Καθηγητές ΑΕΙ για το άσυλο και τη βία στα Πανειστήμια

 

 

Το ρόβλημα του ασύλου και της βίας στα Πανειστήμια αασχολεί την ελληνική κοινωνία και ροκαλεί έντονες συζητήσεις χρόνια τώρα.

Α τους ιό αρμόδιους να μιλήσουν για το ρόβλημα και την αντιμετώισή του είναι οι καθηγητές της Ανώτατης Εκαίδευσης.

Οι Αντίλογοι αραθέτουν εδώ κάοια αοσάσματα αό άρθρα, ειστολές κλ στον Τύο, αό τα ολλά ου έχουν δημοσιευτεί τα τελευταία χρόνια.

 

  

Διοικητικό Συμβούλιο Συλλόγου Πανειστημιακών ΕΜΠ (Καθημερινή, 17.1.09)

 

- Δεν θα ρέει να συναινέσουμε διά της σιωής μας στην κατ οικονομία ολοκλήρωση των μαθημάτων. 

- Το ίδρυμα μετατρέεται σε νεκρά κτιριακά συγκροτήματα ου φιλοξενούν ομάδες ατόμων ου δεν έχουν σχέση με την ανειστημιακή κοινότητα, δεν σέβονται το χώρο ροβαίνοντας σε σοβαρές καταστροφές, ενώ εχθρεύονται το διάλογο. Την ίδια στιγμή ανειστημιακοί και φοιτητές εριφέρονται στα κυλικεία (ενίοτε με τον ροσωικό τους υολογιστή), αναρωτιούνται σε οιο κτίριο έχουν ρόσβαση, αν θα γίνει μάθημα και αν υάρχει τρόος να εισχωρήσουν στο γραφείο ή στο εργαστήριό τους. Οφείλουμε να αραμερίσουμε την αμηχανία μας και να τοοθετηθούμε με ευθύνη στην κατάσταση ου τείνει να αγιωθεί.

 

Νίκος Αλιβιζάτος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Πανειστημίου  Αθηνών   (Καθημερινή, 1.6.08)

 

- Η έννοια του ανειστημιακού ασύλου λειτούργησε τα τελευταία χρόνια ως άλλοθι για τα ιο ακραία εριστατικά ωμής βίας. Δεν είναι ωστόσο αυτά –τα τόσο ροφανή και κραυγαλέα– ου αμαύρωσαν το νόημα της σημαντικής αυτής κατάκτησης. Είναι ροάντων η υοδόρια, η ψυχολογική βία και ο φόβος ου μοιραία καταλαμβάνει όσους διδάσκουν, φοιτούν και εργάζονται στο ελληνικό ανειστήμιο.

- Το ρόβλημα του ασύλου είναι ροάντων ηθικό και θεσμικό. Ηθικό, γιατί διαφθείρει την ψυχή όχι μόνον όσων ασκούν την υοδόρια βία, αλλά και όσων την υφίστανται. Και θεσμικό, γιατί υοχρεώνει όσους διεκδικούν και όσους ασκούν ανειστημιακά αξιώματα να διαραγματεύονται με τους φορείς της βίας. Με αοτέλεσμα, να δημιουργείται αυτό ου τόσο ειτυχώς ο συνάδελφος Γιάννης Βούλγαρης έχει ονομάσει ένας φαύλος κύκλος έρουσας βίας και συνενοχής. Ο κύκλος αυτός ρέει να σάσει. Και γι αυτό ευθυνόμαστε όλοι.

 

Ηλίας Καστανάς, καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανειστημίου Κρήτης (Καθημερινή, 1.6.08)

 

Και να... φθάσαμε στο τελευταίο (;) σκαλοάτι ααξίωσης! Κλεισμένοι στον   εαυτό μας, άβουλοι, έρμαια των εξελίξεων και των κομματικών εγκαθέτων αρακολουθούμε τη διαρκή ααξίωση του ανειστημίου.

Παρακολουθούμε τις φασιστικής νοοτροίας και κομματικά καθοδηγούμενες μειοψηφίες να καταατούν κάθε κανόνα δημοκρατικής νοοτροίας, καταλύοντας τις συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων και εκλογές, ροηλακίζοντας και τραυματίζοντας τους δασκάλους τους και ειβάλλοντας λίστες βιβλίων ή ψηφίσματα σε συλλογικά όργανα.

Παρακολουθούμε τους εκλεγμένους (άραγε αό οιους και με οιες αφανείς συναλλαγές;) ροέδρους, κοσμήτορες ή ρυτάνεις να συνδιαλλάσσονται με τις φοιτητικές μειοψηφίες, δήθεν για την ηρεμία των Ιδρυμάτων τους. Παρακολουθούμε το υουργείο είτε να αρακολουθεί άβουλο είτε να υοδαυλίζει με άκαιρες δηλώσεις την κατάσταση.

