Για τις ειθέσεις Πρωθυουργού και Υουργών κατά των Δικαστικών Λειτουργών

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

                

1.            Με ρόσχημα την άσκηση κριτικής στη Δικαιοσύνη, ο Πρωθυουργός και Υουργοί αρεμβαίνουν στο έργο των Δικαστικών Λειτουργών, τους υοδεικνύουν τι να αοφασίσουν, τους ροσβάλλουν, αοειρώνται να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους.

Βαφτίζουν κριτική τις ευθείες ή έμμεσες υοδείξεις ρος τους δικαστικούς, τις ύβρεις, τις ροσβλητικές αναφορές, τις ειρωνίες, τα υονοούμενα, την αόδοση ροθέσεων, τον ροσβλητικό διαχωρισμό των δικαστών σε άξιους και μη άξιους, τις λογικές και νομικές ανοησίες.

Κριτική όμως μιας δικαστικής αόφασης νοείται, και είναι ειτρετή, μόνο όταν ο κρίνων την αόφαση γνωρίζει το σκετικό της και ροβάλει ειχειρήματα κατά των ειχειρημάτων της αόφασης. 

 

2.            Δημόσιες δηλώσεις αρέμβασης στο έργο των Δικαστικών Λειτουργών (Περιοριζόμαστε μόνο σε δηλώσεις του Πρωθυουργού και των Υουργών Δικαιοσύνης):

- μή ομολογία αρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης αοτελεί το ροσφάτως λεχθέν αό τον κ. Τσίρα: Ξεερνάμε ολλές φορές ακόμα και θεσμικά εμόδια αυτών ου έχουν ιδιαίτερη στοιχείωση (σ.σ.: των δικαστικών) (30.6.17).

- Ευθεία υόδειξη ρος τους δικαστές του Σ.τ.Ε για το τι θα έρεε να αοφασίσουν στο ζήτημα των τηλεοτικών αδειών ήταν το λεχθέν αό τον κ. Τσίρα: Η δικαιοσύνη θα βγάλει την αόφασή της αλλά δεν δίνω ούτε μια ιθανότητα το Σ.τ.Ε. να ακυρώσει τον διαγωνισμό (Συνέντευξη στη ΔΕΘ, Σετέμβριος 16).

- Έμμεση υόδειξη ρος τους δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών για το τι θα ρέει να αοφασίσουν είναι το λεχθέν του Υουργού Δικαιοσύνης: Αοτέλεσε για εμάς μια δυσάρεστη έκληξη () Οι δικαστές είναι άνθρωοι. Και οι άνθρωοι κάνουν λάθη. Προβλέεται υοβολή νέας αίτησης και εξέτασή της αό το ίδιο δικαστήριο, ιθανώς με νέα σύνθεση (Στ. Κοντονής, 17.7.17).

 

3.            Προσβλητικές δηλώσεις εναντίον της Δικαιοσύνης και των Δικαστών.

- Προσβάλλει ευθέως τη Δικαιοσύνη ο κ. Τσίρας, όταν λέει: Υάρχει μία αντιμετώιση αό την λευρά της τακτικής δικαιοσύνης ου δεν βοηθάει και ροστατεύει ολλές φορές τους κακοληρωτές εργοδότες (17.7.17).

- Προσβάλλει ευθέως τους Εισαγγελείς και Δικαστές ο κ. Πααγγελόουλος, όταν λέει: Στα εξολιστικά υήρξε ερίοδος ου έεφταν οι μίζες βροχή. Καταιγίδα και μάλιστα τροική αλλά οι εισαγγελείς και οι δικαστές έκαναν ότι δεν καταλαβαίνουν. Εγώ θα μερολητήσω υέρ τους. Δεν θα σκεφτώ είχαν ολιτικές ή ειχειρηματικές εξαρτήσεις ή άλλα συμφέροντα,  θα σκεφτώ, είτε ότι ήταν ανεαρκείς, είτε ότι  υέκυψαν σε ιέσεις ανωτέρων τους ου ήταν συχνό (5.7.17).       

