Το Παλαιστινιακό ρόβλημα,

όως διαγράφεται στο βιβλίο του Προέδρου Κάρτερ

Palestine, Peace not Apartheid ( 2006)

                                                                    

 

1. Οι κύριες ααιτήσεις, ροκειμένου να ξαναζωντανέψει η ειρηνευτική διαδικασία με διαραγματεύσεις μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστίνιων είναι:  

α. Να υάρξει εγγύηση για την ασφάλεια του Ισραήλ. Οι Άραβες ρέει να αναγνωρίσουν ανοιχτά ότι το Ισραήλ είναι μια ραγματικότητα και ότι έχει δικαίωμα ύαρξης με ειρήνη, σε ασφαλή και αναγνωρισμένα σύνορα, και να δεχθούν την υοχρέωσή τους για τερματισμό των ράξεων βίας εναντίον του.

β. Το Ισραήλ να καθορίσει τα μόνιμα νόμιμα σύνορά του, τα οοία, εκτός αν τροοοιηθούν μέ διαραγματεύσεις, ρέει να συμίτουν με τις γραμμές ανακωχής ου ίσχυαν αό το 1949 έως το 1967.

Η αόσυρση των Ισραηλινών ενόλων δυνάμεων αό τα κατεχόμενα εδάφη ορίζεται αό την ομόφωνα εγκεκριμένη Αόφαση 242/1967 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ου εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα.

Η υοχρέωση αυτή εαναβεβαιώθηκε αό τους ηγέτες του Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Camp David, το 1978, και του Oslo, το 1993, οι οοίες εικυρώθηκαν είσημα αό την Ισραηλινή κυβέρνηση.

Είσης, το Διεθνές Κουαρτέτο, ου εριλαμβάνει Ηνωμένα Έθνη, τις ΗΠΑ, την Ευρωαϊκή Ένωση και τη Ρωσία, υοστηρίζει τον Οδικό Χάρτη (Roadmap) για την Ειρήνη, ο οοίος εριλαμβάνει τις ίδιες ακριβώς ααιτήσεις (Την ρόταση του Οδικού Χάρτη δέχτηκαν οι Παλαιστίνιοι ηγέτες, το Ισραήλ όμως έχει αορρίψει τις βασικές ροβλέψεις της, ροβάλλοντας ροααιτούμενα και ροϋοθέσεις).

γ. Να γίνουν σεβαστά η κυριαρχία όλων των κρατών της Μέσης Ανατολής και τα διεθνή τους σύνορα.

 

2. Παρά τις ως άνω Αοφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις Συμφωνίες του Camp David και του Oslo, οι ηγέτες του Ισραήλ δεν χορήγησαν οτέ οοιαδήοτε αξιόλογη αυτονομία στους Παλαιστίνιους και, αντί να αοσύρουν τις στρατιωτικές και ολιτικές δυνάμεις τους, έσφιγγαν συνεχώς τη λαβή τους στα κατεχόμενα εδάφη. 

Έτσι, μέχρι το τέλος του 2000 (μετά η κατάσταση χειροτέρευε σταθερά) οι Ισραηλινοί έοικοι είχαν φτάσει τις 225.000 στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα και οι εοικισμοί είχαν ξεεράσει τους 250, καλύτοντας άνω αό το 12% του κατεχόμενου Παλαιστινιακού εδάφους. Το οσοστό αυτό είναι αραλανητικό, αφού αναφέρεται στο έδαφος των οικιστικών ζωνών μόνο. Εκτός α αυτές, όμως, υάρχει  ένας δακτύλιος λάτους τετρακοσίων ερίου μέτρων γύρω αό κάθε οικιστική ζώνη, στον οοίο δεν ειτρέεται η είσοδος Παλαιστινίων, και άλλες μεγάλες εριοχές για αοκλειστική χρήση αό το Ισραήλ, ένα δίκτυο αυτοκινητόδρομων, αοκλειστικής για Ισραηλινούς χρήσης, ου χτίστηκε στη Δυτική Όχθη για τη σύνδεση των εοικισμών μεταξύ τους, με την Ιερουσαλήμ και με την κατειλημμένη κοιλάδα του Ιορδάνη, και αρτηρίες ζωής έξω αό τους εοικισμούς, για τη μεταφορά νερού, ηλεκτρισμού τηλεικοινωνιών, λυμάτων, ου δεν μορούν να χρησιμοοιηθούν αό τους Παλαιστίνιους.

