Η Εκκλησία να ορθοτομήσει τον λόγον της αληθείας!

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

1.        Θα εριμέναμε η ειστολή του Αρχιεισκόου ρος τον ρωθυουργό να εστιάζεται στο ηθικό ζήτημα της κρίσης και όχι στο τεχνοκρατικό.

- Να υοδεικνύει τα ηθικά γενεσιουργά  αίτια της κρίσης, ου δημιουργήθηκαν αό τη, διαχρονικά, κακή συμεριφορά της ηγεσίας του τόου (ολιτικής, εκκλησιαστικής, οικονομικής, ευματικής): την ρόταξη του ατομικού συμφέροντος έναντι του συμφέροντας της ολότητας, την υόθαλψη ή την ανοχή της διαφθοράς, της α-νομίας, της κλοής και της σατάλης του δημόσιου χρήματος, της αναξιοκρατίας, του νεύματος της ήσσονος ροσάθειας, του υερκαταναλωτικού ευδαιμονισμού...

- Να τονίζει ως χωρίς την καταολέμηση αυτών των θανάσιμων αμαρτημάτων, σωτηρία για τη Χώρα δεν θα υάρξει, όοια κι αν είναι τα τεχνοκρατικά μέτρα ου θα εφαρμοστούν για την αντιμετώιση της οικονομικής κρίσης.

- Να διαβεβαιώνει  ως η Εκκλησία στη δύσκολη αυτή ερίσταση βρίσκεται κοντά στον λαό και ροσεύχεται οι υεύθυνοι άρχοντές του να άρουν τις καλύτερες για τη Χώρα  και τον λαό αοφάσεις.

2.        Η ειστολή του Αρχιεισκόου, ασχολούμενη με την τεχνοκρατική λευρά της κρίσης:

- Αορρίτει την αδιέξοδη και αοτυχημένη γραμμή του ρόσφατου αρελθόντος μας.

- Αοφαίνεται ως, με την ολιτική αυτή, ζητούνται δεσμεύσεις ου δεν λύνουν το ρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο ροσωρινά τον ροαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας και υοθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία, τον λούτο ου έχουμε, αλλά και αυτόν ου μορεί να αοκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας, την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιορέεια.

- Προειδοοιεί: Η ρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή αραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μορεί να αγνοείται ια, ούτε αό εκείνους ου διατάσσουν, ούτε αό εκείνους ου εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.

- Προτείνει: Και βέβαια, δεν μορεί αρά να υάρχουν μροστά μας και άλλοι δρόμοι. Δρόμοι νευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης. Δρόμοι δημιουργίας, ελίδας και ροοτικής. Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα. Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να ορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας. Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας. Αοκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και αορρίτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.

3.        Ερωτήματα ου γεννιούνται αό την ειστολή του Αρχιεισκόου.

(α) Γνωρίζοντας ότι οι δρόμοι ου μορούμε να ακολουθήσουμε, στη σημερινή ραγματικότητα, είναι μόνο δύο –ο κάκιστος ου μας ροτείνει η Ευρώη και ο ολέθριος της στάσης ληρωμών και της εξόδου α την Ευρωζώνη– κάνουμε λάθος αν συμεράνουμε ως η αρχιεισκοική ειστολή, αορρίτοντας τον ρώτο (κάκιστο), ροτείνει στον ρωθυουργό τον δεύτερο (ολέθριο) δρόμο;

(β) Όταν οι ειδικοί της οικονομίας (της θεωρίας και της ράξης), χρόνια τώρα και σ όλον τον κόσμο, δεν μορούν να συμφωνήσουν για τα αίτια μιας οικονομικής κρίσης και για τα μέτρα ου ρέει να αρθούν για την έξοδο α αυτήν, δεν είναι αορίας άξιο ου η αρχιεισκοική ειστολή αοφαίνεται, με αόλυτη βεβαιότητα, για τέτοια οικονομικά ζητήματα;

(γ) Δεν θά έρεε η ειστολή να τονίζει με έμφαση την ανάγκη δικαιοσύνης στην κατανομή των βαρών (ρώτη ηθική ειταγή) και να ζητά αό τον ρωθυουργό να ειβάλει μεγαλύτερη μείωση των αοδοχών των λουσιότερων (με ερικοή τους ή με φορολογία) και ολύ μικρότερη των φτωχότερων;