Αν τα ως άνω καταγγελλόμενα αό τον Πρωθυουργό και τον Αναληρωτή Υουργό Δικαιοσύνης ως διαραχθέντα αό δικαστικούς (ҹροστασία κακοληρωτών εργοδοτών, και ανοχή στις μίζες για τα εξολιστικά) είναι βάσιμα, υοχρεούνται οι καταγγέλλοντες να κινήσουν τις διαδικασίες του Νόμου κατά των δικαστικών εκείνων ου έχουν διαράξει αυτά τα τόσο σοβαρά αδικήματα. Όχι να ροσβάλουν βάναυσα το σύνολο του δικαστικού σώματος.

 

4.           Αόειρες να στραφεί η κοινή γνώμη εναντίον των Δικαστικών Λειτουργών συνιστούν τα διαρκώς εαναλαμβανόμενα ότι (α) οι δικαστικοί λειτουργοί αγνοούν το ερί δικαίου αίσθημα και (β) οι δικαστικοί λειτουργοί ευθύνονται για τις σοβαρές καθυστερήσεις στην αονομή δικαιοσύνης.  

(α)           Oι εισαγγελείς και οι δικαστές οφείλουν να μην αγνοούν το κοινό ερί δικαίου αίσθημα, να αφουγκράζονται λίγο και την αγωνία του λαού, αοφαίνεται ο Αναληρωτής Υουργός Δικαιοσύνης κ. Δ. Πααγγελόουλος (15.7.17).

Ενώ ο Υουργός κ. Ν. Παάς θέλει οι δικαστές, όταν δικάζουν, να λαμβάνουν υόψη το δημόσιο συμφέρον (2.7.17).

Και ο Υουργός κ. Γ. Σταθάκης διαιστώνει ως κάοιες αοφάσεις της Δικαιοσύνης ροκαλούν το κοινό αίσθημα (20.7.17).  

Ποιος όμως ορίζει το κοινό ερί δικαίου αίσθημα και το δημόσιο συμφέρον και οιος εκφράζει την αγωνία του λαού;   

Όλα αυτά –κοινό ερί δικαίου αίσθημα, δημόσιο συμφέρον, αγωνία του λαού– ερμηνεύονται διαφορετικά, κατά το δικό τους συμφέρον, αό τις διάφορες κοινωνικές τάξεις.

Το ҹερί δικαίου αίσθημα και το δημόσιο συμφέρον οιας τάξης θα ρέει να λάβει υόψη του ο δικαστής, ροκειμένου να αοφασίσει; (Εκτός κι αν για τη σημερινή Αριστερά οι κοινωνικές τάξεις άλλοτε υάρχουν και άλλοτε εξαφανίζονται).

 Η αλή λογική μας λέει  ως Δικαιοσύνη είναι αδύνατο να αονεμηθεί, αν οι δικαστές  θελήσουν να συμμορφωθούν με τέτοιες υοδείξεις.

Γι αυτό, το Σύνταγμα της Χώρας ειβάλλει στους δικαστές να στηρίζουν τις αοφάσεις τους ΜΟΝΟ στο Σύνταγμα και τους νόμους (άρθρο 87) και όχι σε όλα αυτά τα νομικώς και κοινωνικώς αόριστα και υοκειμενικά.

Αν αντικειμενικά υάρχει ένα κοινό  ερί δικαίου αίσθημα και ένα  δημόσιο συμφέρον  και αν κάοιοι οφείλουν να τα λαβαίνουν υόψη τους, αυτοί δεν είναι οι δικαστές αλλά οι ολιτικοί ου νομοθετούν.

Αν έτσι ράττουν οι ολιτικοί, τότε και οι δικαστές, εφαρμόζοντας το Σύνταγμα και τους νόμους ου θα έχουν έτσι ψηφιστεί, θα λαβαίνουν και αυτοί αναγκαστικά υόψη τους όλα τα ιο άνω. 

(β)          Οι μεγάλες καθυστερήσεις και το υψηλό κόστος της αονομής δικαιοσύνης οφείλονται όχι στους δικαστές αλλά στην ολυνομία, το ααρχαιωμένο νομοθετικό λαίσιο και την αουσία σύγχρονης υλικοτεχνικής υοδομής, όλα  αρμοδιότητας και ευθύνης όχι των δικαστικών αλλά των ολιτικών.