Παρακολουθούμε τα ολιτικά κόμματα (ου για λόγους ολιτικού κόστους και μόνο δεν τήρησαν για δεκαετία και λέον τις υογραφές ου έβαλαν και τις δεσμεύσεις ου αέρρεαν αό αυτές) ου Թοιούν την νήσσαν ή ακόμα ειδίδονται σε μικροολιτικές τακτικές και αντιδράσεις. 

Παρακολουθούμε την κοινωνία (ακόμα και τους γονείς των βλασταριών ου ειδίδονται σε αξιόοινες ράξεις) να μην αντιδρά. Παρακολουθούμε την Δικαιοσύνη να μην ενεργοοιείται όως οφείλει σε τέλεση αξιοοίνων ράξεων, σε χώρους της ελληνικής εικρατείας, λες και τα ανειστήμια αοτελούν ξένο έδαφος. Ως ότε;.

 

Νίκος Πολυδωρίδης, καθηγητής, τ. ρόεδρος Τμήματος Αρχιτεκτόνων Πανειστημίου Πατρών (Καθημερινή, 1.6.08)

 

- Πιστεύω στη δημοκρατία, στον διάλογο, στον ορθολογισμό. Ιδιαίτερα στο ανειστήμιο, τον κατ εξοχήν χώρο ιδεών και δημιουργίας. Αρνούμαι τη βία, τον φασισμό, τον αυταρχισμό. Θεωρώ ααράδεκτη την αρουσία ολιτικών κομμάτων στο ανειστήμιο, ανιστόρητους και καθοδηγούμενους έξωθεν τους συνδικαλισμούς, φοιτητών και καθηγητών, όως έχουν σήμερα.

 

Αναστάσιος Μάνθος, ρύτανης στο Αριστοτέλειο Πανειστήμιο Θεσσαλονίκης   (Καθημερινή, 11.5.08)

 

Πιστεύω ότι το άσυλο ρέει να ροστατεύεται αυστηρά, όμως οι ίδιοι οι φοιτητές ρέει να διαφυλάττουν τους ανειστημιακούς χώρους, το άσυλο, όως διατρανώνουν. Αλλιώς, η εέμβαση της αστυνομίας είναι δεδομένη. Οσα λέω, ας μη θεωρηθούν ανάκεια των ροβλημάτων. Το ζητούμενο άντα είναι η εφαρμογή της δεοντολογίας.

 

Άλκης Ρήγος, καθηγητής Πολιτικής Ειστήμης Παντείου Πανειστημίου (Καθημερινή, 6.12.08)

 

- Τα γεγονότα στην εκλογή αντιρύτανη στο Πάντειο, εάν αομονωθούν στο γεγονός του σταματήματος μιας εκλογικής διαδικασίας, οδηγούν εύκολα στη λογική καταδίκη τους. Εαν όμως διαβαστούν ως ειμέρους γεγονότα ενός ευρύτερου λαισίου έχω την αίσθηση ότι εριέχουν μια διαφορετική οτική.

- Το νομοθέτημα αυτό ως σύνολο, και όχι ως ειμέρους τυχόν θετικά του σημεία, αρνείται η ανειστημιακή κοινότητα. Σε εριτώσεις τέτοιου είδους διαδικασιών αοτελεί υοκρισία να μετράμε ειμέρους αντιδράσεις στον νόμο με τυικά στοιχεία και με ουσιαστικά. Αλλωστε, όλες οι φοιτητικές αρατάξεις κατά καιρούς έχουν υερβεί με ράξεις τους τις τυικές διαδικασίες στο όνομα μιας ευρύτερης αίσθησης δικαίου και δημοκρατικής νομιμότητας. Η ανειστημιακή κοινότητα δεν είναι, και οτέ δεν ήταν, ένας αλώς κρατικός εκαιδευτικός μηχανισμός. Ηταν, είναι και αγωνιζόμαστε να αραμείνει ένας δημόσιος θεσμός μιας κοινότητας ενηλίκων ολιτών ου δρα ως καθρέφτης και καταλύτης ευρύτερων ολιτισμικών διεργασιών.

