Yοδούλωση και Mνημόνιο

 

(Ειστολή Ραφαήλ Πααδόουλου, Oμότιμου καθηγητή Θερμοδυναμικής, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 6.11.13)

 

H ιστορική ορεία του ελληνικού έθνους διαμορφώθηκε κατά κανόνα, με βάση τις υοδείξεις των εκάστοτε ισχυρών ǹροστάτιδων δυνάμεων και κυριαρχείται αό αλινδρομήσεις και αντιφάσεις. Δεν κατορθώσαμε να ξεεράσουμε την οικονομική εξάρτηση με την ροσαρμογή των οικονομικών μας αναγκών στις αραγωγικές μας ειδόσεις, και, α αυτή τη βάση, να αναζητήσουμε τους φίλους και συμμάχους μας.

Aντί γι αυτό αναζητήσαμε δανειστές, στους οοίους υοδουλωθήκαμε λόγω αδυναμίας να αοληρώσουμε δάνεια ου χρηματοδότησαν, κυρίως και εί δεκαετίες, μια ανεξέλεγκτη διόγκωση φαινομένων διαφθοράς, διαλοκής και άφρονος καταναλωτικής υερβολής. H κοινωνία μας είναι ανοικτή στην κατάκριση ότι αεμόλησε τις ανανθρώινες αξίες της σωφροσύνης και της αξιορεείας, και διάλεξε το δρόμο της ευημερίας με δανεικά, χωρίς δεύτερη σκέψη για τα αδυσώητα ηθικά και οικονομικά αδιέξοδα.

Tο συμέρασμα είναι ως η ααλλαγή α την υοδούλωση στους δανειστές ροϋοθέτει την εξάλειψη του αιτίου ου την ροκάλεσε, και αυτό σημαίνει την ειστροφή των δανεικών.

Aυτοί ου υοστηρίζουν ως η αιτία της υοδουλώσεώς μας είναι το Mνημόνιο, θα ρέει να εξηγήσουν οια είναι η αιτία του Mνημονίου, το οοίο τόσο η Eλλάδα όσο και η Kύρος υέγραψαν και εζήτησαν να υαχθούν.

Θα ρέει είσης να εξηγήσουν ώς θα αονομιμοοιηθεί το Mνημόνιο με το δημοψήφισμα ου ροτείνουν χωρίς να αονομιμοοιηθούν είσης και οι αγορές ελληνικών και κυριακών ομολόγων α την Eυρωαϊκή Kεντρική Tράεζα, οι οοίες χρηματοδοτούν την ληρωμή μισθών, συντάξεων και την ανακεφαλαιοοίηση του τραεζικού συστήματος.

Kατά συνέεια, η έξοδος αό την κρίση θα διευκολυνθεί σημαντικά εάν οι κυβερνώντες κατανοήσουν οι ίδιοι, και εξηγήσουν στους ολίτες, ως η ευόδωση της τιτάνιας ροσάθειας για οικονομική ανάκαμψη και ανάτυξη δεν εξαρτάται μόνο αό τις ροσάθειες των κυβερνήσεων και των λαών των υερχρεωμένων χωρών.

Eξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, αό την καλή θέληση και τη γενναιοδωρία των οικονομικά ισχυρών χωρών της Eυρωζώνης, οι οοίες για λόγους ου σχετίζονται με την ροστασία του κοινού νομίσματος και της ευρωαϊκής αλλελεγγύης, ανέλαβαν να ληρώνουν τα χρέη των χωρών του ευρωαϊκού Nότου.

O αντίλογος ου συχνά ακούγεται, ότι οι οικονομικά ισχυρές χώρες ευνοήθηκαν αό την κρίση αφού δανείζονταν με μηδενικά και δάνειζαν άλλες χώρες με υψηλά ειτόκια, είναι κατά βάση σωστός και ρέει να αοτελέσει μέρος του μαθήματος για την αοφυγή αρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον.

Σε γενικές γραμμές, η ρόληψη οικονομικών κρίσεων ροϋοθέτει την υιοθέτηση και ειβολή θεσμικών κανόνων, οι οοίοι ροάγουν την οικονομική και ολιτική ενοοίηση της Eυρωζώνης. Kαι είναι ιδιαίτερα ευοίωνο το ότι η ανάγκη αυτή έχει αναγνωριστεί α τη μεγάλη λειονότητα των μελών της.