Το χρονικό της άρνησης της ραγματικότητας και της καλλιέργειας ψευδαισθήσεων!

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.            Οι ολιτικοί αρχηγοί αρνούνται να αοδεχτούν την ραγματικότητα και να την αρουσιάσουν στον λαό ως έχει, ενώ καλλιεργούν υέρμετρες ροσδοκίες και ψευδαισθήσεις στους ολίτες.  Στο ίδιο λαίσιο κινούνται και τα ΜΜΕ, στη μεγάλη τους λειοψηφία. 

α) Αρνούνται να δεχτούν οι ίδιοι και να αρουσιάσουν στον λαό την ραγματικότητα:

- Πρώτο, ότι, σήμερα ου έχουμε αοκλειστεί αό τις αγορές, εκείνοι ου μας δανείζουν είναι οι δεκάξι λαοί της Ευρωζώνης, ου καθένας τους έχει τα δικά του συμφέροντα και ειβάλλει τη δική του θέληση στο Κοινοβούλιο και την Κυβέρνησή του, και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ου οι αοφάσεις του αίρνονται αό ένα ολυμελές διοικητικό συμβούλιο αό εκροσώους λαών, με τα δικά του, καθένας τους, συμφέροντα.

- Δεύτερο, ότι τους όρους δανεισμού τους θέτουν ουσιαστικά εκείνοι ου κατέχουν το χρήμα, δηλαδή, στον καιταλιστικό κόσμο ου ζούμε, οι αγορές, ου το αρέχουν στα κράτη, τράεζες, ειχειρήσεις, ανάλογα με το τι οι ίδιες ιστεύουν για την αξιοιστία, τη συμεριφορά και τις ικανότητές τους.

- Τρίτο, ότι οι ευρωαϊκές και διεθνείς ρυθμίσεις, όως κάθε φορά ισχύουν, είναι υοχρεωτικές και για μας, ενώ τροοοιήσεις τους μορεί να γίνουν με θεσισμένες διαδικασίες, με συμμετοχή και των άλλων λαών, όχι με μονομερείς δικές μας αοφάσεις.

- Τέταρτο, ότι αθέτηση διεθνών υοχρεώσεων έχει για τον αθετούντα μακροχρόνιες, εξαιρετικά δυσμενείς ολιτικές και οικονομικές συνέειες.   

β) Καλλιεργούν υέρμετρες ροσδοκίες και ψευδαισθήσεις στους ολίτες.

Ο λαός, ο άντα ευκολόιστος και άντα ροδομένος, βομβαρδίζεται και σήμερα, όως εδώ και σαράντα χρόνια, με ανοησίες, αατηλές υοσχέσεις, αοριστολογίες, υοδείξεις για  ǹανάκειες και αοδιοομαίους τράγους και συνθήματα του τύου:

- Θα φτιάξουμε μια άλλη Ευρώη, μια Ευρώη των λαών και όχι των λουτοκρατών.

- Θα καταργήσουμε το Μνημόνιο, αλλά θα αραμείνουμε στην Ευρωζώνη.

- Θα διαγράψουμε το εαχθές χρέος.  

- Θα τροοοιήσουμε το Μνημόνιο σε εφτά, οκτώ ή δεκαοχτώ σημεία.

- Θα κρατήσουμε σε δημόσιο έλεγχο τις τράεζες, τους τομείς στρατηγικής σημασίας...

- Θα αξιοοιήσουμε αλλά δεν θα ξεουλήσουμε τη δημόσια εριουσία...

2.            Την ρακτική της άρνησης της ραγματικότητας και της καλλιέργειας υέρμετρων ροσδοκιών εφάρμοσαν οι ολιτικοί ηγέτες μας σε όλες ανεξαιρέτως τις κρίσιμες στιγμές της κρίσης, αό το 2009 μέχρι την ροκήρυξη των εκλογών του ερασμένου Μαϊου.

α) Οι Παανδρέου, Αλαβάνος και ορισμένα ΜΜΕ, στις αρχές Μαρτίου 2009, αντέδρασαν εντελώς αρνητικά στην ρόσκληση Καραμανλή για συνεννόηση σε έξι βασικά σημεία, ροκειμένου να αντιμετωιστεί η κρίση (αντιμετώιση των συνεειών της κρίσης στο λαίσιο των αοφάσεων της Ευρωαϊκής Ένωσης, εριορισμό του χρέους, εριορισμό του ελλείμματος, άσκηση κοινωνικής ολιτικής εντός των δημοσιονομικών ορίων, ειδικές δράσεις για κλάδους και ομάδες ληθυσμού ου λήττονται αό την κρίση, αυτοσυγκράτηση όλων ως ρος τις διεκδικήσεις τους), αντί να δεχτούν τις  αυτονόητες αυτές ροτάσεις και να ααιτήσουν την εξειδίκευσή τους και την ε αυτών συζήτηση, ώστε όλοι μαζί να καταλήξουν σε συγκεκριμένες αοφάσεις:

