Με αφορμή μια συζήτηση στο MEGA για το εμάργκο του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Γεωργιάδη...

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.            Ο Ι. Μηλιός δικαιολόγησε ως εξής το εμάργκο του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Αδ. Γεωργιάδη, σε άνελ των Δ. Καμουράκη - Γ. Οικονομέα, όου συμμετείχαν και οι Α. Ασημακοούλου και Π. Χαϊκάλης, στις 9.10.14: Δεν υάρχει είσημη αόφαση, αό κει και έρα για να ροστατεύσουμε ένα διάλογο ολιτικό και ένα είεδο συζήτησης αοφασίσαμε άρα ολλά στελέχη ότι δεν θα βγαίνουμε με τον Άδωνι Γεωργιάδη. Δεν γίνεται να μιλάει ο άλλος φωνάζοντας, κραυγάζοντας με υστερικές τσιρίδες τελικώς να μη σε αφήνει να μιλήσεις και να λέει συνεχώς ανακρίβειες....

Η δικαιολογία αυτή δεν είναι ειστική.

Η συμεριφορά ου εριγράφει ο Ι. Μηλιός δεν αοτελεί αοκλειστικότητα του Γεωργιάδη, είναι ο κανόνας στα άνελ (αό τον οοίο δεν εξαιρούνται και αρκετοί α τους συντρόφους του, Στρατούλης, Σκουρλέτης και άλλοι).

 

2.           Οι Γ. Οικονομέας και Δ. Καμουράκης αρουσίασαν και υερασίστηκαν την ρακτική ου εφαρμόζουν στις εριτώσεις ροβολής βέτο στη συμμετοχή κάοιου σε άνελ.

Ο Γ. Οικονομέας, ααντώντας στην Α. Ασημακοούλου

[η οοία είε ως Είναι δικαίωμά τους (των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ) να μη θέλουν τον Γεωργιάδη, (αλλά) Εσείς αοφασίζετε αν θα ενδώσετε σ αυτό ου λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα φέρνετε τον Γεωργιάδη σε ένα άνελ, ή εμένα αν δεν με συμαθεί ο κ. Μηλιός, εσείς κάνετε κουμάντο],

μας έκανε γνωστή την ρακτική αυτή:  

Αν κάοιος μας ει εγώ δεν θέλω την κ. Ασημακοούλου στο άνελ, θα βρούμε κάοιον άλλο (αντί της Ασημακοούλου).

 Και, ενοχλημένος αό το αν θα ενδώσετε, ρόσθεσε:

Να μην ονομάζετε αυτό το ράγμα ενδοτικότητα. Αυτό είναι σεβασμός στην ουσία του διαλόγου.

 

3.           ΌΜΣ, κ. κ. Οικονομέα και Καμουράκη:

Την αρμοδιότητα και την ευθύνη να ορίζετε το θέμα της συζήτησης και τη σύνθεση του άνελ την έχετε εσείς, οι οργανωτές του, όχι οι ροσκεκλημένοι σας ή άλλοι τρίτοι.

Η ειβεβλημένη, αξιορεής, λοιόν αάντηση στον ροσκεκλημένο ου θα σας ζητήσει  να αοκλείσετε αό το άνελ έναν άλλο ροσκεκλημένο σας δεν μορεί αρά να είναι:  Λυούμαστε, αλλά δεν μορούμε να αλλάζουμε τη σύνθεση των άνελ κάθε φορά ου μας το ζητά κάοιος ροσκεκλημένος.

                  Πολύ ερισσότερο, αν ρόκειται για μόνιμο αοκλεισμό κάοιου αό τα άνελ σας.

                  Για την κρίση σας ότι αυτό το ράγμα είναι σεβασμός στην ουσία του διαλόγου, ουδέν σχόλιο.

 

4.            ΑΚΟΜΑ, διερωτώμαστε:

- Μέχρι όσοι ροσκεκλημένοι ειτρέεται να αοκλειστούν αό ένα άνελ;

- Αν κάοιος σας έλεγε εγώ δεν θέλω τον κ. Λαφαζάνη (ή τον κ. Σκουρλέτη) στο άνελ, θα ααντούσατε Καλά, θα βρούμε κάοιον άλλο;

- Την ρακτική αυτή, αυτό το ράγμα, ού αλλού στον κόσμο την έχετε συναντήσει;

 

5.            Τα τηλεοτικά άνελ σήμερα δεν υηρετούν τον ολιτικό διάλογο ούτε την ενημέρωση των ολιτών.                         

                  Διάλογος δεν γίνεται στα γνωστά μας εικοσάλετα άνελ των ετά-οκτώ ροσώων (δυο-τριών οικοδεσοτών και έντε-έξι καλεσμένων).

 Ντόρος, χαβαλές, φασαρία εικρατούν, συνθήματα και όχι ειχειρήματα ανταλλάσσονται, οι οικοδεσότες δεν είναι ουδέτεροι, συμεριφέρονται συνήθως σαν ολιτικά ενταγμένοι, αντιδικούν με τους μεν και αίρνουν το μέρος των δε (των ίδιων, συνήθως, μεν και των ίδιων δε), ο τηλεθεατής δεν βγάζει άκρη, αραληροφορείται, αοροσανατολίζεται, χειραγωγείται...

Καιρός οι αρμόδιοι των Καναλιών να σκεφτούν την αντικατάσταση των σημερινών γερασμένων άνελ με κάτι άλλο, σοβαρό, σύγχρονο.

Κάτι σαν αυτά ου βλέουμε σ όλο τον ροηγμένο δημοκρατικό κόσμο.