Κοσσυφοέδιο: Υοκατάσταση του Διεθνούς Δικαίου αό το Δίκαιο της ιδιαιτερότητας του ισχυρότερου.

 

(Άρθρο του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Ελευθερία του Λονδίνου το Φθινόωρο 2008)

 

 

Χρειάζεται ερισσότερη ροσοχή στην αντιμετώιση των ιέσεων ου ασκούνται στην Ελλάδα – και κάοιες άλλες χώρες της Ευρωαϊκής Ενώσεως – για να αναγνωρίσουν τη μονομερή – και αράνομη –  ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοεδίου με το καθησυχαστικό ειχείρημα της ιδιαιτερότητας της εριτώσεως ου σημαίνει ως δεν θα αοτελέσει ροηγούμενο για άλλες μειονοτικές εριοχές. Η κορυφαία ιδιαιτερότητα ου εικαλούνται οι υοστηρικτές της μονομερούς ανεξαρτησίας είναι ως οι Σέρβοι έχασαν – α το 1999 – το ηθικό δικαίωμα να κυβερνούν το Κοσσυφοέδιο. Η ιδιαιτερότητα όμως αυτή αραέμει και σε κάοιες άλλες ιδιαιτερότητες ου αραλείονται.

 

Η διεργασία ου οδήγησε στη μονομερή ανεξαρτησία του Κοσσυφοεδίου δρομολογήθηκε το 1999 με τους βομβαρδισμούς της τότε Γιουγκοσλαβίας α το ΝΑΤΟ κατά αράβαση του διεθνούς δικαίου, του καταστατικού χάρτου του ΟΗΕ και του καταστατικού χάρτου του ιδίου του ΝΑΤΟ. Και αρ όλο ου είναι κοινός τόος ως η βιαιότητα των συγκρούσεων και το ογκούμενο κύμα Αλβανών Κοσοβάρων ροσφύγων ρος την Αλβανία στην ερίοδο 1998-99 εξέθεταν του Σέρβους στην  κατηγορία της εθνοκαθάρσεως, η ιδιαιτερότητα ου ειστρατεύτηκε για να δικαιολογηθούν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ δεν ήταν η εθνοκάθαρση, αλλά η γενοκτονία σε βάρος των Αλβανών, ου αοδείχθηκε ανυόστατη. (Ανυόστατη είσης αοδείχθηκε η ιδιαιτερότητα της κατοχής όλων μαζικής καταστροφής στη βάση της οοίας δικαιολογήθηκε, λίγα χρόνια αργότερα, η είσης αράνομη εισβολή στο Ιράκ α τη Συμμαχία των Προθύμων).

 

Η ειλογή της γενοκτονίας σαν ιο ειστικής ιδιαιτερότητας σε σχέση με την εθνοκάθαρση σχετίζεται ιθανότατα με την εκτίμηση ως είχε ροηγηθεί η εθνοκάθαρση των κατεχόμενων εριοχών τη Κύρου και του Κουρδιστάν α τους Τούρκους – και αυτή της Παλαιστίνης α τους Ισραηλινούς – χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις α τη διεθνή κοινότητα.

 

Παρ όλα αυτά η αραβίαση του διεθνούς δικαίου α το ΝΑΤΟ το 1999 αοτελεί ουσιαστική ιδιαιτερότητα της οοίας η αναστροφή – έστω και κατά τύους – ροκάλεσε μια άλλη – αραλειόμενη – ιδιαιτερότητα  στην ερίτωση του Κοσσυφοεδίου. Πρόκειται για το ψήφισμα του 1244 του 1999 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οοίο – εκτός α τ άλλα – ορίζει ως το Κοσσυφοέδιο είναι τμήμα της Σερβίας. Το ψήφισμα αυτό – ου αοτελεί τη νομιμοοίηση της εμλοκής του ΟΗΕ και της αρουσίας των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοέδιο – φέρει την υογραφή κάοιων α τις χώρες ου ρωτοστάτησαν και ιέζουν για την αναγνώριση της μονομερούς ανεξαρτησίας. Δηλαδή οι χώρες αυτές, έχοντας αναγνωρίσει την Σερβικότητα  του Κοσσυφοεδίου τον Ιούνιο του 1999, ανακάλυψαν αργότερα την ιδιαιτερότητα ως οι Σέρβοι αώλεσαν κάθε τους δικαίωμα στο Κοσσυφοέδιο, λόγω των ρογενέστερων αμαρτημάτων τους. Και με βάση το σκετικό αυτό ζητείται τώρα αό χώρες όως η Ελλάδα, η Κύρος  και κάοιες άλλες ου έχουν τη φωτιά στο σίτι τους να αναγνωρίσουν τη μονομερή ανεξαρτησία του Κοσσυφοεδίου.

 

Η ερίτωση του Κοσσυφοεδίου, βέβαια, είναι μέρος και υόμνηση της διαχρονικής ροσάθειας των εκάστοτε ισχυρών της γης  να αντικαταστήσουν τους διεθνείς κανόνες με τα συμφέροντα και τις ειδιώξεις τους, με γνώμονα την ιδιαιτερότητα των ιδιαιτεροτήτων ου εκφράζεται με την είκληση ή αράλειψη τέτοιων ιδιαιτεροτήτων κατά ερίτωση.

Η ανατροή όμως των διεθνών κανόνων δεν ροοιωνίζει τίοτε καλό ούτε και για τους ίδιους τους ισχυρούς, αφού η ισχύς είναι εφήμερη, όως εύστοχα υενθυμίζει ο Θουκυδίδης στο Μηλιακό διάλογο.

Αό γενικότερη άοψη, οι συνέειες της ειστροφής στο δίκαιο του ισχυροτέρου  θα οδηγήσουν την ανθρωότητα – μέσα α τη δίνη της αναρχίας και των συγκρούσεων – σε καταστροφικά αδιέξοδα.