Τη δημοσιογραφική αυθεντία και τον λαϊκισμό να τα δεχτούμε, όχι όμως και την αραληρoφόρηση

 

 

Με τη διεθνή οικονομική κρίση, κάοιοι των ΜΜΕ (έντυων και ηλεκτρονικών) βρήκαν την... ευκαιρία να ειδείξουν, για άλλη μια φορά, το γνωστό δίδυμο λαϊκισμού- αυθεντίας (οικονομικής, αυτή τη φορά).

 

Αοφάνθηκαν, με ύφος μη αοδεχόμενο αντιρρήσεις, ως όλα τα μέτρα ου εξαγγέλθηκαν αό την κυβέρνηση για την αντιμετώιση της κρίσης, ήσαν ακατάλληλα και αντιλαϊκά, ανακατεύοντας στις εμβριθείς αναλύσεις τους golden boys, ҹροκλητικώς λουτίσαντες, μαύρο χρήμα, φοροφυγάδες, μεγάλη ακίνητη εριουσία, εκκλησιαστική εριουσία, αισχροκερδούσες ειχειρήσεις, ου ουδόλως θίγονται  και συνεισφέρουν, μέχρι και την ανακατανομή του λούτου, την ισορροημένη φορολόγηση, την αναβάθμιση του δημόσιου τομέα...

 

Καλά, μέχρις εδώ. Δικαίωμά σου, κε δημοσιογράφε, να εμφανίζεις εαυτόν ως αυθεντία στα οικονομικά και ως υοστηρικτή των λαϊκών στρωμάτων.

 

Δεν είναι όμως δικαίωμά σου να ερικότεις δηλώσεις άλλων, ροκειμένου να δείξεις ότι και εκείνοι συμφωνούν με τα γραφόμενά σου. Να γράφεις, για αράδειγμα, ότι ο ρόεδρος του ΣΕΒ δήλωσε ως τα μέτρα αοτυώνουν τη δημοσιονομκή αγωνία του κράτους, αλλά δεν αντιμετωίζουν κανένα αό τα μεγάλα διαρθρωτικά ροβλήματα της οικονομίας μας και να  αοσιωάς ότι είσης δήλωσε ως τα εξαγγελθέντα μέτρα ήσαν αναγκαία αλλά ανεαρκή (όως, με μεγάλα γράμματα, γράφει τίτλος σε δημοσίευμα της εφημερίδας σου την ίδια μέρα)!