Αδήριτη ανάγκη να αλλάξει η νοοτροία του ολιτικού κόσμου αέναντι στη Δικαιοσύνη

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

1.            ΕΙΝΑΙ ΓΝΣΤΟ το φαινόμενο ολιτικοί να ειχειρούν, με δημόσιες δηλώσεις τους, να εηρεάσουν τις αοφάσεις δικαστικών λειτουργών για ζητήματα γενικότερου –ολιτικού, οικονομικού κ.λ..– ενδιαφέροντος, με ρόσχημα την άσκηση κριτικής.

Παλιότερα, είχαμε ακούσει τον  αρχηγό της αξιωματικής αντιολίτευσης Γ. Παανδρέου να ροτρέει τους δικαστές: Μην αφήνετε μία μειψηφία είορκων δικαστών να εκτελούν ως κομματικές μαριονέτες τα σχέδια ου σχεδιάζονται σε κομματικά υόγεια (Καθημερινή, 3.7.08).

Πρόσφατα, ακούσαμε τον υουργό Ν. Δένδια και τον κοινοβουλευτικό εκρόσωο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Δ. Πααδημούλη να διαιστώνουν:

- Ο κ. Δένδιας: Mία μειοψηφία λειτουργών της Θέμιδος ειλέγει να εθελοτυφλεί, αέναντι στην ρόκληση ου συνιστά για το ολίτευμα και τη ζωή των ολιτών η ένολη τρομοκρατική δράση (Καθημερινή, 20.1.13).

- Ο κ. Πααδημούλης: Ορισμένοι δικαστικοί δεν εριορίζονται στα καθήκοντά τους ου τους ορίζει το Σύνταγμα και οι νόμοι, αλλά θεωρούν ότι μορούν να κάνουν και ράγματα έρα αό όσα τους ορίζουν οι αρμοδιότητές τους αδιόφωνο Alpha, 25.1.13).

Θαυμαστή η διαχρονική διακομματική ομοφωνία για ένα ρονόμιο των ολιτικών, να κρίνουν με δημόσιες δηλώσεις δικαστικές αοφάσεις και δικαστές, εφαρμόζοντας τον διακομματικό κανόνα: Εαινούμε τις δικαστικές αοφάσεις όταν μας αρέσουν και τις κατακρίνουμε όταν δεν μας αρέσουν!     

2.            ΤΕΤΟΙΕΣ ΔΗΛΣΕΙΣ δεν αοτελούν κριτική και είναι ανείτρετες σε μια δημοκρατική χώρα.

Δεν αοτελούν κριτική δικαστικών χειρισμών ή αοφάσεων:

- οι αόριστες αναφορές σε μια μειοψηφία δικαστών ή σε ορισμένους δικαστές,

- ο ροσβλητικός διαχωρισμός των δικαστών σε δικαστές ου τιμούν το αξίωμά τους και σε είορκους δικαστές,

- η ατεκμηρίωτη αόδοση ροθέσεων σε δικαστές  

Ποιοι ααρτίζουν την κατά Παανδρέου μειοψηφία των δικαστών, οιοι την κατά Δένδια και οιοι είναι οι κατά Πααδημούλη ορισμένοι δικαστικοί;

Γιατί οι δηλούντες ολιτικοί δεν ράττουν όσα ο Νόμος ειτάσσει, αν όντως υάρχουν δικαστές ου ενεργούν όως οι ίδιοι ισχυρίζονται;

Όταν δεν το ράττουν, δεν ροσβάλλουν ολόκληρο το δικαστικό σώμα και δεν αραβαίνουν τον Νόμο;

Είναι φανερό ως όλα αυτά τα αορίστως δηλούμενα χωρίς γνώση, μελέτη και αξιολόγηση των δεδομένων της υόθεσης και του σκετικού του δικαστή– σκοεύουν στη δημιουργία εντυώσεων και, κυρίως, στον εκφοβισμό ή τον εηρεασμό των δικαστών, με τελικό στόχο να τους κάνουν να είναι ҹροσεκτικοί όταν χειρίζονται τέτοιες ευαίσθητες υοθέσεις.

3.            ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ είναι ότι η Χώρα έχει εθιστεί σ αυτή τη χρόνια διακομματική συμεριφορά αέναντι στους δικαστές.

Το δικαστικό σώμα αρκείται σε κάοιες δηλώσεις, και σ αυτές κάου κάου, οι καθηγητές των Νομικών Σχολών και το δικηγορικό σώμα συνήθως σιωούν, ενώ οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ ανταγωνίζονται τους ολιτικούς στο άθλημα της, τέτοιων στόχων και οιότητας, κριτικής των δικαστών.

