σε τελείως διαφορετικές συνθήκες και με τελείως διαφορετικές ροεκλογικές δεσμεύσεις, αλλά και εειδή ολλοί εντός του τρικομματικού συνασισμού ροβάλλουν αντιρρήσεις (Λυγερός, 13.1.12).

 

[Κι εμείς τόσα χρόνια νομίζαμε ως η νομιμοοίηση της Κυβέρνησης δίνεται αό τη Βουλή, αοκλειστικά και μόνο με τον τρόο ου το Σύνταγμα ροβλέει και ανεξάρτητα αό συνθήκες, ҹροεκλογικές δεσμεύσεις, αντιρρρήσεις κ.τ.τ.]!

 

(στ) Για τη μη αντίδραση ούτε αό τις Ένολες Δυνάμεις.

 

Καμία αντίδραση (στην αραίτηση αό την εθνική κυριαρχία ου συνόδεψε την υογραφή των διαβόητων Mνημονίων) ούτε αό τις ηγεσίες των Ενόλων Δυνάμεων, των κυρίως εντεταλμένων να ροασίζουν, με ετοιμότητα αυτοθυσίας, την εθνική κυριαρχία (Γιανναράς, 22.1.12).

 

[Ευτυχώς, ο κ. Γιανναράς είναι μάλλον αό τους ελάχιστους  με το ҹαράονο αυτό!]

 

(ζ) Για το διαραγματευτικό όλο μιας στάσης ληρωμών

 

Η Ελλάδα έχει ακόμα και τώρα εριθώρια να διαραγματευθεί ένα βιώσιμο ρόγραμμα ανάταξης, υό την ροϋόθεση () ότι είναι έτοιμη να χρησιμοοιήσει το μόνο διαραγματευτικό όλο ου διαθέτει, το γεγονός ότι αραμένει σε μεγάλο βαθμό συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη. Μία στάση ληρωμών της Ελλάδας θα ροκαλέσει αναόφευκτα καταστροφικό ντόμινο (Λυγερός, 5.2.12).

 

[Τι, αλήθεια, μας λέτε, κ. Λυγερέ;

- Πως η χρεοκοημένη χώρα μας έχει την ισχύ να ειβάλει τις αόψεις της στις 16 κυβερνήσεις, τα 16 κοινοβούλια και τους 16 λαούς της Ευρωζώνης και στις 187 χώρες του ΔΝΤ, με την αειλή της στάσης ληρωμών;

- Πως δε θυμάστε τι έτυχαν οι Παανδρέου, Βενιζέλος, Σαμαράς, με τις αειλές του δημοψηφίσματος, της ολιτικής ροσέγγισης, της εαναδιαραγμάτευσης;

- Πως δεν ξέρετε γιατί και οι τρεις τους υέγραψαν ό,τι τους ζήτησε η Τρόικα και γιατί οι 200 της Βουλής ψήφισαν όλα εκείνα στα οοία εέμεινε τελικώς η Τρόικα;

- Πως δεν έχετε ακούσει τους ηγέτες των κρατών της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ να εαναλαμβάνουν, δυο χρόνια τώρα, μέχρι και χθες, και σ όλους τους τόννους, ότι θα βοηθήσουν τη χώρα μας να μείνει στο ευρώ, με την ααράβατη ροϋόθεση ότι θα εφαρμόσει όλα τα συμφωνημένα ή ως ιστεύετε ότι όλοι αυτοί αλώς μλοφάρουν;]

 

2.        Η ρήση του Τσώρτσιλ the public opinion is formed by the published opinion  δίνει ίσως κάοια εξήγηση γιατί σήμερα ο χειμαζόμενος αό την κρίση λαός βρίσκεται αοροσανατολισμένος και σε σύγχυση.