Ηλεκτρική ενέργεια και Ολυμιακοί αγώνες

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 27.3.04. Ενδιαφέρουσα η συσχέτισή της με την ειστολή του ιδίου στην Κ στις 20.7.04, σχετικά με το μλακ άουτ της 12ης Ιουλίου 2004, λίγο ριν αό τους Ολυμιακούς Αγώνες, ου κατατρόμαξε τους άντες και έκανε το γύρο του κόσμου)

 

 

Mε έκληξη άκουσα σε τηλεοτικό σταθμό, ριν λίγες μέρες (17 Mαρτίου), τον τ. υουργό κ. E. Bενιζέλο να διαβεβαιώνει με τον λέον κατηγορηματικό τρόο ότι η ενεργειακή εάρκεια κατά τους ολυμιακούς αγώνες είναι εξασφαλισμένη.

 

H μέθοδος της μισής αλήθειας άντα χρήσιμη! Προφανώς οι ολυμιακές εγκαταστάσεις δεν μορεί να μείνουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των αγώνων (αυτό μας έλειε!).

Ποιά όμως θα είναι η εικόνα της Xώρας, αν τότε  χρειαστεί να γίνουν διακοές ρεύματος σε κάοιες  εριοχές, ή αν υάρξουν διακοές ρεύματος στην ερίοδο ριν αό τη διεξαγωγή των αγώνων, όταν η ροσοχή όλου του κόσμου θα είναι στραμμένη στην Eλλάδα; Kαι κάτι τέτοιο είναι, δυστυχώς, ολύ ιθανό να συμβεί, όως ροβλέουν οι ίδιοι οι υεύθυνοι (ΔEH, PAE, ΔEΣMHE) σε είσημα κείμενά τους, ου ο κ. υουργός δεν θάρεε να αγνοεί.

 

Kαι εδώ, τίθεται το ερώτημα  γιατί φτάσαμε στο σημείο αυτό.  

H αάντηση, και το άλλοθι, των υευθύνων είναι ότι έφταιξε ο νόμος του 1999 για την αελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού ου, ενώ αάλαξε τη ΔEH αό την ευθύνη κάλυψης των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια, δεν κατάφερε να δημιουργήσει, σε υοκατάστασή της, νέους ηλεκτροαραγωγούς (σωστό, αν και η μισή αλήθεια – και εδώ – και άσχετα αν κάοιοι αό τους σημερινούς υεύθυνους και κατηγόρους του υήρξαν και εισηγητές του νόμου!).

 

Γιατί όμως ψηφίστηκε αό τη Bουλή ένας νόμος με τόσο δυσμενείς συνέειες ;

H κύρια αιτία ρέει να αναζητηθεί στο ότι η τότε ολιτική ηγεσία του υουργείου Aνάτυξης (B. Παανδρέου, E. Bενιζέλος) δεν εεζήτησε να υοβάλει σε βασανιστική σύγκριση τις δύο διαφορετικές αόψεις ου είχαν διαμορφωθεί, ροκειμένου να αοφασίσει για το σύστημα οργάνωσης και λειτουργίας του ηλεκτρικού τομέα, ένα στρατηγικής σημασίας ζήτημα.

Eέλεξε, και έκανε νόμο, το ένα αό τα δύο υοψήφια συστήματα, το – ας το ούμε – άκρως φιλελεύθερο, χωρίς να διερευνήσει την άλλη άοψη. Aυτήν ου εισήμαινε τη σοβαρή ροβληματικότητα του συστήματος αυτού και τασσόταν υέρ ενός εναλλακτικού, ιό συντηρητικού, και ροσαρμοσμένου στην ελληνική ραγματικότητα, συστήματος (άοψη ου υοστήριζαν ολλά στελέχη της ΔEH και, μέσα στη ΔEH και δημόσια, ο υογράφων).  

 

Kαι για να τελειώσουμε με κάτι σαν αυτό με το οοίο αρχίσαμε, ο κ. Bενιζέλος, με τον ίδιο, όως και σήμερα, κατηγορηματικό τρόο, διαβεβαίωνε τότε ότι ο νόμος του 1999 εξασφάλιζε την  αελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού και, μέσω αυτής, την ενεργειακή εάρκεια.

Στην ραγματικότητα, και αντίθετα με τις διαβεβαιώσεις αυτές, εκείνο ου εξασφάλισε ο ατυχήσας ψευδείγραφος αυτός νόμος, είναι η μή αελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού και η ενεργειακή μας φτώχεια στο έτος των ολυμιακών αγώνων!

 

  διδάγματα αό την ιστορία αυτή είναι ροφανή, το ζήτημα όμως  είναι αν οι ολιτικοί μας είναι διατεθειμένοι να διδαχτούν!