                 Ακόμα, ερισσότεροι αό είκοσι εοικισμοί έχουν εγκατασταθεί στην κατειλημμένη αο το Ισραήλ κοιλάδα του Ιορδάνη (μια αό τις ιό ροσοδοφόρες και αραγωγικές γεωργικές εριοχές της Παλαιστίνης), με 7.000 ισχυρά ροστατευμένους Ισραηλινούς, ου  ζουν εκεί εν μέσω ερίου 50.000 Παλαιστινίων ου τους ειτρέεται να αραμένουν ακόμα εκεί (οι ερισσότεροι εκδιώχτηκαν βίαια το 1967 και το Ισραήλ δεν τους έχει ειτρέψει να ειστρέψουν).

Αυτό το λέγμα των διασυνδεδεμένων Ισραηλινών εοικισμών, αυτοκινητόδρομων και αγωγών κατατέμνει ουσιαστικά τη Δυτική Όχθη σε τουλάχιστον δύο μη συνορεύουσες εριοχές και ολλά τεμαχισμένα τμήματα, συχνά ακατοίκητα ή ακόμα και αρόσιτα, και ο έλεγχος της κοιλάδας του Ιορδάνη αοκλείει τους Παλαιστίνιους αό οοιαδήοτε άμεση ρόσβαση ανατολικά στην Ιορδανία.

Ειλέον, εκατοντάδες μόνιμα Ισραηλινά σημεία ελέγχου δυσχεραίνουν σοβαρά την κυκλοφορία εζών και οχημάτων στους ακόμα ανοικτούς για τους Παλαιστίνιους δρόμους.

 

3. Η ρακτική της συνεχούς εέκτασης των Ισραηλινών εοικισμών σε Παλαιστινιακά εδάφη ροκάλεσε τη δυσφορία ακόμα και της Αμερικανικής ηγεσίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οότε :

- Ο υουργός εξωτερικών James Baker ροσδιόριζε την βασική ααίτηση για την είτευξη ειρήνης, μιλώντας τον Μάιο 1990 στην ετήσια σύνοδο της ισχυρής φιλοϊσραηλινής λομιστικής οργάνωσης AIPAC: Τώρα είναι η στιγμή να αραμεριστεί μια για άντα το μη ρεαλιστικό όραμα ενός Μεγάλου Ισραήλ... Αρνηθείτε την ροσάρτηση. Σταματείστε τις εοικιστικές δραστηριότητε. Δεχτείτε τους Παλαιστίνιους ως γείτονες ου αξίζουν ολιτικά δικαιώματα..

- Είσημη δήλωση του Λευκού Οίκου ανέφερε: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αντιταχθεί, και θα συνεχίσουν να αντιτάσσονται, στις εοικιστικές δραστηριότητες σε εδάφη κατακτηθέντα το 1967, ου συνιστούν εμόδιο στην ειρήνη ,

- Ο James Baker ρόσθετε: Δεν νομίζω ως υάρχει μεγαλύτερο εμόδιο στην ειρήνη αό τις εοικιστικές δραστηριότητες ου συνεχίζονται με ειταχυνόμενο ρυθμό 

- Ο Πρόεδρος  George H. W. Bush, με την αειλή κράτησης μέρους της, αό 10 εκατομ. δολάρια ημερησίως, βοήθειας και δανειακών εγγυήσεων αό τις ΗΠΑ, κατάφερε να αγώσει την ανάτυξη ενός μεγάλου εοικισμού μεταξύ Ιερουσαλήμ και Βηθλεέμ, μετά τη λήξη της ροεδρία του, όμως, ο εοικισμός αυτός ολοκληρώθηκε ταχέως.

 

4. Μετά τους εοικισμούς, ήρθε ο λεγόμενος φράκτης ασφαλείας, το τείχος, ου άρχισε να κατασκευάζεται με είσημο σκοό να αοτρέψει Παλαιστινιακές ειθέσεις εναντίον του Ισραήλ.

