Πώς φτάσαμε μέχρις εδώ και τι κάνουμε τώρα

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.            Τι συνέβη στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια και οδηγηθήκαμε στη σημερινή κατάσταση και σε οιους το οφείλουμε.

 

(α) Είναι λέον γνωστό σε όλους, έλληνες και ξένους, ότι στη σημερινή κατάσταση οδηγηθήκαμε, γιατί την μακρά αυτή ερίοδο στη χώρα μας:

- Φτιάχτηκε ένα κράτος α-νομίας, όου οι δυνατοί   και οι έξυνοι –ομάδες και άτομα–μορούν να καταατούν, χωρίς συνέειες, τους νόμους.   

- Γενικεύτηκε η μικρή και η μεγάλη διαφθορά, ου εμοδίζει κάθε ροσάθεια βελτίωσης της λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας.

- Εδραιώθηκαν η ααιδευσιά, η αναξιοκρατία, η νοοτροία της ήσσονος ροσάθειας και των (άνευ αντίστοιχων υοχρεώσεων) κεκτημένων δικαιωμάτων, ο ακραίος ατομικισμός, η εριφρόνηση των δικαιωμάτων των άλλων ...

- Κυριάρχησαν ως στόχοι ζωής η καρέκλα της όοιας εξουσίας και το χρήμα του φτιαγμένου, ανεξάρτητα αό τον τρόο αόκτησής τους, και το να ερνάμε καλά σήμερα, ξοδεύοντας αλόγιστα όχι μόνο τα δικά μας αλλά και τα (εύκολα) δανεικά.

- Χειροτέρευσαν, αντί να βελτιωθούν, η αιδεία, η υγεία, οι δημόσιες υηρεσίες, η δημόσια ασφάλεια, όλες οι υηρεσίες ου το κράτος ρέει να αρέχει στους ολίτες του.

- Κατασαταλήθηκαν τα κεφάλαια των ειδοτήσεων της Ε.Ε. και του δανεισμού σε κατανάλωση (εισαγόμενων κυρίως ροϊόντων ), αντί να χρησιμοοιηθούν σε εενδύσεις.    

- Αουσίασε η υγιής οικονομική ανάτυξη και αυξήθηκαν δραματικά τα ελλείμματα του κράτους και το δημόσιο χρέος.

(β) Αυτά ου συνέβησαν όλο αυτό το διάστημα τα οφείλουμε κυρίως:

- στα ολιτικά κόμματα, ου, ως κυβέρνηση ή αντιολίτευση, ροέτασσαν το κομματικό τους, και όχι το γενικό, συμφέρον,

- στα ΜΜΕ, ου, στην λειοψηφία τους, μεριμνούσαν αοκλειστικά και μόνο για τα κέρδη τους, αγνοώντας τις υοχρεώσεις ρος την κοινωνία, ου η διαχείριση ενός δημόσιου αγαθού τους εέβαλλε.

 

2.            Μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009.

 

(α) Ο Γ. Παανδρέου συνέβαλε καθοριστικά στο να οδηγηθεί η Χώρα στην ρώτη δανειακή σύμβαση-μνημόνιο, του Μαϊου 2010, αφού*:

- άργησε να αντιληφθεί την κρισιμότητα της δημοσιονομικής κατάστασης, αρουσίασε ένα ροϋολογισμό του 2010 αναντίστοιχο με τις δυνατότητες της Χώρας και καθυστέρησε να εφαρμόσει, ή εφάρμοσε ελλιώς, τα μέτρα ου η Ευρωαϊκή Ένωση και οι αρμόδιοι ελληνικοί και διεθνείς οργανισμοί είχαν αό καιρό υοδείξει,

- αγνόησε τις ροειδοοιήσεις της Ευρωαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ και αρέβλεψε την αοφασιστικότητά τους να εμμείνουν σε όσα, αό την αρχή και με σαφήνεια, είχαν υοδείξει,

- ροκάλεσε δυσμενείς για τη Χώρα αοφάσεις των αγορών, με τις αλλεάλληλες, αντιφατικές, αμφίσημες ή ακατανόητες δηλώσεις του για το τί ζητάει η Ελλάδα.

Με αυτήν τη δανειακή σύμβαση-μνημόνιο, η Χώρα μορεί να σώθηκε αό μια ανεξέλεγκτη χρεοκοία, σώθηκε όμως αό την Τρόικα και όχι αό τον Γ. Παανδρέου!