 Να καλεί τους λουσιότερους –τους είσκοους,  ολιτικούς, ειχειρηματίες, (μεγαλο)δημοσιογράφους και τους άλλους υψηλόμισθους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα– να μην αντιδρούν στο αίτημα των φτωχότερων για δικαιοσύνη, υενθυμίζοντάς τους το ευαγγελικό κάλεσμα ο έχων δύο χιτώνας να δίνει τον ένα σ αυτόν ου δεν έχει κανένα (είκαιρο στην εοχή της κρίσης);

(δ) Δεν θα έρεε η ειστολή να εισημάνει στον ρωθυουργό ως ο φτωχός λαός, ου υοφέρει τα άνδεινα, ααιτεί οι άρχοντες της Πολιτικής να δώσουν το καλό αράδειγμα;

Ααιτεί, συγκεκριμένα:

- ο αριθμός των βουλευτών να μειωθεί στους 200,

- τα κόμματα να αοοιηθούν τη χρηματοδότησή τους αό τους φορολογούμενους,

- οι βουλευτές να αοοιηθούν τα κακώς κεκτημένα ρονόμια (βουλευτικές συντάξεις, αοζημιώσεις και όλα τα άλλα),

- οι ολιτικοί ου έχουν μεγάλη εριουσία να δωρίσουν στο κράτος ένα (μεγάλο) μέρος της.

 (ε) Δεν θα έρεε η αρχιεισκοική ειστολή να γνωστοοιεί στον ρωθυουργό ως η Εκκλησία θα δώσει ρώτη το αράδειγμα, καλώντας τους εισκόους της:

- να αραχωρήσουν την ροσωική τους εριουσία στο κράτος;

-  να αραιτηθούν αό ένα (μεγάλο) μέρος του (μεγάλου) μισθού τους και της (μεγάλης) σύνταξής τους;

Είσκοος με λούτο είναι, σε κάθε ερίτωση, σκάνδαλο.

Είναι, όμως, εκατό φορές σκάνδαλο ο Είσκοος ου κρατάει λούτο για τον εαυτό του σήμερα, ου, όως λέει και η αρχιεισκοική ειστολή, άνθρωοι με αξιορέεια χάνουν, αό τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σίτι τους, το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των εινασμένωνφαινόμενο κατοχικών εοχώναίρνει εφιαλτικές διαστάσεις, Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα, οικογενειάρχες και ιδίως οι ιο φτωχοί, οι ολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε αόγνωση!

4.        Η Εκκλησία να ορθοτομήσει τον λόγον της αληθείας.

Ιδών δε τους όχλους (ο Ιησούς) εσλαχνίσθη ερί αυτών, ότι ήσαν εκλελυμένοι και ερριμένοι ως ρόβατα μη έχοντα οιμένα (Ματθαίος, Θ΄ 36).

Και ο λαός μας, σήμερα, αοκαμωμένος (εκλελυμένος) αό την κρίση και αραμελημένος (ερριμένος) νευματικά και υλικά, ληγωμένος αό τα ψέμματα και την υοκρισία των ολιτικών και αραζαλισμένος αο την καταιγίδα των κραυγών και των αντιφατικών μηνυμάτων των ΜΜΕ, έχει ανάγκη κάοιος να του ει ολόκληρη τη σκληρή αλήθεια:

Ότι, αν τα ηθικά αίτια ου μας οδήγησαν στην κρίση δεν εκλείψουν, σωτηρία δεν μορεί να  υάρξει, όοια μέτρα κι αν εφαρμοστούν, ότι το βιωτικό μας είεδο υοχρωτικά θα μειωθεί σοβαρά και για ολλά χρόνια, ότι η μείωση αυτή δεν μορεί να γίνει χωρίς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ότι ο δρόμος της οικονομικής ανάταξης θα είναι μακρύς, ότι η ειτυχία της μακράς ροσάθειας θα εξαρηθεί κυρίως αό μας

Ο κάοιος αυτός θα μορούσε να είναι η Εκκλησία!