Το τείχος βρίσκεται κυρίως σε Παλαιστινιακό έδαφος, βαθειά μέσα στη Δυτική Όχθη, ερνώντας ακόμα και μέσα αό Παλαιστινιακά χωριά, χωρίζοντας κατοικίες αό τα καλλιεργήσιμα εδάφη τους, με 375.000 Παλαιστίνιους στη Ισραηλινή λευρά του, 175.000 αό τους οοίους έξω αό την Ιερουσαλήμ.

Ένα αράδειγμα της λειτουργίας του είναι η Παλαιστινιακή όλη Qalqiliya, 45.000 κατοίκων, την οοία το τείχος εριβάλλει σχεδόν ολοκληρωτικά, με το μεγαλύτερο μέρος της γης ου ανήκει στους κατοίκους της και ερίου ένα τρίτο της αροχής νερού κατασχεμένο αό τους Ισραηλινούς. Σχεδόν η ίδια ερικύκλωση έχει συμβεί γύρω αό ερίου 170.000 ολίτες της Βηθλεέμ.

Το τείχος, εκτός αό τον τοίχο αό σκυρόδεμα και τον ηλεκτροφόρο φράκτη, εριλαμβάνει τάφρο βάθους δύο μέτρων, δρόμους για εριολικά οχήματα, ηλεκτρονικούς αισθητήρες εδάφους και φράκτη, θερμική λήψη εικόνων, βιντεοκάμερες, ύργους ελεύθερων σκοευτών και καλώδια ξυραφιών.

Είναι φανερό ως το τείχος δεν χωρίζει Παλαιστίνιους αό Ισραηλινούς αλλά Παλαιστίνιους αό Παλαιστίνιους.

 

5. Για το διαχωριστικό τείχο, το Διεθνές Δικαστήριο (International Court of  Justice) – ου αό το 1945 λειτουργεί ουσιαστικά ως ο δικαστικός βραχίονας των Ηνωμένων Εθνών – αοφάσισε τον Ιούλιο 2004 ότι η κατασκευή του στην κατειλημμένη Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη ήταν αράνομη.

Ακόμη και ο Thomas Buergenthal, ο αμερικανός δικαστής ου έριξε την μοναδική αρνητική ψήφο (κυρίως για λόγους διαδικαστικούς), αναγνώρισε ότι οι Παλαιστίνιοι ήσαν υό κατοχή, ότι είχαν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, ότι το Ισραήλ ήταν υοχρεωμένο να τηρήσει το διεθνές ανθρωιστικό δίκαιο και ότι υήρχαν σοβαρές αμφιβολίες εάν η κατασκευή ενός αδιαέραστου τείχους με σκοό την ροστασία των εοικισμών στη Δυτική Όχθη μορούσε να θεωρηθεί νόμιμη αυτοάμυνα.

Το Δικαστήριο αναγνώρισε το δικαίωμα του Ισραήλ να ροστατεύσει τις ζωές των ολιτών του με την οικοδόμηση ενός ροστατευτικού τείχους, μέσα όμως στο δικό του έδαφος, και βάσισε την αρνητική αόφασή του στο διεθνές δίκαιο, συμεριλαμβανομένης της τέταρτης Συνθήκης της Γενεύης, ου ααγορεύει σε μια δύναμη κατοχής να μεταφέρει τμήματα ληθυσμού σε καταληφθέντα με στρατιωτικά μέσα εδάφη. Το δικαστήριο κάλεσε το Ισραήλ να σταματήσει την κατασκευή του τείχους, να κατεδαφίσει τα τμήματά του ου είχαν ανεγερθεί μέσα σε κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη και να αοζημιώσει τους Παλαιστίνιους ου έχουν υοστεί  ζημιά εξ αιτίας της κατασκευής του.

