Πώς ξεχάστηκαν τόσο γρήγορα αό τον κ. Μανδραβέλη όλα εκείνα τα φοβερά ου διαβάζαμε τότε στην Καθημερινή;

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου στάλθηκε στην Καθημερινή στις 25.5.09)

                                                                                                                                          

 

Στο άρθρο του με τίτλο Η οδός της αωλείας (Κ 14.5.09), ο συνεργάτης σας κ. Π. Μανδραβέλης διερωτάται ώς αό την υερευαισθησία της εριόδου 1996-2003 αέναντι σε αμαρτήματα διαφθοράς φτάσαμε σήμερα να θεωρείται δευτερεύον θέμα η χρηστή διαχείριση του δημόσιου χρήματος. 

Ως αραδείγματα τέτοιων αμαρτημάτων, για τα οοία η υερευαισθησία, και σε αντιδιαστολή με κάοια α τα σημερινά αμαρτήματα, αναφέρει:

- το γεγονός ότι ένας υφυουργός του ΠΑΣΟΚ έμενε στο σίτι φίλου του, ο οοίος ήταν ρομηθευτής του Δημοσίου,

- το ότι το 2001 σκάνδαλο ήταν να τηλεφωνήσει κάοιο στέλεχος του γραφείου του ρωθυουργού στον ΣΔΟΕ για να εξυηρετηθεί ένας φίλος του, χωρίς μάλιστα να υάρχει οικονομική συναλλαγή και

- την τροολογία Πάχτα, η οοία αν και τελικά αοδείχθηκε νόμιμη αφορούσε εκατό στρέμματα ιδιωτικής γης.

Ως εξήγηση του φαινομένου, ο κ. Μανδραβέλης υοδεικνύει την κατατονία ου ακολουθεί την υερευαισθησία, τον μιθριδατισμό (βαθμιαίο εθισμό στη διαφθορά) και το ότι ίσως ριν αό το 2004 να ιστεύαμε ότι η χώρα είχε κατακτήσει μερικά ράγματα και αλώς μας εξόργιζε το γεγονός ότι δεν είχε κατακτήσει όλα όσα έρεε.            

 

Η υερευαισθησία, λοιόν, τα λίγα ψιλά ανομήματα και το ότι δεν είχαμε κατακτήσει όλα όσα έρεε έκαναν την Καθημερινή και τους συνεργάτες της (Αντ. Καρκαγιάννη, Θ. Οικονομόουλο, Στ. Λυγερό κ.α.) να γράφουν, για τις αμαρτίες της εριόδου εκείνης, όλα αυτά  τα φοβερά ου διαβάζαμε τότε, ελάχιστο δείγμα των οοίων (αό τα ολλά ου έχω υόψη μου και αό τα ολύ ερισσότερα ου ο κ. Μανδραβέλης μορεί να βρει στο αρχείο της) είναι τα εξής:

 

- Αό άρθρο με υογραφή Κ, με τίτλο Πώς λουτίσατε κ. Τ.;, στις 13.7.04 (σημ. στο άρθρο αναγράφεται το λήρες όνομα του, κατά την Κ, ҹλουτίσαντος):

Πώς λουτίσατε κ. Τ.; Αό τους ρομηθευτές των Ενόλων Δυνάμεων, αό τις συμβάσεις ου αφειδώς υογράψατε, αό το υστέρημα και τα χρήματα του ελληνικού λαού, για τα οοία δώσατε όρκους τιμής και ροστασίας; Οφείλει μια εξήγηση ο κ. Τ., όως οφείλει και το κόμμα του, ου τόσα χρόνια τον εμιστεύθηκε. Οφείλουν εξήγηση οι ηγήτορες του εκσυγχρονισμού, ο κ. Σημίτης και τόσοι άλλοι, ου δημιούργησαν συνθήκες λεηλασίας του λούτου της χώρας και τώρα σιωούν ανααυόμενοι.

 

- Αό άρθρο του κ. Αντ. Καρκαγιάννη, στις 10.5.02:

Αν, λοιόν, υάρχει αυτή η ευρεία λαϊκή δυσαρέσκεια αό τη διαχείριση του ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα του κ. Σημίτη ιστεύω ότι δεν οφείλεται στο ότι διαχειρίστηκε άστοχα τον καιταλισμό (ου και αυτό είναι αληθές), αλλά κυρίως γιατί συνδέθηκε και ροώθησε τον λούμεν καιταλισμό, αυτόν ου τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζεται αό τον όρο διαλεκόμενα συμφέροντα .

 

- Αό άρθρο του κ. Θ. Οικονομόουλου, στις 8.10.2000:

... σήμερα, ου τα ερί διαλοκής, κοτερολογίας, αδιαφάνειας, δημιουργίας μονοωλίων με τη συνδρομή υουργών (και ταμιών...), εσκεμμένων καθυστερήσεων στην εκτέλεση έργων για να δοθούν τελικά κατ ανάθεσιν χωρίς διαγωνισμό, αοτελούν την ... καυτή εικαιρότητα... .

 

- Αό άρθρο του κ. Στ. Λυγερού, στις 13.5.98: 

Οι αμαρτωλές σχέσεις στο τρίγωνο ολιτικής-ΜΜΕ-ειχειρηματιών έχουν κατά γενική ομολογία ροσλάβει τόσο μεγάλες διαστάσεις, ου όχι μόνο καταρρακώνουν κάθε έννοια υγειούς ανταγωνισμού, αλλά και δημιουργούν ένα κλίμα γενικευμένης αναξιοιστίας. Πέρα, όμως, αό τις στρεβλώσεις στο ειχειρηματικό είεδο, τα διαλεκόμενα συμφέροντα αλλοιώνουν και το ίδιο το ολίτευμα. 

 

Πώς όλα αυτά τα φοβερά ου διαβάζαμε τότε στην Κ ξεχάστηκαν τόσο γρήγορα αό τον κ. Μανδραβέλη;