Ελληνοτουρκικά: Υαναχώρηση αό διακηρυγμένες θέσεις η συμμόρφωση σε ҹαροτρύνσεις 

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 22.12.09)

 

Ο συνεργάτης σας κ. Α. Ελλις στο άρθρο του Η Αθήνα υέρ της Αγκυρας (Κ 3/12/09) αναφέρεται στον ληθωρικό κατάλογο των ελληνικών διλωματικών εργαμηνών στην υοστήριξη της εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωαϊκή Ενωση. Υενθυμίζει ως η Ελλάδα συναίνεσε στην τελωνειακή ένωση της Τουρκίας με την Ε.Ε. και στην αόδοση, στη γειτονική μας χώρα, του καθεστώτος της υοψήφιας ρος ένταξη χώρας.   

Η υενθύμιση αυτή θα ήταν ληρέστερη αν εριελάμβανε και το ότι η Ελλάδα έδωσε τη συγκατάθεσή της χωρίς να θέσει σαν ροϋόθεση την άρση του –ενηλικιωμένου σήμερα– casus belli και την αναγνώριση αό την Τουρκία του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης. Και η συμλήρωση αυτή δεν είναι βέβαια άσχετη με τη δυσκολία ου υάρχει στην αναζήτηση, κάοιας έστω, ανταοκρίσεως αό την άλλη λευρά –κάτι αό το οοίο ρέει να διδαχθούμε. Ο συνεργάτης σας έχει δίκαιο βέβαια στο να υενθυμίζει την άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυριακή Δημοκρατία, αλλά υάρχουν είσης και οι κλιμακούμενες τουρκικές ροκλήσεις και διεκδικήσεις στο Αιγαίο, καθώς και άλλα τινά.

Οι ǹαροτρύνσεις των γνωστών συμμάχων και εταίρων ρος την Ελλάδα, να μη θέσει εμόδια στην ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας κατά τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. την εόμενη εβδομάδα έρχονται σε αντίθεση με την κοινή διακήρυξη της Αθήνας και της Λευκωσίας ότι αν η Τουρκία εξακολουθεί να μην ανταοκρίνεται στις υοχρεώσεις της, θα υάρξουν τον Δεκέμβριο ειτώσεις στην ενταξιακή της ορεία ρος την Ε.Ε..

Αυτό σημαίνει ως ανταόκριση στις ǹαροτρύνσεις συνιστά μια ακόμα υαναχώρηση αό διακηρυγμένες θέσεις και, κατ εέκταση, ένα ακόμη λήγμα στην αξιορέεια και αξιοιστία της χώρας. Και αν αυτό δεν είναι αραβίαση κόκκινης γραμμής –σαν αυτής ου υάρχει, για αράδειγμα, στο όνομα της FYROM– τότε τι είναι;