                  Και κανείς δεν διερωτάται τι θα γινόταν σε οοιαδήοτε χώρα της Ευρώης ή της Αμερικής, αν οτέ διεννοείτο ένας ολιτικός ή δημοσιογράφος να ει για τους δικαστές κάτι σαν κι αυτά ου λέγονται εδώ!

                  Εκεί όου βλέουμε τον (εν ενεργεία) ρόεδρο Κλίντον να τιμωρείται αό δικαστή Δικαστηρίου χαμηλού βαθμού για ασέβεια ρος το Δικαστήριο (με ρόστιμο 93 χιλιάδων δολαρίων), τον Αλ Γκορ (με ερισσότερο αό 500 χιλιάδες ψήφους διαφορά αό τον Μους) να χάνει την ροεδρία των ΗΠΑ με αόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου* (με ψήφους 5 ρος 4), τους (εν ενεργεία) ρωθυουργούς Μλερ της Βρεττανίας και Βιλέν της Γαλλίας να ανακρίνονται αό δικαστές και τόσα άλλα. Χωρίς κανείς, στις χώρες αυτές, να αμφισβητεί τις ροθέσεις των δικαστών, να εκφράζεται ανοίκεια γι αυτούς, να τους υβρίζει ή να  τους ειρωνεύεται.

4.            Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ δεν μορεί να συνεχιστεί άλλο!

Αοτελεί αδήριτη ανάγκη, ιδιαίτερα σήμερα ου η Χώρα δοκιμάζεται σκληρά:  

                  Οι έλληνες ολιτικοί να συμεριφέρονται στους δικαστικούς λειτουργούς όως οι ολιτικοί όλων των ευνομούμενων χωρών.

Να συμφωνήσουν σε ένα νέο διακομματικό κανόνα συμεριφοράς αέναντι στους δικαστές: Δεν ροβαίνουμε σε αόριστα σχόλια ή κρίσεις για ενέργειες και αοφάσεις των λειτουργών της Δικαιοσύνης. Αν θεωρούμε ως ένας λειτουργός της  έραξε κάτι ου δεν έρεε, εφαρμόζουμε, γι αυτόν τον συγκεκριμένο λειτουργό, ό,τι ο Νόμος ορίζει.**

                  Οι δικαστές να αοφασίζουν ε οναδικό γνώονα το Σύνταγμα, τους Νόους και τη συνείδησή τους, αγνοώντας ροσδοκίες ολιτικών ή ΜΜΕ, ολιτικές σκοιότητες, το κοινό αίσθημα, δηοσκοήσεις κ.τ.τ. Με τη βεβαιότητα ότι ουδείς μορεί να στερήσει την ανεξαρτησία του δικαστή, αν ο ί́διος δεν το ειτρέψει! (ΟΜΣ: Με οναδικό γνώονα το Σύνταγμα για όλα, ου θα ει και και για τις δικές τους οικονομικές, ή άλλες, διεκδικήσεις).

Όλοι να ροβληματιστούμε άνω σ αυτό ου ρόσφατα εισήμανε ο υουργός Δικαιοσύνης Αντ. Ρουακιώτης: Το ρόβλημα και της ελληνικής δικαιοσύνης δεν είναι μόνον ρόβλημα νομοθετικών αλλαγών, διαχειριστικών ικανοτήτων ή υοδομών, αλλά κυρίως είναι ένα ρόβλημα νοοτροίας. Και, φυσικά, αυτή η νοοτροία αφορά ρωτίστως το ολιτικό σύστημα.

5.           Αν η μέχρι σήμερα ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ του ολιτικού κόσμου σχετικά με τη Δικαιοσύνη δεν αλλάξει ριζικά, η χώρα μας δεν θα γίνει οτέ κράτος Νόμου.

Και αν δεν γίνουμε κράτος Νόμου, ούτε σύγχρονο κράτος, ούτε αοδοτική οικονομία ούτε δίκαιη κοινωνία  θα μορέσουμε να έχουμε!

 

* Τα μέλη του είναι ισόβια, ορίζονται αό τον Πρόεδρο των ΗΠΑ (ο ορισμός τους εικυρώνεται αό τη Γερουσία  και σε ερίτωση άρνησης της εικύρωσης, ο Πρόεδρος ορίζει άλλον) και αομακρύνονται αό τη θέση τους μόνο με τη διαδικασία της καθαίρεσης (impeachment), ου ρέει να εγκριθεί και αό τα δύο σώματα του Κογκρέσου.

** Η δικαστική εξουσία διαθέτει, ερισσσότερο αό κάθε άλλη, τις αναγκαίες διαδικασίες για τον έλεγχο και τη διόρθωση αοφάσεων των οργάνων της.