 

6. Με τους εοικισμούς, τους αυτοκινητόδρομους αοκλειστικής για Ισραηλινούς κυκλοφορίας, το τείχος, και την κατειλημμένη αό τους Ισραηλινούς κοιλάδα του Ιορδάνη, μεγάλες εριοχές Παλαιστινιακού εδάφους καταλαμβάνονται αό το Ισραήλ, ενώ οι Παλαιστίνιοι ου αραμένουν στο υόλοιο της βαρειά κατατμημένης  Δυτικής Όχθης βρίσκονται ερικυκλωμένοι και με σοβαρούς εριορισμούς στη διακίνησή τους στο εσωτερικό, με τα εκατοντάδες σημεία ελέγχου (check-points), και στην ρόσβασή τους στον εξωτερικό κόσμο.

Η εριοχή μεταξύ του τείχους και των Ισραηλινών συνόρων έχει οριστεί ως  κλειστή στρατιωτική εριοχή για αόριστη χρονική ερίοδο. Οι Ισραηλινές οδηγίες ορίζουν ότι όλοι οι Παλαιστίνιοι άνω των δώδεκα ετών ου ζουν στην κλειστή αυτή εριοχή ρέει να λάβουν άδεια μόνιμου κάτοικου για να τους ειτραεί να συνεχίσουν να ζουν στα σίτια τους, ενώ θεωρούνται αλλοδαοί, χωρίς τα δικαιώματα των Ισραηλινών ολιτών.

Εν συνόψει, θα μορούσε να λεχθεί ότι οοιαδήοτε εριοχή της Δυτικής Όχθης αοφασίσει να καταλάβει το Ισραήλ, τη θέτει στη δική του λευρά του τείχους, αλλά συγχρόνως κρατάει τον έλεγχο των Παλαιστινίων ου κατοικούν στην άλλη λευρά του τείχους, ερικυκλωμένοι α αυτό και τις Ισραηλινές δυνάμεις κατοχής στην κοιλάδα του Ιορδάνη. Με την ρακτική αυτή, οι Παλαιστίνιοι θα αφεθούν ουσιαστικά χωρίς έδαφος στο οοίο θα μορούσε να εγκατασταθεί ένα βιώσιμο κράτος, εντελώς κλεισμένοι ανάμεσα στο τείχος και την κατειλημμένη κοιλάδα του Ιορδάνη,  με ένα μέλλον ου δεν θα μορούσε να γίνει αοδεκτό – ούτε αό τους ίδιους ούτε και αό οοιοδήοτε υεύθυνο τμήμα της διεθνούς κοινότητας – ενώ η κατάσταση στο Ισραήλ θα αραμείνει μονίμως ταραγμένη και εισφαλής, αφού οι στερημένοι των δικαιωμάτων τους Παλαιστίνιοι (ο αριθμός των οοίων αυξάνεται συνεχώς σε σχέση με τους Ισραηλινούς)  θα ολεμούν εναντίον της καταίεσης.

 

7. Με τον αυξανόμενο έλεγχο της ανατολικής Ιερουσαλήμ, με τη σχετική ασφάλεια αό το τείχος ου εριβάλλει ότι έχει αομείνει αό την Δυτική Όχθη, και με χιλιάδες εοίκους ανατολικά του τείχους, ροστατευόμενους αό μια ισχυρή δύναμη κατοχής, υάρχει ο ειρασμός σε μερικούς Ισραηλινούς ηγέτες να αοφύγουν οοιαδήοτε εραιτέρω ροσάθεια να ειδιώξουν μια συμφωνία ειρήνης βασισμένη στον Οδικό Χάρτη του Κουαρτέτου ή σε καλής ίστης διαραγματεύσεις.

