Η ερίτωση Σερβίας-Kοσόβου και το εθνικό μας καθήκον

(Ειστολή του Pαφαήλ Πααδόουλου, Oμότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 18.4.12)

 

O συνεργάτης σας κ. Σταύρος Tζίμας (Tο δίλημμα του Kοσόβου) διαιστώνει ως, σε αντάλλαγμα για να ανακηρυχθεί η Σερβία υοψηφία για ένταξη στην Eυρωαϊκή Eνωση, ο φιλοδυτικός ρόεδρος Tάντιτς αναγκάστηκε ουσιαστικά να αναγνωρίσει το Kόσοβο. Eκφράζει είσης τη γνώμη ως αυτό αοτελεί νέα ραγματικότητα την οοία ρέει να αναγνωρίσει η ελληνική διλωματία.  

Παρ όλα αυτά η ραγματικότητα ου εριγράφει ο κ. Tζίμας δεν είναι νέα διά τα καθ ημάς. Eίναι εανάληψη του εκβιασμού ου ασκήθηκε, το 1956, στον φιλοδυτικό ρωθυουργό Kων. Kαραμανλή να αοσύρει αό τον OHE την ροσφυγή για αυτοδιάθεση και να διαραγματευθεί, με τους Aγγλους και τους Tούρκους, την ανεξαρτησία της Kύρου. H κατάληξη του εκβιασμού ήταν η υογραφή, το 1959, των Συνθηκών της Zυρίχης με τις οοίες η Eλλάδα αναγνώρισε, στο όνομα της ανεξαρτησίας της Kύρου, ολύ ιο ροκλητικές αραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου αναγνώρισε, εκτός αό τα άλλα, την καταστρατήγηση της αρχής της ισοολιτείας, με την κατηγοριοοίηση των Kυρίων ολιτών με βάση θρησκευτικά και εθνοτικά κριτήρια, και την εγκατάσταση Kυρίαρχων βάσεων και στρατών, των αυτοαοκαλούμενων Eγγυητριών Δυνάμεων με δικαιώματα εεμβάσεως για την ροστασία του δοτού Συντάγματος.

Συνθήκες της Zυρίχης είναι το σημάδεμα της τράουλας ου οδήγησε στις οργανωμένεςα τους Aγγλους και τους Tούρκους– διακοινοτικές ταραχές το 1963-64, στην κατάλυση και διχοτόμηση του ενιαίου κράτους και στην εισβολή, το 1974, με τα γνωστά τραγικά αοτελέσματα.

Kατά συνέεια, η ερίτωση Σερβίας-Kοσόβου δεν είναι ούτε καινοφανής ούτε sui generis. Tο εθνικό μας καθήκον, στις κρίσιμες αυτές ώρες, ειτάσσει να αραγνωρίσουμε συμβουλές, διλήμματα και ιέσεις του διεθνούς αράγοντα και, στο όνομα του διεθνούς δικαίου να αρνηθούμε αναγνώριση στο κράτος του Kοσόβου.