(β) Ο Αντ. Σαμαράς αντιτάχθηκε συνολικά στην ρώτη δανειακή σύμβαση-μνημόνιο  και όχι μόνο στο τμήμα της των μέτρων λιτότητας, όως θα ερίμενε κανείς, αφού με τα διαρθρωτικά μέτρα και το δάνειο των 110 δισεκ. ευρώ δεν διαφωνούσε.

Ενίσχυσε έτσι αοφασιστικά το γνωστό αντιμνημονιακό και αντιευρωαϊκό αίσθημα, ου έβλαψε τη Χώρα, και ου το βρήκε και ο ίδιος μροστά του αργότερα.

Τα ράγματα θα ήσαν σήμερα καλύτερα για τον τόο, αλλά και για τον ίδιο και το κόμμα του, αν είχε αντιμετωίσει το ρώτο δάνειο-μνημόνιο όως αντιμετώισε το δεύτερο, του Οκτωβρίου 2011 (τα μέτρα λιτότητας του οοίου δεν ήσαν λιγότερο σκληρά αό εκείνα του ρώτου). Ασκώντας, αράλληλα, σκληρή κριτική στον Γ. Παανδρέου, για τη μη υλοοίηση των διαρθρωτικών μέτρων και για την εφαρμογή μέτρων λιτότητας ου έλητταν ερισσότερο τους φτωχότερους και λιγότερο τους λουσιότερους.

(γ) Τα ΜΜΕ με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα ηλεκτρονικά ιδίως, συνέχισαν να αοροσανατολίζουν τους ολίτες, λαϊκίζοντας, αοδίδοντας όλα τα δεινά μας στους διεθνείς οργανισμούς, τους οίκους αξιολόγησης και τις αγορές, σε κερδοσκόους, διεθνείς συνωμοσίες κ.τ.τ., ροσφέροντας, αντί  έγκυρη ενημέρωση, κραυγές και οιμογές, εξυνακίστικες ατάκες κομματικών ροαγανδιστών, στο όδι αναλύσεις γραφικών ή ημιμαθών, αλληκαρισμούς κατά των κακών ευρωαίων, αρεείς χαρακτηρισμούς ξένων ηγετών...

 

3.            Τι εριμένουμε μετά τις εκλογές της εόμενης Κυριακής.

 

(α) Αν οι εκλογές αυτές αναδείξουν λειοψηφία στη Βουλή αό κόμματα ου καταψήφισαν ή δεν αοδέχονται τις Συμφωνίες με την Τρόικα, οι νέες εκλογές θα γίνουν αναόφευκτες και οι εξελίξεις στη Χώρα εικίνδυνες. Αφού, ως γνωστό, τα κόμματα αυτά αοκλείεται  να συμφωνήσουν στη στήριξη μιας κυβέρνησης συνεργασίας (Πέραν του γενικόλογου καταγγελτικού τους λόγου, δεν έχουν αρουσιάσει κάοιες συγκεκριμένες συγκλίνουσες ροτάσεις διακυβέρνησης και, ειλέον, έχουν και άλλες αγεφύρωτες μεταξύ τους διαφορές, ου καθιστούν αδύνατη τη συνεργασία τους).

(β) Αν η λειοψηφία της νέας Βουλής ανήκει στα κόμματα ου ψήφισαν ή στηρίζουν τις Συμφωνίες, τα κόμματα αυτά θα υοχρεωθούν να συμφωνήσουν στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας.

Πρώτο, γιατί αυτό –η συνεργασία τους– θα είναι η ρόσφατη ΕΝΤΟΛΗ του λαού, ου θα έχει αορρίψει την είμονη ρόταση των δύο αρχηγών  (Ε. Βενιζέλου και Αντ. Σαμαρά) για αυτοδυναμία, έχοντας ακούσει και σταθμίσει τα ειχειρήματά τους.

Δεύτερο, γιατί η συνεργασία αυτή θα ειβληθεί αό τους σώφρονες των ίδιων των κομμάτων, καθώς  κανένα κόμμα μόνο του –έχοντας αέναντί του όλα τα άλλα και τη δική του, άντα αρούσα, εσωτερική αντιολίτευση– δεν θα μορούσε:

- να εξασφαλίσει τις αναγκαίες ροϋοθέσεις, χωρίς τις οοίες η ανάτυξη, την οοία όλοι υόσχονται, θα αραμείνει όνειρο αατηλό (αοκρατικοοιήσεις,  αξιοοίηση της δημόσιας εριουσίας, εξάλειψη της α-νομίας, της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας, αντιμετώιση της αναρχίας των καταλήψεων και των ασύλων, των κρουσμάτων δεν ληρώνω...),

- να εφαρμόσει τα αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας ου ενδέχεται να ααιτηθούν.