Σ αυτό το διλωματικό κενό, οι Ισραηλινοί ηγέτες έχουν ξεκινήσει μια σειρά μονομερών αοφάσεων, αρακάμτοντας τόσο την  Ουάσιγκτον όσο και τους Παλαιστίνιους. Θεωρούν ότι ένα τείχος-ερικυκλωτής θα ειλύσει τελικά το Παλαιστινιακό ρόβλημα. Χρησιμοοιώντας την ολιτική και στρατιωτική κυριαρχία τους, ειβάλλουν ένα σύστημα μερικής αόσυρσης εοικιστών, ενθυλάκωσης και  ααρτχάιντ στους μουσουλμάνους και χριστιανούς ολίτες των κατεχόμενων εδαφών. Το κίνητρο του εξαναγκασμένου διαχωρισμού των δύο λαών, αντίθετα με ότι συνέβη στην Νότια Αφρική, είναι όχι ο ρατσισμός αλλά η αόκτηση εδαφών. Έχει γίνει μια αοφασιστική και εντυωσιακά αοτελεσματική ροσάθεια να αομονωθούν οι έοικοι αό τους Παλαιστίνιους, έτσι ώστε μια εβραϊκή οικογένεια να μορεί να μεταφερθεί αό την Ιερουσαλήμ στο γεναιόδωρα ειδοτούμενο σίτι της βαθιά στη Δυτική Όχθη, με δρόμους αό τη χρήση των οοίων άλλοι αοκλείονται, χωρίς οτέ να έρθει σε εαφή με οοιαδήοτε τυχή Αραβικής ζωής.

 

8. Αό όλα τα αραάνω, γίνεται φανερό ότι το κυρίαρχο ρόβλημα, αό το οοίο ηγάζουν όλα τα άλλα – εκατέρωθεν βία, ανθρωιστικά ροβλήματα, οικονομική εξαθλίωση κλ – είναι ότι, για ερισσότερο αό ένα τέταρτο του αιώνα, οι ενέργειες μερικών Ισραηλινών ηγετών ήσαν σε σύγκρουση με τις ααιτήσεις της διεθνούς κοινότητας και των συμφωνιών ου είχαν συναφθεί.

                 Οι Ισραηλινοί είχαν άντα σχεδόν λήρη έλεγχο κάθε τυχής της ολιτικής, στρατιωτικής, και οικονομικής ζωής των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.

Η συνεχιζόμενη κατοχή και η εοίκηση Παλαιστινιακών εδαφών αό το Ισραήλ υήρξαν τα κύρια εμόδια για μια αοτελεσματική συμφωνία ειρήνης στους Άγιους Τόους. Προκειμένου να διαιωνιστεί η κατοχή, οι Ισραηλινές δυνάμεις έχουν στερήσει τους Παλαιστίνιους αό βασικά ανθρώινα δικαιώματα. Κανένας αντικειμενικός αρατηρητής των συνθηκών ζωής στην Δυτική Όχθη και στη Γάζα δεν θα μορούσε να αμφισβητήσει το γεγονός αυτό.

 

9. Δύο άλλοι αλληλένδετοι αράγοντες έχουν συμβάλει στη διαιώνιση της βίας και της αναταραχής: Η αράβλεψη των αράνομων Ισραηλινών ενεργειών  αό τον Λευκό Οίκο και το Αμερικανικό Κογκρέσο εδώ και αρκετά χρόνια και το ότι άλλοι διεθνείς ηγέτες εέτρεψαν να εικρατήσει αυτή η ανείσημη Αμερικάνικη ολιτική στη Μέση Ανατολή.  

Υάρχουν βέβαια συνεχείς και έντονες συζητήσεις στο Ισραήλ σχετικά με την ολιτική του στο Παλαιστινιακό, στις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως, λόγω ισχυρών ολιτικών, οικονομικών και θρησκευτικών δυνάμεων, οι Ισραηλινές κυβερνητικές αοφάσεις σάνια αμφισβητούνται ή καταδικάζονται, ενώ οι φωνές αό την Ιερουσαλήμ κυριαρχούν στα Αμερικάνικα ΜΜΕ, και οι ερισσότεροι Αμερικανοί ολίτες είναι αληροφόρητοι για το τι ακριβώς συμβαίνει στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη.

Ακόμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χρησιμοοιήσει το όλο του βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ροκειμένου να εμοδίσουν εικριτικά για το Ισραήλ ψηφίσματα, ερισσότερες αό σαράντα φορές. Μερικά αό αυτά τα βέτο έχουν θίξει καίρια την υόληψη των Ηνωμένων Πολιτειών διεθνώς, και δεν υάρχει αμφιβολία ότι η έλλειψη μιας είμονης ροσάθειας να ειλυθεί το αλαιστινιακό ζήτημα είναι σημαντική ηγή αντιαμερικανικών αισθημάτων και τρομοκρατικών δραστηριοτήτων, στη Μέση Ανατολή και τον Ισλαμικό κόσμο.