- Περιβόητη διεθνώς η ολυνομία στην Ελλάδα, όου οι νομοθετικές ρυθμίσεις για κάθε θέμα είναι διάσαρτες, σε εκατοντάδες άλλους, άσχετους με το συγκεκριμένο θέμα, νόμους και διατάγματα, ψηφιζόμενες κατά το λείστον ως τροολογίες.

Γνωστή, ακόμα, η ҹαράδοση κανείς νόμος να μην εφαρμόζεται, ριν εκδοθούν οι ερίφημες υουργικές αοφάσεις, ου ολλές φορές, εκτός αό καθυστερήσεις, ροκαλούν  μερδέματα στην ερμηνεία, ακόμα και τροοοιήσεις των νόμων.

- Για τις ααρχαιωμένες νομοθετικές ρυθμίσεις στην εκδίκαση υοθέσεων αστικού και διοικητικού δικαίου, δύο μόνο αραδείγματα:

 Ο Νόμος  εέβαλε η εκδίκασή τους να γίνεται στο ακροατήριο αρότι, στις υοθέσεις αυτές, η δικαστική αόφαση στηρίζεται κυριότατα σε έγγραφα (με ενώιον του δικαστηρίου μαρτυρία ενός μόνο μάρτυρα για κάθε δάδικο). Η νομοθετική αυτή ρύθμιση συνεαγόταν σοβαρές καθυστερήσεις και αύξηση του κόστους στην αονομή δικαιοσύνης (εξ αιτίας αεργιών, στάσεων εργασίας, εκλογών κ.λ..).

 Ο Νόμος  εέβαλε να είναι υοχεωτική η συμμετοχή δικηγόρου του κατά τόο αρμοδίου δικαστηρίου. Έτσι, για αράδειγμα, ο κάτοικος Αθηνών ήταν υοχρεωμένος να αναθέσει υοχρεωτικά μια δικαστική του υόθεση αρμοδιότητος Πρωτοδικείου Κομοτηνής όχι μόνο σε ένα γνωστό του δικηγόρο Αθηνών αλλά και σε ένα δικηγόρο Κομοτηνής, να ληρώσει δηλαδή δύο δικηγόρους!   

Ευτυχώς για τους ολίτες, και δυστυχώς για τους ολιτικούς μας, την κατάργηση των νομοθετημένων αυτών ρυθμίσεων την εέβαλαν τα Μνημόνια των Δανειστών μας.

 - Η αουσία σύγχρονης υλικοτεχνικής υοδομής, είναι γνωστή σε όλους.

Έλλειψη κατάλληλων δικαστικών χώρων και γραφείων των δικαστικών, ελλείψεις στη μηχανοργάνωση, χειρόγραφη τήρηση των ρακτικών, αουσία εμειρογνωμόνων κ.λ.. κ.λ..

 

5.           Ειθέσεις ολιτικών κατά δικαστικών και της Δικαιοσύνης είχαμε και στο αρελθόν στη χώρα μας (Οι ΑΝΤΙΛΟΓΟΙ τις έχουν κρίνει αυστηρά, με άρθρα στην Ενότητα ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ου ο αναγνώστης μορεί και σήμερα να δει).

Πρώτη φορά όμως βλέουμε μια, αδιανόητη για δημοκρατική χώρα, οργανωμένη, συστηματική, με σχέδιο και συγκεκριμένους ολιτικούς στόχους, είθεση κατά δικαστικών και κατά της Δικαιοσύνης, ως θεσμού, αό ολιτικούς ενός κυβερνώντος κόμματος, με ρωτοστατούντες τον Πρωθυουργό και Υουργούς.

Σε οοιαδήοτε σύγχρονη Δημοκρατία, Υουργός ου θα τολμούσε να στραφεί κατά Δικαστικού Λειτουργού ή  κατά της Δικαιοσύνης της χώρας του, όως ράττουν οι δικοί μας, θα εξαναγκαζόταν, κάτω αό τη γενική αοδοκιμασία του ολιτικού, νομικού, νευματικού  κόσμου αλλά και αλών ολιτών, να τερματίσει την ολιτική του σταδιορομία μέσα σε λίγες μέρες.