Προκαλούν τα  στοιχεία  αό τις φορολογικές δηλώσεις του 2009 και

φωτίζουν την άδικη  κατανομή των βαρών στην αντιμετώιση της κρίσης

 

του Γιάννη Βογιατζάκη

 

 

Τα στατιστικά στοιχεία  αό τις φορολογικές δηλώσεις του 2009 δόθηκαν στη δημοσιότητα τον ερασμένο Δεκέμβριο αλλά   δεν έτυχαν ανάλογης δημοσιότητας σε σχέση  με  τα ροκλητικά  στοιχεία ου εριέχουν.

Τα ιο ενδιαφέροντα στoιχεία δίδονται εριλητικά  αρακάτω.

  1. Το 64,1% αυτών ου κάνουν δήλωση ( 8.342.160 άτομα)  εμφανίζουν εισόδημα κάτω του αφορολόγητου. Για τους μισθωτούς και συνταξιούχους (5.263.928 άτομα δηλαδή 63% του συνόλου) το οσοστό είναι 53,04% ενώ για τους υόλοιους (3.078.232 άτομα δηλαδή 37% του συνόλου)  83,02%. Αναλυτικά 87% των εισοδηματιών, 56,3% των εμοροβιοτεχνών, 97,2% των αγροτών και 70% των ελευθέρων εαγγελματιών εμφανίζουν εισόδημα χαμηλότερο αό το αφορολόγητο.
  2. Ο συνολικός φόρος εισοδήματος φυσικών και νομικών ροσώων (13,17 δις ευρώ)  καλύτεται  αό τους μισθωτούς και συνταξιούχους κατά 52,6%, αό τους αυτοαασχολούμενους,  αγρότες και εισοδηματίες κατά 16,6% και αό τα νομικά ρόσωα  κατά 30,8%. Αν  δε αναφερθούμε  στο φόρο εισοδήματος  μόνο των φυσικών  ροσώων η συμμετοχή των μισθωτών  και των συνταξιούχων είναι 76%  και  των υόλοιων 24%.
  3. Το συνολικό εισόδημα  ου δήλωσαν τα φυσικά ρόσωα ανήλθε σε 98,06 δις ευρώ . Αό το οσό αυτό 78,54 δις ευρώ δηλαδή το 80% ήταν εισόδημα ου δηλώθηκε αό μισθωτούς και συνταξιούχους και 19,52 δις ευρώ δηλαδή το 20% δηλώθηκαν αό τους υόλοιους. Δεδομένου ότι οι ειχειρήσεις δήλωσαν φορολογητέα κέρδη 16,07 δις ευρώ, το σύνολο του φορολογουμένου εισοδήματος των φυσικών ροσώων και και των φορολογητέων κερδών των ειχειρήσεων ανήλθε σε 115,1 δις ευρώ και  το οσοστό  ου αντιστοιχεί σε μισθωτους και συνταξιούχους είναι 68,2%.
  4. Η ειβάρυνση των μισθωτών και συνταξιούχων βαίνει αυξανόμενη αό έτος σε έτος. Έτσι το οσοστό της συμμετοχής των μισθωτών και συνταξιούχων στα συνολικά φορολογικά βάρη αυξήθηκε κατά 4,7%, αό     47,9% στις δηλώσεις του 2008 σε  52,6% στις δηλώσεις του 2009. Για  τα υόλοια φυσικά και για τα νομικά ρόσωα υήρξε αντίστοιχη μείωση. Ακόμα η μέση φορολογική ειβάρυνση αυξήθηκε κατα 5% για τους μισθωτους και κατα 10% για τους συνταξιούχους ενώ μειώθηκε για τους υόλοιους.

 

Η κυβέρνηση φαίνεται ως  θεωρεί ότι τα αραάνω στοιχεία αοδίδουν την ραγματική κατανομή των εισοδημάτων στην ελληνική κοινωνία και εομένως για την αντιμετώιση της κρίσης και των τεράστιων ελλειμμάτων,  το βάρος ρέει να έσει στους ευημερούντες μισθωτούς και συνταξιούχους, ενώ οι υόλοιες κατηγορίες ρέει να ααλαχθούν αό τις ανεκλήρωτες φορολογικές υοχρεώσεις τους μέσω της εραίωσης.

Όλοι όμως ξέρουν ότι η αραάνω εικόνα δεν ανταοκρίνεται στην ραγματικότητα. Μεγάλα,  μεσαία αλλά και  μικρά εισοδήματα φοροδιαφεύγουν. Οι ιο κραυγαλέες εριτώσεις  έρχονται τελευταία στη δημοσιότητα και δημιουργούνται ισχυρές εντυώσεις. Ασφαλώς  είναι ααραίτητο οι μεγαλογιατροί, οι μεγαλοειχειρηματίες, οι μεγαλοδημοσιογράφοι να αναγκαστούν εδώ και τώρα να ληρώσουν ανάλογα με τα εξοργιστικά υέρογκα  εισοδήματά τους. Δεν είναι όμως σωστό να δημιουργείται η εντύωση ότι για  να ληρώσουν οι υόλοιοι μεσαίοι και μικροί ελεύθερα αασχολούμενοι καθώς και οι μεσαίες και μικρές ειχειρήσεις, ρέει να εριμένομε ρώτα να ληρώσουν όλοι οι μεγάλοι. Όως δεν είναι σκόιμο  να δημιουργείται κλίμα ανοχής με το ειχείρημα ότι το κράτος είναι σάταλο και ρέει να εριμένομε ρώτα να εξυγιανθεί για να ιάσουν τόο τα λεφτά ου θα του δώσουμε.

 

Είναι είσης σωστό οι ολιτικοί μροστά στην κρίση να αναγνωρίσουν τις  ευθύνες τους  και να δώσουν το αραδειγμά στις θυσίες με την εθελοντική ερικοή των ρονομίων τους, αράλληλα όμως είναι εείγον να θεσμοθετηθούν και να τέθουν σε λειτουργία  μηχανισμοί, ρολητικοί και κατασταλτικοί, ώστε στο συντομότερο χρόνο να ειτευχθεί το αυτονόητο : τα φορολογικά βάρη να κατανέμονται ανάλογα με το εισόδημα του κάθε έλληνα ολίτη.

 

Οι δηλώσεις της κυβέρνησης ότι οι θυσίες είναι άνισα κατανεμημένες, σε βάρος των μισθωτών και συνταξιούχων αλλά δεν γινόταν διαφορετικά, είναι εξοργιστικές.  Γίνονται όμως ιο εξοργιστικές, κάθε μέρα ου ερνάει χωρίς να αίρνονται μέτρα.

 

Η ισονομία  αέναντι στα φορολογικά βάρη είναι η ρώτη και λέον εείγουσα ρουόθεση, για να λειτουργήσει η κρατική μηχανή και να δοθεί η δυνατότητα, έστω καθυστερημένα, να ανακατανεμηθούν  δίκαια οι θυσίες, ου δυστυχώς θα συνεχίσουν να ααιτούνται ακόμα, για αροσδιόριστο χρονικό διάστημα.