 

10. Ένας νέος αράγοντας στην εριοχή είναι ότι οι Παλαιστινιακές εκλογές του Ιανουαρίου 2006 έδωσαν στη Χαμάς τον έλεγχο του Κοινοβουλίου και της Κυβέρνησης. 

Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες αντέδρασαν, αναγγέλλοντας μια ολιτική αομόνωσης και αοσταθεροοίησης της νέας κυβέρνησης. Οι νέοι εκλεγμένοι αξιωματούχοι είδαν να τους αρνούνται ταξιδιωτικές άδειες, για να συμμετέχουν στις κοινοβουλευτικές υοθέσεις, η Γάζα αομονώθηκε και εφαρμόστηκαν μέτρα για να μλοκαριστεί η οικονομική βοήθεια για ανθρωιστικούς λόγους στους Παλαιστίνιους, να στερηθούν οι Παλαιστίνιοι το δικαίωμά τους στην αασχόληση ή το εμόριο και να αοκλειστούν αό την ρόσβαση στο Ισραήλ και τον εξωτερικό κόσμο.

Οι ηγέτες της Χαμάς έκαναν κατά καιρούς δηλώσεις για τις ροθέσεις τους  και το Παλαιστινιακό ρόβλημα:

 Ο Μαχμούντ Αλ-Ζαχάρ και άλλοι ηγέτες της Χαμάς σε συνάντηση με τον Πρόεδρο Κάρτερ, ου έγινε μετά αό αίτημα του Αραφάτ τον Ιανουάριο 1996 στην όλη της Γάζας, υοσχέθηκαν να αρνηθούν τη βία στο μέλλον εάν οι Ισραηλινοί διακόψουν την καταίεση.

Ο Δρ Μαχμούντ Ραμαχί, αναισθησιολόγος, μέλος της Χαμάς και, μετά τις εκλογές του 2006, Γραμματέας του νομοθετικού σώματος και εκρόσωος της Χαμάς στη Δυτική Όχθη, σε συνομιλία του με τον Πρόεδρο Κάρτερ τον Ιανουάριο 2006 στη Ραμάλα, όταν ο τελευταίος του μίλησε για την ανάγκη η Χαμάς να εγκαταλείψει τη βία και να αναγνωρίσει το κράτος του Ισραήλ, αοκρίθηκε ότι η Χαμάς δεν είχε διαράξει καμία ράξη βίας αό την εκεχειρία του Αυγούστου 2004 και μετά και ότι ήταν ρόθυμη και ικανή να εεκτείνει την εκεχειρία για δύο, δέκα, ή ενήντα έτη, εάν το Ισραήλ ανταοκρινόταν, αέχοντας αό ειθέσεις εναντίον των Παλαιστινίων.

Μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2006 ο Παλαιστίνιος Πρωθυουργός Χανίγιεχ ανήγγειλε ότι η κυβέρνηση της Χαμάς ήταν έτοιμη για έναν διάλογο με τα μέλη του Κουαρτέτου, εξέφρασε την ειδοκίμασία του για τις αευθείας συνομιλίες Ολμέρτ-Αμάς για την ειρήνη και είε ότι η Χαμάς θα άλλαζε την αρνητική της θέση εάν μια ικανοοιητική συμφωνία μορούσε να ειτευχθεί και να εγκριθεί αό τον Παλαιστινιακό λαό (μια τέτοια έγκριση της τελικής συμφωνίας ειρήνης ήταν μια σημαντική θέση της Συμφωνίας του Καμ Ντέιβιντ).

Ο Παλαιστίνιος ρωθυουργός Ισμαήλ Χανίγεχ, της Χαμάς, δήλωσε τον Ιούνιο 2006: δεν έχουμε κανένα ρόβλημα με ένα κυρίαρχο Παλαιστινιακό κράτος σε όλα τα εδάφη μας μέσα στα σύνορα του 1967, ου θα ζει σε ηρεμία.

