Κυριακό: Να διδαχθούμε αό, αντί να εαναλαμβάνουμε, τα λάθη μας!

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, γενικού γραμματέα της εν Λονδίνω Ελληνικής Αντιδικτατορικής Ειτροής (1967-74), ου δημοσιεύτηκε στην κυριακή εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος τον Αύγουστο 2009)

 

 

Συμφωνώ με την άοψη του συνεργάτη σας κ. Γ. Σέρτη (Φ 23.7.09)  ως οι ετήσιοι  ανηγυρισμοί στην Αθήνα για την αοκατάσταση της Δημοκρατίας ρέει να σταματήσουν. Αυτό θα ήταν ένα σημαντικό βήμα για να αξιωθούμε κάοτε να γιορτάσουμε την αοκατάσταση της ενότητας της εθνικής μας ιστορίας ου είναι εκ των ων ουκ άνευ στην αντιμετώιση των τουρκικών ειδιώξεων. Η αοκατάσταση της Δημοκρατίας ήταν συνέεια της καταργήσεώς της η οοία συνδέεται σε σημαντικόαν όχι καθοριστικόβαθμό με τις μεθοδεύσεις των άσονδων φίλων στο Κυριακό ου είχαν τόσο τραγικές συνέειες για τον Ελληνισμό της Κύρου, αλλά και αυτόν της Κωνσταντινουόλεως, της Ίμβρου και της Τενέδου.      

 

Καταρχάςγιατί αό κάου ρέει να αρχίσει κανείς υήρξε ο εκβιασμός ου ασκήθηκε στην ηγεσία της εξουθενωμένηςκαι υοτελειακά εξαρτημένης αό τους ΑγγλοαμερακανούςΕλλάδας της δεκαετίας του 50 και κατεέκταση στην τότε ηγεσία του Κυριακού Ελληνισμού. Το ροϊόν του εκβιασμού είναι οι συνθήκες Ανεξαρτησίας και εγγυήσεων του 1959, με τις οοίες δρομολογήθηκε η τριχοτόμηση του νησιούδιχοτόμηση ήταν μέρος των Συνθηκών του 1959 με την εγκατάσταση των κυρίαρχων Βρετανικών βάσεων αλλά και με τους κανόνες ου ροβλέονται για τις σχέσεις ανάμεσα στον Βρετανό Διοικητή των Βάσεων και την κυβέρνηση της ανεξαρτήτου Κυριακής Δημοκρατίας).

 

Οι διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963-4 –αναόφευκτη συνέεια του δοτού Συντάγματος της Ζυρίχηςολλαλασίασε τις υστερικές κραυγές των γνωστών κύκλων για την υαγωγή της Κύρου στον έλεγχο του ΝΑΤΟ με αραμερισμό –ή και εξόντωσητου Μακαρίου, τον οοίο χαρακτήριζαν Fidel Castro της Μεσογείου. Αοτέλεσμα των μεθοδεύσεων αυτών ήταν το Σχέδιο Acheson.

 

Η αλληλουχίακαι ενότητατων γεγονότων ου ακολούθησαν δικαιολογεί το συμέρασμα ως η άρνηση του Γεωργίου Παανδρέου να ειβάλει στο Μακάριο το Σχέδιο Acheson –ου εισημοοιήθηκε στις συνομιλίες ου είχαν οι Γεώργιος και Ανδρέας Παανδρέου με τον Πρόεδρο Johnson το 1964– ήταν ο κύριος λόγος για την εοίθηση ου εδραιώθηκε στο State Deparment ως καμία ολιτική κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν μορούσε να συγκατατεθεί σε διευθέτηση του Κυριακού με γνώμονα τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και του ελεύθερου κόσμου. Το εόμενο βήμα ήταν η αοσταθεροοίηση της Κυβερνήσεως Παανδρέου α τους Αμερικανούς με την ενθάρρυνση και υοστήριξη είδοξων ραξικοηματιών και των κάθε είδους  γεφυροοιών, όως εύστοχα τους αοκαλεί ο εκλεκτός συνεργάτης σας. Με αυτό τον τρόο φτάσαμε στην αοστασία του 1965 και στη δικτατορία του 1967 με τα γνωστά αοτελέσματα.

 

Κατά συνέεια θα ρότεινα, στα καθιερωμένα χαιρετίσματα του κ. Σέρτη ρος την εξουσία, να ροσθέσουμε μια διάυρη ευχή και ελίδα ου είναι η εξής: Η ολιτική μας ηγεσίαστην Αθήνα και στη Λευκωσίανα βρεί τη δύναμη να αντισταθεί στον ειρασμό τηςεύκολης και άκριτηςαοσασματικής θεωρήσεως της ιστορίας και να αγνοήσει τις κραυγές των γεφυροοιών ως ρέει να τελειώνουμε εί τέλους με το Κυριακό.

Αν με τις σημερινές συνθήκες, ου είναι ολύ διαφορετικές α αυτές της δεκαετίας του 50, το Έθνος ενδώσει στον ολυδιάστατο εκβιασμό και δεχθεί διευθέτηση στο Κυριακό με γνώμονα τις ειδιώξεις των γνωστών κύκλων, τι θα συμβεί για το Αιγαίο και τα υόλοια ου θα ακολουθήσουν;

Γιατί δεν μορούμε ειτέλους να καταλάβουμε ως η ενότητα της ιστορίας μας και η κοινή μοίρα του ΄Εθνουςκάτι ου οι Τούκοι τουλάχιστον μας υενθυμίζουν συνεχώςείναι ροϋόθεση για την ικανότητά μας να διδαχθούμε σωστά α αυτά ου έγιναν, ου σημαίνει να διδαχθούμε αόαντί να εαναλαμβάνουμετα λάθη μας;