Δυσοίωνες οι ροοτικές στις αευθείας διαραγματεύσεις Χριστόφια-Ταλάτ

 

(Eιστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή θερμοδυναμικής, ου στάλθηκε στην κυριακή εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος στις 20.11.08).

 

 

Το κυριακό ρόβλημα διαμορφώθηκε αό την αοικιακή Δύναμη στη δεκαετία του 50 για να εξυηρετήσει ειδιώξεις ου ήσαν εντελώς αντίθετες με την ειρηνική συνύαρξη των εθνικών κοινοτήτων στην Κύρο. Οι έκτοτε μετεξελίξεις του το καθιέρωσαν σαν ρόβλημα ου δημιουργήθηκε α του ξένους για τους ξένους. 

Η αναζήτηση λύσεως α τους Κυρίους για τους Κυρίους είναι βέβαια ευκταία και ειθημητή αυτό όμως δεν αλλάζει την ραγματικότητα και δεν ρέει να δημιουργήσει ανεδαφικές ροσδοκίες των οοίων η κατάρρευση μας βρίσκει – κατά κανόνα – αροετοίμαστους.

 

Σε αντίθεση με τον Πρόεδρο Χριστόφια ο κ. Ταλάτ δεν είναι ανεξάρτητος διαραγματευτής. Η Τουρκία ελέγχει τα κατεχόμενα όχι μόνο με τον στρατό της αλλά και με τους εοίκους ου αοτελούν την λειοψηφία του εκλογικού σώματος. Ο κ. Ταλάτ ξέρει ως η εανεκλογή του στην Προεδρία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό α τη στάση της είσημης Τουρκίας αέναντί του και ως η τουρκική ολιτική στο Κυριακό είναι ενιαία και ασκείται α το βαθύ κράτος με άκαμτη συνέεια και χωρίς ευελιξία (ούτε στο βαθμό ου αυτή χρειάζεται για το άνοιγμα του οδοφράγματος του Λιμνίτη). Ξέρει ακόμα ο κ. Ταλάτ ως και η αρχική εκλογή του στην Προεδρία υοβοηθήθηκε α την κυβέρνηση Ερντογάν και ένα μεγάλο μέρος του βαθέος κράτους γιατί, τότε, είχαν συμφωνήσει ως κάοια εμόδια – όως ο κ. Ραούφ Ντεκτάς και το Κυριακό – έρεε να αραμεριστούν για να ειτευχθεί η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωαϊκή Ένωση. 

 

Οι Τούρκοι σήμερα δεν ιστεύουν ως το Κυριακό είναι το βασικό εμόδιο στις Ευρωαϊκές τους φιλοδοξίες. Και αμφιβάλουν είσης αν – με τα σημερινά ολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα – διαθέτουν οι Αγγλοαμερικανοί τη δύναμη ή τη θέληση να συγκρουστούν με κάοιους ευρωαίους ηγέτες ου αντιτίθενται στην τουρκική ένταξη. Και το συμέρασμα είναι ως η τουρκική λευρά δεν ρόκειται – στην αρούσα τουλάχιστον συγκυρία – να μετατωιστεί ουσιαστικά α τη Γραμμή Ανάν στην οοία έχει εριχαρακωθεί και θεωρεί σαν μόνη γραμμή ροσεγγίσεως.

 

Η εόμενη, ουσιαστική, εξέλιξη στις α ευθείας διαραγματεύσεις φαίνεται ως θα είναι ιέσεις α τον Ο.Η.Ε για χρονοδιάγραμμα και κάοιας μορφής ειδιαιτησία.

Και η ελίδα είναι ως, ενθυμούμενοι το ώς και γιατί καήκαμε στο χυλό, θα αντιδράσουμε σωστά αυτή τη φορά. Και αυτό σημαίνει ως θα εξηγήσουμε με καθαρή γλώσσα ως οι τουρκικές αξιώσεις – αρ όλο ου κινούνται μέσα στα λαίσια του Σχεδίου του ροηγουμένου Γ.Γ του Ο.Η.Ε – δεν είναι συμβατές με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και με τις αρχές του Διεθνούς και του Ευρωαϊκού Δικαίου.