 

11. Παρά τις άμεσες αυτές ροκλήσεις, οι ροσάθειες για να ειτευχθεί μόνιμη ειρήνη για τους Ισραηλινούς και ελευθερία και δικαιοσύνη για τους Παλαιστίνιους δεν ρέει να εγκαταλειφθούν.

Για την ειτυχία των ροσαθειών αυτών υάρχει ο θετικός αράγον ότι οι λαοί υοστηρίζουν μια λύση του ροβλήματος.

Σε δημοσκόηση ου διεξήχθη μετά τις εκλογές του 2006, το 73% των Παλαιστινίων εξέφρασαν την υοστήριξή τους για την ειρηνευτική διαδικασία με το Ισραήλ, με βάση την αρχή των δύο κρατών, αλλά οι ερισσότεροι τάχθηκαν υέρ του να ειφυλαχθεί η Χαμάς στο ζήτημα της αναγνώρισης του κράτους του Ισραήλ, μέχρις ότου ειλυθούν μερικά αό τα ζητήματα του οριστικού status της Παλαιστίνης.

Εξίσου ενθαρρυντικό ήταν το αοτέλεσμα μιας δημοσκόησης τον Μάρτιο 2006 αό το Ερευνητικό Ισνστιτούτο Τρούμαν του Εβραϊκού Πανειστημίου, ου έδειξε ότι το 62% των Ισραηλινών ευνοούσαν τις α ευθείας συζητήσεις με τη Χαμάς.

Κατά τη διάρκεια των ετών, οι έρευνες της κοινής γνώμης έχουν δείξει ότι η λειοψηφία των Ισραϊλινών ευνοεί αοχώρηση αό το αλαιστινιακό έδαφος,  με αντάλλαγμα την ειρήνη (ανταλλαγή εδάφους για ειρήνη) και ρόσφατες δημοσκοήσεις δείχνουν ότι το 80% των Παλαιστινίων ειθυμούν μια συμφωνία ειρήνης με το Ισραήλ για την ύαρξη δύο κρατών.

 

12. Έχουν υάρξει μερικές άλλες ενθαρρυντικές εξελίξεις κατά τη διάρκεια των ετών.

Παράλληλα με τη συνειδητοοίηση των ερισσότερων Ισραηλινών ότι μια λύση του αλαιστινιακού ροβλήματος είναι κρίσιμη για την γενικότερη ειρήνη στην εριοχή, υάρχει αυξανόμενη αναγνώριση στον Αραβικό κόσμο ότι το Ισραήλ αοτελεί ραγματικότητα ου δεν μορεί να αλλάξει.

Οι ερισσότεροι Παλαιστίνιοι και άλλοι Άραβες ροβάλουν το Σχέδιο Ειρήνης του διαδόχου του Θρόνου της Σαουδικής Αραβίας Αμντουλλάχ, ου εγκρίθηκε στην Αραβική σύνοδο κορυφής το 2002, ως δημόσια αναγνώριση του δικαιώματος ύαρξης του Ισραήλ μέσα στα νόμιμα σύνορά του και ως δείγμα της ροθυμίας τους να συζητήσουν τις διαφωνίες ου μέχρι τώρα δεν έχουν εξεταστεί άμεσα.

 

13. Το τελικό συμέρασμα είναι ότι:

l       Η ειρήνη θα έρθει στο Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή μόνο όταν:

- η Ισραηλινή κυβέρνηση θελήσει να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, με τον Οδικό Χάρτη (Roadmap) για την Ειρήνη, με τις ειθυμίες της Ισραηλινής λειοψηφίας ολιτών και να τιμήσει τις δικές της ροηγούμενες δεσμεύσεις, με την αοδοχή των νόμιμων συνόρων του Ισραήλ,

- όλοι οι Άραβες γείτονες θελήσουν να δεσμευθούν ότι θα τιμήσουν το δικαίωμα του Ισραήλ να ζήσει εν την ειρήνη υό τους όρους αυτούς.

l       Θα αοτελέσει τραγωδία – για τους Ισραηλινούς, τους Παλαιστίνιους και τον κόσμο ολόκληρο – εάν η ειρήνη αορριφθεί και ένα σύστημα κατοχής, ααρτχάιντ, και συνεχούς βίας ειτραεί να εικρατήσει.