Έλλειμμα ευθυκρισίας στην ιεράρχηση αξιών

 

(Άρθρο του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυία στις 26.4.2011)

 

 

Τον Δεκέμβριο του 1999, στο Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωαϊκής Ενώσεως (Ε.Ε.) η Ελλάδα συμφώνησε στην ανακήρυξη της Τουρκίας ως υοψηφίας για ένταξη στην Ε.Ε. χωρίς να θέσει θέμα άρσεως του casus belli.

Η συγκατάβαση αυτή εξηγήθηκε τότε με το ότι, ύστερα αό ελληνική ααίτηση, η Ελλάδα και η Τουρκία δεσμεύτηκαν αέναντι στην Ε.Ε. για την αό κοινού αραομή όλων των εκκρεμών διαφορών τους στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εντός ενταετίας.

Αυτό σημαίνει ως η Ε.Ε. υελόγιζε ως οι ελληνοτουρκικές διαφορές θα είχαν διευθετηθεί και αοτελέσει Διεθνή Συνθήκη, ριν αό την έναρξη των ενταξιακών διαραγματεύσεων της Τουρκίας.  

 

Παρ' όλα αυτά, τον Ιούνιο του 2004, ο Ελληνας ρωθυουργός εδήλωσε στο Συμβούλιο Κορυφής της Ε.Ε. ως η Ελλάδα και η Τουρκία ααλλάσσουν εαυτές α' την υοχρέωση ροσφυγής στη Διεθνή Διαιτησία γιατί ιστεύουν ως όλες οι διαφορές τους θα ειλυθούν με διμερείς διαραγματεύσεις.  

 

Εν έτει 2011, το μόνο υό διερεύνηση στοιχείο στις διερευνητικές, όως ονομάζονται, συνομιλίες αφορά στην κατεύθυνση της εεκτάσεως των γκρίζων ζωνών των αμφισβητήσεων και των λόων των φρεγατών της γειτονικής χώρας στο Αιγαίο.  

Η διαίστωση αυτή υογραμμίζει το ότι η δική μας λευρά ροσέφερε, εί δεκαετίες, άλλοθι στην τουρκική αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, αλλά και του Δικαστηρίου της Χάγης, σε θέματα νησιών, υφαλοκρηίδας και Αοκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Και εξηγεί είσης την ανυόλητη αντίφαση ότι η χώρα διαραγματεύεται τον καθορισμό της ΑΟΖ με την Αλβανία στο Ιόνιο, αλλά μόνο της υφαλοκρηίδας στο Αιγαίο και, σε αντίθεση με Λίβανο, Συρία και Ισραήλ, αρνείται να ροχωρήσει στον καθορισμό της ΑΟΖ Ελλάδας - Κύρου.  

 

Τα γεγονότα αυτά καταδεικνύουν ως η κοινωνία μας υοφέρει αό ελλείμματα ευθυκρισίας στην ιεράρχηση αξιών και ροτεραιοτήτων, τα οοία λήττουν την αξιοιστία της.  

Τα ελλείμματα αυτά αοτελούν τη βάση της ολιτικής κουλτούρας της Μεταολιτεύσεως -του ψευδαισθησιακού και ανυόλητου καταναλωτισμού με δανεικά και των συναφών φοβικών συνδρόμων- με κυρίαρχες εκφάνσεις τη σημερινή κατάσταση στα ελληνοτουρκικά και την οικονομία μ' αυτή την ιεράρχηση και σειρά εικινδυνότητας.