- Ο Παανδρέου, δηλώνοντας ως η κυβέρνηση δεν έχει ολοκληρωμένο ρόγραμμα εξόδου αό την κρίση, αλλά ζητά αλώς μια λευκή ειταγή για να συνεχίσει αδιέξοδες ολιτικές, ενώ η Χώρα χρειάζεται μια νέα κατεύθυνση, και αυτό σημαίνει μια νέα κυβέρνηση.

- Ο Αλαβάνος, λέγοντας ότι τα έξι σημεία του ρωθυουργού είναι τι δεν ρέει να γίνει, ενώ η αντιμετώιση της κρίσης ααιτεί βαθιές αλλαγές και όχι ειφανειακές συμφωνίες.

- Τα ΜΜΕ, στην λειοψηφία τους, κατακρίνοντας ή ειρωνευόμενα την ρόταση για συννεννόηση στα αυτονόητα (Οι ολιτικοί αρχηγοί δεν ροσφέρουν το άλλοθι της συναίνεσης (Βήμα), Η αράσταση έλαβε τέλος (Ελευθεροτυία), Ρελάνς Γιώργου στη συναίνεση. Πας αδιάβαστος στην Ευρώη (Νέα)).

β) Ο Καραμανλής υέκυψε στις ιέσεις της αντιολίτευσης και των ΜΜΕ και ροκήρυξε τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, αντί να ειχειρήσει να υλοοιήσει τις εώδυνες αλλά ααραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να αφήσει στη Βουλή την ευθύνη να τις σταματήσει, ανατρέοντάς τον.

γ) Ο Παανδρέου, μετά τις εκλογές του 2009, δεν θέλησε να δεχτεί ως λεφτά δεν υάρχουν και ως έρεε εειγόντως να αρθούν τα εώδυνα μέτρα ου οι εριστάσεις εέβαλαν, με συνέεια την άνοδο των spreads του δανεισμού μας σε ααγορευτικά είεδα, τον αοκλεισμό της Χώρας αό τις αγορές και την ροσφυγή μας στην Τρόικα.

δ) Ο Σαμαράς καταψήφισε το 1ο Μνημόνιο (του Μαϊου 2010) και ξεκίνησε έναν, εκ των ροτέρων χαμένο, ανένδοτο αγώνα εναντίον του, αντί να ει στον λαό δυο αλές κουβέντες (όως έκανε, μετά αό δεκαετά μήνες, για το 2ο Μνημόνιο):

- Το Μνημόνιο εριλαμβάνει τρία μέρη: Τον δανεισμό μας, ου τον δέχομαι, τα διαρθρωτικά μέτρα με τα οοία συμφωνώ και τα μέτρα λιτότητας, με τα οοία αολύτως διαφωνώ.   

- Εειδή όμως τα τρία αυτά μέρη του Μνημονίου μας δίνονται ως ҹακέτο, χωρίς  δυνατότητα να άρουμε μόνο ό,τι μας αρέσει, είμαι υοχρεωμένος να το δεχτώ, αλλά θα κάνω τα άντα ώστε τα εώδυνα μέτρα λιτότητας να τροοοιηθούν με την εαναδιαραγμάτευσή του.

ε) Οι Παανδρέου, Σαμαράς, τον Ιούνιο 2011, αρνήθηκαν, με αστείες δικαιολογίες, να συμφωνήσουν στον σχηματισμό κυβέρνησης κοινής εμιστοσύνης ου θα διαραγματευόταν με την Τρόικα το Μνημόνιο, αντί να κάνουν τουλάχιστον ό,τι έκαναν αργότερα, με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, με την κυβέρνηση Πααδήμου.

στ) Οι Σαμαράς, Βενιζέλος, τον Νοέμβριο 2011, δεν βοήθησαν στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης (Πααδήμου) ραγματικής συνεργασίας, ολιγομελούς, αοδοτικής, μεγαλύτερης διάρκειας ζωής, ου θα διαραγματευόταν με την Τρόικα το Μνημόνιο και θα άρχιζε να εφαρμόζει αυτά ου θα αοφασίζονταν, όως έκαναν οι ολιτικοί ηγέτες της Ιταλίας, αλλά, αντίθετα, έσυραν τη Χώρα δυο φορές σε ρόωρες εκλογές, με χάσιμο ολύτιμου χρόνου και χρήματος και χειροτέρευση της κατάστασης της Χώρας.