Τρίτο, γιατί οι εταίροι μας –οι 16 λαοί της Ευρωζώνης, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ– ου μας είχαν ροειδοοιήσει για τους κινδύνους των ρόωρων εκλογών και μας είχαν ροτείνει να ακολουθήσουμε το αράδειγμα της Ιταλίας, θα υοχρεώσουν τα κόμματα αυτά να συνεργαστούν (όως τα υοχρέωσαν να υογράψουν αυτά ου υέγραψαν στις 15 Φεβρουαρίου!). Γιατί δεν θα είναι διατεθειμένοι (μετά και την λαϊκή ετυμηγορία των εκλογών)  να διακινδυνεύσουν τη σταθερότητα της Ευρωζώνης, για το καρίτσιο κάοιων ολιτικών μας για εανειλημμένες εκλογές, μέχρις ότου καταφέρουν την αυτοδυναμία και το ρωθυουργιλίκι.

(γ) Στην ερίτωση κυβέρνησης συνεργασίας των κομμάτων ου στηρίζουν τις Συμφωνίες με την Τρόικα:

- Το οικονομικό και το μεταρρυθμιστικό ρόγραμμα της Χώρας για την εόμενη τετραετία θα έχουν ουσιαστικά ροσδιοριστεί με το Πρόγραμμα ου έχει συμφωνηθεί στο Μνημόνιο και τη Χρηματοιστωτική Συμφωνία, ου με αυξημένη λειοψηφία ενέκρινε η τελευταία Βουλή.

- Τα ισοδύναμα μέτρα, και άλλα μέτρα ου ροεκλογικά ανακοινώνονται ως τροοοιήσεις του Προγράμματος αυτού, θα μορέσουν να εφαρμοστούν, μόνο αν η Τρόικα εισθεί και συμφωνήσει για την εφαρμογή τους (αφού, με τις ειστολές των αρχηγών τους ρος την Τρόικα της 15ης Φεβρουαρίου, τα κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν δεσμευτεί  να αραμείνουν ροσηλωμένα, και μετά τις εκλογές, στους στόχους και τις βασικές ολιτικές του Προγράμματος (με δυνατότητα να φέρουν για συζήτηση τροοοιήσεις ου, όμως, θα εγγυώνται την λήρη εφαρμογή του Προγράμματος και βιώσιμες εναλλακτικές ολιτικές ου, όμως, θα είναι αυστηρά μέσα στα λαίσια του Προγράμματος).

- Το οικονομικό και μεταρρυθμιστικό ρόγραμμα της Χώρας (με τις τυχόν τροοοιήσεις του) θα ρέει να εφαρμοστεί, ανεξάρτητα αό το τι αοφάσεις θα άρει η Ευρωζώνη για τη γενικότερη οικονομική ολιτική της.

 

4.           Τι κάνουμε μετά τις εκλογές.

 

(α) Μετά τις εκλογές της εόμενης Κυριακής, είμαστε υοχρεωμένοι, με μνημόνια ή χωρίς μνημόνια, και ανεξάρτητα αό τις αοφάσεις ου θα ληφθούν για το σύνολο της Ευρώης, να φτιάξουμε ένα σύγχρονο ευρωαϊκό κράτος και να συμμορφωθούμε με τον αλιό σοφό κανόνα να ζούμε με λίγα, όσο καιρό αράγουμε λίγα (Το "ουκ αν λάβοις αρά του μη έχοντος" ισχύει και σήμερα, με μνημόνια ή χωρίς μνημόνια!).

) Οι ειλογές μας στην ορεία αυτή είναι δύο, και μόνο δύο:

- Με την Ευρώη, τους κανόνες της και το ευρώ ή

- Μόνοι μας, με τους δικούς μας κανόνες και τη δραχμή.

(γ) Με την Ευρώη, αλλά με τους δικούς μας κανόνες δεν αοτελεί ειλογή. Είναι σύνθημα ανόητων ή ιδιοτελών. Η χρεοκοημένη Ελλάδα δεν είναι σε θέση να ειβάλει τους δικούς της όρους στους λαούς της Ευρωζώνης ου την δανείζουν, και ου ζουν κι αυτοί τη δική τους λιτότητα, χειρότερη α τη δική μας για κάοιους.

 

* Bλ. αναλυτικά το άρθρο Γιατί τα spreads εξακολουθούν να είναι υψηλά για την Ελάδα; (23.3.10), AΝΤΙΛΟΓΟΙ, ενότητα OIKONOMIA (www.antilogoi.gr).