Αντιφάσεις στην εξωτερική ολιτική

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 15.1.11)

 

 

Οι ρόσφατες εισκέψεις της τουρκικής φρεγάτας Σαχίλ Ρέις στα στενά του Καφηρέα και το Σούνιο είναι εύγλωττη υόμνηση της αρόβλετης διαδρομής και της αβέβαιης κατάληξης των τουρκικών ροκλήσεων και διεκδικήσεων στο Αιγαίο και την Κύρο. Είναι είσης υόμνηση της δραματικής ανεαρκείας των ευδαιμονικών ψευδαισθήσεων ου οδήγησαν την ηγεσία –και κατ εέκτασιν την κοινωνία– σε συμεριφορές ου τόσο στα εθνικά θέματα όσο και στην οικονομία, ρέει να αλλάξουμε για να μη βουλιάξουμε.

Πρέει σε χρόνο-ρεκόρ να αντιστρέψουμε τις συνέειες ολιγωρίας και αντιφάσεων δεκαετιών σε σχέση με την αντιμετώιση –τη μη αντιμετώιση– της αμφισβητήσεως αό τους εξ Ανατολών μας γείτονες, εκτός αό τα άλλα του διεθνούς και ευρωαϊκού Δικαίου της Θαλάσσης. Η αμφισβήτηση εδράζεται στη θεωρία Νταβούτογλου ότι τα νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηίδα (ή αοκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), και εκφράστηκε με το casus belli ου χρονολογείται αό το 1993.

Το 1999, η ελληνική κυβέρνηση συγκατετέθη στην ανακήρυξη της Τουρκίας ως υοψηφίας για ένταξη στην Ευρωαϊκή Ενωση χωρίς να ζητήσει, ως ροϋόθεση, την άρση του casus belli. Το αντιστάθμισμα γι αυτό ήταν, όως εξηγήθηκε, το Πρωτόκολλο του Ελσίνκι για την αραομή αό κοινού αό τις δύο χώρες, των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης μέχρι του τέλους του 2004. Και τον Ιούνιο του 2004 ο Ελληνας ρωθυουργός δήλωσε, στο Συμβούλιο   Κορφής της Ε.Ε., ως η Ελλάδα και η Τουρκία είναι βέβαιες ως όλες οι μεταξύ τους διαφορές –και, κατά τεκμήριον το Κυριακό– θα ειλυθούν με διμερείς  διαραγματεύσεις και, κατά συνέεια, η ροσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο δεν  χρειάζεται.    

Αντιφάσεις σαν κι αυτή, ου δεν είναι σάνιες, μας βλάτουν ανυολόγιστα.   Δημιουργούν σύγχυση στους φίλους μας αναφορικά με τις ειδιώξεις και τις  ροτεραιότητές μας και ροσφέρουν εύκολα ειχειρήματα στους αντιάλους μας. Η  σύγχυση ειτείνεται, δεδομένου ότι η ρόοδος των διερευνητικών συνομιλιών, μεταξύ 2004 και 2010, αντικατοτρίζεται στο εύρος των, αό αέρος και θαλάσσης, διερευνητικών αραβιάσεων των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύου.

Θα ήταν ίσως καλύτερα αντί για ανούσιες δηλώσεις –όως αυτή ερί της μη υάρξεως μυστικής διλωματίας– να αξιολογήσουμε ιο ροσεκτικά και με ερισσότερο σεβασμό στην ιστορική μας εμειρία, τις συνέειες της μέχρι σήμερα συμεριφοράς μας.

Με αυτήν τη σκέψη εύχομαι καλή ειτυχία στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής ου θα συνέλθει τον Ιανουάριο.