3.            Η άρνηση της ραγματικότητας και οι ψευδαισθήσεις συνεχίστηκαν κατά τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης και μετά.

Όταν όλοι οι ηγέτες των άλλων δεκάξι χωρών της Ευρωζώνης, της Ευρωαϊκής Ένωσης, της Ευρωαϊκής Κεντρικής Τράεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, χωρών της Αμερικής, ακόμα και του G8, χωρίς καμιά εξαίρεση, μας διαμηνύουν μονότονα και καθημερινά, ολύ ριν αό, αλλά και μετά, τις εκλογές, μέχρι και σήμερα, ότι η αραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη δεν θα είναι δυνατή αν δεν τηρήσουμε τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις μας, οι δικοί μας ολιτικοί ηγέτες συνεχίζουν να έχουν ψευδαισθήσεις και να υόσχονται τα συνήθη δικά τους, τα γενικόλογα και τα εκτός ραγματικότας:

α) Οι τρεις ου στηρίζουν την Κυβέρνηση μας υόσχονται:

- Ο Σαμαράς τα 18 μέτρα της ΝΔ, με τα οοία θα αλλάξουμε τα άντα! Και το μοντέλο της Οικονομίας ου χρεοκόησε και το σύστημα της διακυβέρνησης ου αέτυχε () και τη γραφειοκρατία της Δημόσιας Διοίκησης, για να χουμε εί τέλους Ανάτυξη, () και το σύστημα διακυβέρνησης.

- Ο Βενιζέλος τα 8 σημεία του ΠΑΣΟΚ, για το ώς θα ροχωρήσει η χώρα και δεν θα υάρξει νέα τραυματική εμειρία ανάλογη εκείνης κατά την ερίοδο των διερευνητικών εντολών, ου ακολούθησαν τις εκλογές της 6ης Μαΐου.

- Ο Κουβέλης τις  7 ροτάσεις της ΔΗΜΑΡ, για τη σταδιακή ααγκίστρωση αό το Μνημόνιο.

- Και οι τρεις μαζί τα ολυάριθμα μέτρα της συμφωνίας μεταξύ των τριών ολιτικών αρχηγών ҹου συμμετέχουν (;;;) στην κυβέρνηση, με στόχο η Κυβέρνηση να αντιμετωίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της Ανάτυξης, να αναθεωρήσει όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου)  και να δημιουργήσει τις συνθήκες για να βγει οριστικά η χώρα αό την κρίση, καθώς κι αό την ανάγκη εξάρτησης αό δανειακές συμβάσεις στο μέλλον.

β) Οι τρεις της Αντιολίτευσης –Τσίρας, Καμμένος, Μηχαλολιάκος– μας υόσχονται την ανατροή του Μνημονίου. 

γ) Ο της Αξιωματικής Αντιολίτευσης Τσίρας, ιδιαίτερα, μακράν ρωταθλητής στο άθλημα των ψευδαισθήσεων, όχι αλώς υόσχεται αλλά, με τα δύο είσημα Εκλογικά Προγράμματα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει δεσμευτεί ότι:

- η ρώτη ράξη της κυβέρνησης της Αριστεράς θα είναι η ακύρωση του Μημονίου και των εφαρμοστικών του νόμων,

- θα διαγράψει το εαχθές χρέος,

- θα εθνικοοιήσει και στη συνέχεια θα κοινωνικοοιήσει τις τράεζες,

- θα αγώσει τις ιδιωτικοοιήσεις των στρατηγικής σημασίας για την εθνική οικονομία δημόσιων οργανισμών ου έρασαν στο ειδικό ταμείο,

- θα εαναφέρει σταδιακά υό δημόσιο έλεγχο ειχειρήσεις όως ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ

και μύρια άλλα θα.  

Και όλα αυτά κρατώντας την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και την Ευρώη!!! (ασήμαντη λετομέρεια το ότι, εκτός αό τις τις συμφωνίες με τα κράτη της Ευρωζώνης, έχουμε εδώ και χρόνια υογράψει συμφωνίες με την Ευρωαϊκή Ένωση για την αελευθέρωση των αγορών στην ηλεκτρική ενέργεια, τις τηλεικοινωνίες, τις μεταφορές κ.λ..!).

Μήως άραγε το ανώτατο στάδιο του σοσιαλισμού  δεν είναι λέον ο κομμουνισμός αλλά  ο ολιτικός σουρεαλισμός;        

4.           Ας ευχηθούμε να ανοίξουμε όλοι τα μάτια μας και να δούμε, γιατί όοιος δεν χρησιμοοιεί τα μάτια του για να δει θα τα χρειαστεί σίγουρα για να κλάψει! (Ζ. Π. Σαρτρ).