Αοτέλεσμα συμεριφοράς και διεργασιών ου διήρκεσαν δεκαετίες το Μνημόνιo

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 3.10.12)

 

H δαιμονοοίηση των μνημονίων αό κάοιους ολιτικούς και δημοσιογράφους είναι τελείως αράλογη. μνημόνια είναι το αοτέλεσμα συμεριφοράς και διεργασιών ου διήρκεσαν δεκαετίες υονομεύοντας την ελευθερία και την αξιοιστία της χώρας.

Kατά συνέεια η σύγχυση ανάμεσα στο αίτιο και το αιτιατό δεν ρόκειται να βοηθήσει γιατί, εκτός αό τ άλλα, υοδηλώνει ως ένα μέρος της ολιτικής ελίτ, αλλά και της κοινής γνώμης, δεν κατάλαβε και δεν μορεί να διδαχθεί σωστά α τα σημερινά αξιακά και τα εακόλουθα οικονομικά αδιέξοδα.

Στη βάση οιας λογικής μορεί να δικαιολογηθεί η χρηματοδότηση της καταναλωτικής κραιάλης με δημόσιο δανεισμό αό κάοιες χώρες του μεσογειακού Nότου, με ροεξέχουσα την Eλλάδα;

Eίναι σωστό να εριμένουμε ότι οι ηγέτες της Γερμανίας, και κάοιων άλλων βορείων χωρών της Eυρωζώνης, θα ζητήσουν α τους ψηφοφόρους των να χρηματοδοτούν ες αεί τα ελλείμματα των νοτίων;

Δεν θα ήταν ιο εοικοδομητικό να συσχετίσουμε την ολέθρια τακτική ου ακολουθήσαμε με το σημερινό μας κατάντημα;

Oδυνηρή υόμνηση του καταντήματος ροσφέρει το κήρυγμα των μαθητευόμενων μάγων. Δεν υάρχει κατάντημα, λένε, υάρχουν μόνο ιδιαιτερότητες ου ξεχωρίζουν τους νότιους α τους βόρειους. Kαι οι ιδιαιτερότητες αυτές υαγορεύουν την έξοδο α την κρίση ου είναι: διαγραφή του χρέους και συνέχιση του δανεισμού (αό οιους;) για συσσώρευση ερισσοτέρων κεκτημένων και εθνικού λούτου, αφού η κοινωνία μας έχει φτάσει στα όριά της (γιατί όμως;).

H ευχή και η ελίδα, στις κρίσιμες αυτές ώρες, είναι ως η αναζήτηση εθνικού λούτου θα εικεντρωθεί στις αρετές ου μας βοήθησαν να σταθούμε όρθιοι σε ολύ δύσκολες εριστάσεις. Eίθε.