Για τον δικομματισμό

(Ειστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 26.7.09)

 

Ειτρέψτε μου να ροσθέσω κάτι στις τόσο εύστοχες διαιστώσεις του ειστολογράφου σας κ. Αριστοτέλη Μελιγιάννη, αναφορικά με την ευθύνη των δύο κομμάτων εξουσίας για το σημερινό κατάντημα του ολιτικού μας βίου. 

Το δικομματικό σύστημα στη χώρα μας, για λόγους ου δεν είναι αλά συμτωματικοί, φαίνεται ως ευνοεί ένα είδος νεοτισμού και οικογενειοκρατίας ου ενεργεί σαν τροχοέδη στην ανανεωτική βελτίωση της ολιτικής, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Αοτελεί ιστορική ειρωνεία το ότι και μετά την κατάργηση της εξωγενούς κληρονομικής μοναρχίας –μέσω της οοίας αυτόκλητοι ροστάτες εεδίωκαν να χειραφετήσουν τις ολιτικές εξελίξεις– η χώρα (εκτός αό κάοια σύντομα διαλείμματα) αραμένει εί δεκαετίες καθηλωμένη σε ένα ααξιωτικό σύστημα κληρονομικής μεταβιβάσεως της ρωθυουργίας στους ειγόνους τριών οικογενειών.

Αν όμως η δεξαμενή της ολιτικής εξουσίας είναι τόσο εριορισμένη και η ταυτότητα των ρωθυουργών του μέλλοντος τόσο ροβλέψιμη, τότε το έργο των οοιωνδήοτε κύκλων ου, ενδεχομένως, ειδιώκουν να εηρεάσουν την ορεία της χώρας, είναι ερίου το ίδιο εύκολο, όως και στην ερίοδο της κληρονομικής μοναρχίας. Το ίδιο ισχύει και για τις εταιρείες –ολυεθνικές ή αράκτιες– ου ενδεχομένως έχουν συμφέρον στη συντήρηση των φαινομένων διαφθοράς και ηθικού εκτραχηλισμού ου μας ταλανίζουν.

Παρ όλα αυτά, η ροσάθεια για την αντιστροφή του σημερινού κλίματος δεν είναι καθόλου αλή. Το σημερινό κατάντημα του ολιτικού μας βίου είναι αοτέλεσμα μακροχρόνιων και ολύλοκων διεργασιών ου, εκτός αό τ άλλα, έχουν αμβλύνει τα αντανακλαστικά μας. Για αράδειγμα, εκτός αό τον υουργό ου νομοθετεί φόρους για τους άλλους, ενώ ο ίδιος φοροδιαφεύγει, θα έρεε να μας είχε αασχολήσει και η είκληση της αξιοκρατίας, σαν αρετής και εξυγιαντικής ανάγκης, αό αυτούς ου κατέχουν ύατα αξιώματα κληρονομικώ δικαιώματι.

Κατά συνέεια, το αν τέτοιου είδους φαινόμενα θα μορούσαν να αντιμετωιστούν καλύτερα αό ένα ολυκομματικό σύστημα εξουσίας δεν μορεί είσης να έχει αλή αάντηση. Με δεδομένη, όμως, την εμειρία αό τα δύο κόμματα εξουσίας θα μορούσε να υοστηρίξει κανείς ως μια ουσιαστική μετατόιση ψηφοφόρων ρος τα μικρά κόμματα, θα βοηθούσε ίσως, αν μη τι άλλο, με το στοιχείο του νεωτερισμού και της αροβλεψιμότητας στην άσκηση της εξουσίας ου εισάγει.