 

Δημήτρης Νανόουλος, καθηγητής Πανειστημίου Τέξας και ρόεδρος Εθνικής Ειτροής Ερευνας (Καθημερινή, 21.11.06)

 

Γίνεται λανθασμένη χρήση του ασύλου. Δεν μορεί να μαζεύονται διάφοροι και να κάνουν τα ανειστήμια... τεκέδες. Πρέει να ληφθούν δρακόντεια μέτρα για την ροάσιση των ανειστημίων. Βεβαίως, οι φοιτητές ρέει να κάνουν την εανάστασή τους, όμως με συγκεκριμένα αιτήματα. Αό την λευρά τους, και οι ρυτάνεις ρέει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

 

Γιώργος Παγουλάτος, αναληρωτής καθηγητής Οικονομικού Πανειστημίου Αθηνών, μέλος της Ειτροής του ΕΣΥΠ για την Πανειστημιακή Εκαίδευση και της ρωτοβουλίας των 490 ανειστημιακών υέρ της μεταρρύθμισης του νόμου–λαισίου (Καθημερινή, 22.10.06)

 

Ποιος ροστατεύει την ελευθερία μελών του ανειστημίου όταν δέχονται ειθέσεις βίαιων μειοψηφιών, και μάλιστα ως αντίοινα για έκφραση γνώμης; Στο όνομα του ασύλου, δικαιώματα αραβιάζονται, εκδηλώσεις διαλύονται, υοδομές καταστρέφονται.

Μια άλλη τυραννία έχει αλωθεί στα ανειστήμια, διαφορετική αό εκείνη της κρατικής εξουσίας, ου οι συντάκτες του νόμου–λαισίου είχαν στον νου τους.

Υάρχουν λύσεις. Η λήψη αοφάσεων για το άσυλο να λαμβάνεται με αυξημένη λειοψηφία και όχι με ομοφωνία –ου συνεάγεται αραλυσία. Και τα αυτοδιοικούμενα ΑΕΙ να αοκτήσουν εαρκή μέσα και φύλακες, υό την ευθύνη των ρυτανικών αρχών, για να ροστατεύσουν τη λειτουργία και τα δικαιώματα της ανειστημιακής κοινότητας.

 

Α. Ανδρεόουλος,  καθηγητής, ρώην ρύτανης του ΕΜΠ (Καθημερινή, 22.10.2006)

 

Η ιστορική εμειρία μάς δείχνει ότι οι καθηγητές, οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι μορούν με την ενεργή αρουσία τους να εριφρουρήσουν τα ανειστήμια και να αομονώσουν τους ανειθύμητους ταραξίες, διασφαλίζοντας τις θετικές λευρές του ασύλου και αοτρέοντας τις αρενέργειές του.

 

Θάνος Σκούρας, καθηγητής Oικονομικού Πανειστημίου της Aθήνας (Καθημερινή, 2.7.06)

 

- O λόγος αραίτησής μου είναι, όως λέχθηκε στη Σύγκλητο, ο ηθικός ξεεσμός του οργάνου ου συντελέστηκε στη συνεδρίαση της 20ής Iουνίου. H συνεδρίαση αυτή συνιστά μελανό ορόσημο στην ιστορία του ανειστημίου μας. Eίναι η ρώτη φορά ου η Σύγκλητος εξαναγκάζεται σε αόφαση καθ υαγόρευση ομάδας φοιτητών ου την έχουν θέσει σε ομηρία. H αροκάλυτη αειλή βίας και οι φασιστικές μέθοδοι τρομοκρατίας είναι το φυσικό αότοκο των καταλήψεων και του τρόου ου λειτουργεί σήμερα ο θεσμός του ασύλου. Σ αυτές τις συνθήκες ο εξευτελισμός της Συγκλήτου είναι το φυσικό εακόλουθο μιας συνεδρίασης ου ορίζεται κατ ααίτηση των καταληψιών και ενώ το ανειστήμιο εξακολουθεί να βρίσκεται υό κατάληψη.

- Είναι τραγικό να αοτελεί ροααιτούμενο της συμμετοχής στη Σύγκλητο η τόλμη των μελών να διακινδυνεύσουν τη σωματική τους ακεραιότητα στην άσκηση των καθηκόντων τους. Είναι, όμως, είσης αογοητευτικό το ροααιτούμενο αυτό να σανίζει τόσο ώστε η Σύγκλητος να υοκύτει (έστω και μετά τέσσερις ώρες) στη θέληση των βιαστών της. Είναι, τέλος, θλιβερό και ικρή ειρωνία για τη διαστροφική μετάλαξη ενός σημαντικού θεσμού ότι οι βιαστές της ελεύθερης διαμόρφωσης γνώμης μέσα στη Σύγκλητο δρούν υό τη σκέη του ασύλου, του θεσμού ου θεσίστηκε ακριβώς για την ροάσιση της ελεύθερης αό ολιτικούς ειθαναγκασμούς σκέψης και έκφρασης στον ανειστημιακό χώρο.