Αν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν θέλει να αοδειχτεί κομματική φούσκα...

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.           Τι έχουμε ακούσει αό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ μέχρι σήμερα.

α) Με το ρόσφατο (30.10.12) Σχέδιο Διακήρυξης, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ειβεβαίωσε τις βασικές θέσεις των δύο εκλογικών Προγραμμάτων του (της 29ης Αριλίου και 1ης Ιουνίου 2012) και δεσμεύτηκε εκ νέου:

- Να ακυρώσει τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους.

- Να καταγγείλει τις δανειακές συμβάσεις, να εαναδιαραγματευτεί το δημόσιο χρέος σε ευρωαϊκό είεδο και να αντιμετωίσει το ενδεχόμενο αειλών ή εκβιασμών για διακοή της χρηματοδότησης, έξοδο αό το ευρώ κ.α. με όλα ανεξαιρέτως τα όλα, αναμετρούμενος ακόμη και με τη χειρότερη έκβαση, όως ήθελε να συμυκνώσει το σύνθημα ου χρησιμοοιήσαμε καμιά θυσία για το ευρώ .

- Να θέσει το τραεζικό σύστημα υό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δημοσίου, να  αναστείλει τις ιδιωτικοοιήσεις και να εαναφέρει υό δημόσιο έλεγχο τις ειχειρήσεις στρατηγικής σημασίας ου έχουν ιδιωτικοοιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοοίησης.

β) Μετά το Σχέδιο Διακήρυξης, ο Αλ. Τσίρας και άλλα στελέχη του έχουν εαναλάβει τις θέσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, την αντίθεσή του στην ολιτική της Ευρωζώνης για την κρίση και τη διαβεβαίωσή τους ότι είναι έτοιμοι να κυβερνήσουν.

Για αράδειγμα, τρεις δηλώσεις του κ. Τσίρα:

- Προϋόθεση είναι η ακύρωση του Μνημονίου, η διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους με ρήτρα ανάτυξης για την αοληρωμή όως ροέβλεε η Συμφωνία του Λονδίνου του 1953 για τη Γερμανία (21.11.12).

- Θα εαναφέρουμε τους μισθούς  και τις συντάξεις με ένα νόμο και ένα άρθρο, όταν ολύ γρήγορα θα βρεθούμε σε θέση διακυβέρνησης (15.11.12)

- Στρεφόμαστε ενάντια σε μια Γερμανική Ευρώη, κάτι ου ονειρεύονται οι συντηρητικοί όως η κυρία Μέρκελ (9.11.12).

γ) Πρόσφατα, και μετά αό όλα αυτά τα κατηγορηματικά, ακούσαμε:

- Δεν αρκεί ια να διατυώνουμε γενικές αρχές. Οφείλουμε να εριγράψουμε με την μέγιστη δυνατή σαφήνεια την διαδικασία ανάκαμψης αό την κρίση, τον τρόο με τον οοίο αντιλαμβανόμαστε την αραγωγική ανασυγκρότηση, και βέβαια, το συνολικό λαίσιο τομών και μεταρρυθμίσεων για την ανασυγκρότηση αυτή (Αλ. Τσίρας, 29.11.12)

- Χρειάζεται αοσαφήνιση ενός ρυθμιστικού ρόλου του κράτους, ο οοίος έχει για διάφορους λόγους ατονήσει τα τελευταία χρόνια . (Γ. Σταθάκης, 30.11.12).

- Δεν γίνεται να γυρίσουμε ίσω. Πρέει να ροχωρήσουμε μροστά, σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Και αυτό το μροστά ρέει να το έχουμε αολύτως ξεκάθαρο, ως θα είναι και με τι θα μοιάζει.     (Αλ. Τσίρας, 29.11.12)

2.            Παρατηρήσεις και ερωτήματα  γι αυτά ου έχουμε ακούσει.

α) Η ακύρωση του Μνημονίου με αραμονή στην Ευρωζώνη (θέση ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ,  Χρυσής Αυγής και Ανεξάρτητων Ελλήνων) δεν θα μορούσε οτέ να γίνει δεκτή αό την Ευρωζώνη (δεκάξι κράτη και ΕΚΤ) και το ΔΝΤ, γιατί:

- Θα οδηγούσε σε διάλυση της Ευρωζώνης και κατάρρευση του ευρώ, καθώς, μετά την Ελλάδα, θα ααιτούσαν την ίδια μεταχείριση και οι άλλες ενδιαφερόμενες χώρες.

- Θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με τον στόχο της Ευρωζώνης για ενοοίηση στα δημοσιονομικά, τον τραεζικό τομέα κ.λ.., ου συνεάγεται τη μετατροή της ρακτικής των μεμονωμένων Μνημονίων σε ένα είδος μόνιμου θεσμικού Μνημονίου, υοχρεωτικού για όλα τα μέλη της.

              Την ραγματικότητα αυτή την έχει αό καιρό  εντοίσει ο Αλ. Αλαβάνος:

 - Δεν είναι έντιο αέναντι στην κοινωνία να λες ότι ξέρεις εγώ είαι η Αριστερά και θα καταργήσω όλους τους νόους του Μνηονίου και θα γυρίσουε εκεί ου ήασταν και θα αοκαταστήσω όλους τους ισθούς αλλά θα είνω και στην Ευρωζώνη. Αυτό δεν γίνεται και εγώ ενοχλούαι ου ένα εγάλο τήα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς έχει αυτή την τοοθέτηση (6.4.12).

- Το Μνημόνιο είναι μια ραγματικότητα στην Ελλάδα ου χωρίς σύγκρουση και έξοδο αό την Ευρωζώνη είναι αδύνατο να καταργηθεί (26.11.12).

- Το ειχείρημα κατάργησης του Μνημονίου με αράλληλη αραμονή στην Ευρωαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη είναι ροχωρημένα ανεδαφικό (26.11.12).

β) Οι αμετανόητοι όμως της ολιτικής και οι ρόθυμοι των ΜΜΕ κάνουν ως δεν βλέουν τη σκληρή σημερινή ραγματικότητα:

- Όλες οι κυβερνήσεις με ροβλήματα σαν τα δικά μας εφαρμόζουν μνημονιακά μέτρα, ακόμα κι αν δεν έχουν Μνημόνια, και καμιά δεν εφαρμόζει τις συνταγές των ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Χρυσής Αυγής και ΑΝΕΛΛ.

- τυχόν εφαρμόζαμε τις συνταγές αυτές, δεν θα βρίσκονταν ιστωτές, κράτη ή αγορές, ου θα δέχονταν να μας δανείσουν.

- Αοτελεί αραλογισμό να ιστεύει κανείς ότι η Τρόικα, ου με τα χίλια ζόρια δέχτηκε ελάχιστα α όσα της ζητήσαμε, θα δεχόταν την κατάργηση του Μνημονίου, εειδή έτσι γράφουν τα ρογράμματα των ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Χρυσής Αυγής και ΑΝΕΛΛ ή εειδή θα το ααιτούσαν οι σκληροί διαραγματευτές Αλ. Τσίρας, Ν. Μιχαλολιάκος και Π. Καμμένος.

γ) Πώς είναι έτοιμοι να κυβερνήσουν οι του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, όταν, όως ομολογεί ο Αλ. Τσίρας:

- δεν έχουν ακόμα καταλήξει στη διαδικασία ανάκαμψης αό την κρίση, τον τρόο με τον οοίο αντιλαμβανόμαστε την αραγωγική ανασυγκρότηση και το συνολικό λαίσιο τομών και μεταρρυθμίσεων για την ανασυγκρότηση αυτή, ζητήματα για τα οοία δεν αρκεί να διατυώνουμε γενικές αρχές;

- δεν έχουν κάνει αολύτως ξεκάθαρο αυτό το μροστά , στο οοίο ρέει να ροχωρήσουμε, αφού δεν γίνεται να γυρίσουμε ίσω;

Όταν, ερωτώμενοι, δεν μορούν να ουν τι ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ θα ράξουν για να αντιμετωίσουν τα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, εξαιρετικώς ολύλοκα, ροβλήματα της Χώρας.

3.         Αν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ειθυμεί να εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο σοβαρό κόμμα, οφείλει:

- να εγκαταλείψει την ακραία ουτοία/φαντασίωση στην Ευρωζώνη, χωρίς Μνημόνιο και

- να ειλέξει μια αό τις τρεις ρεαλιστικέςάσχετα με την αοτελεσματικότητά τους θέσεις:

- Στην Ευρωζώνη, με Μνημόνιο και με διαραγμάτευση για τη βελτίωσή του.

- Στην Ευρώη αλλά έξω αό την Ευρωζώνη

- Έξω αό την Ευρώη.

Αλλιώς, αν ειμείνει στη φαντασίωσή του, δεν θα αργήσει ο καιρός ου θα ακούσει το μοιραίο: Τελικά, η υόθεση ήταν μια κομματική  φούσκα!