Το καταστροφικό αιχνίδι των ολιτικών και των ΜΜΕ!

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1. Πλατεία Συντάγματος, 5 Σετεμβρίου 1910: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σε ομιλία του σε μεγάλη συγκέντρωση αναφέρεται στην αναθεώρηση του Συντάγματος αό Αναθεωρητική Βουλή. Το λήθος τον διακότει κραυγάζοντας Συν-τα-κτι-κή, Συν-τα-κτι-κή, Συν-τα-κτι-κή. Και ο Βενιζέλος ααντά αυστηρά: Αναθεωρητική, λέγω!

Έτσι φέρονται οι ηγέτες στις δύσκολες ώρες. Στέκονται με θάρρος μροστά στον λαό, ηγούνται  με ειλικρίνεια, ρεαλισμό, αοφασιστικότητα, αντιμετωίζουν τις κρίσεις, φέρνουν αοτέλεσμα!

Πλατεία Συντάγματος, Μάϊος-Ιούνιος 2011: Οι αγανακτισμένοι έχουν καταλάβει την λατεία, οι φοβισμένοι είναι έγκλειστοι στο κτίριο της Βουλής και κανείς τους δεν τολμάει να βγει να τους ει δυο καθαρές κουβέντες: Δικαιολογημένα έχετε αγανακτήσει με μας, γιατί εί 30 χρόνια σας ξεγελάμε. Είμαστε ένοχοι, έχουμε μετανοιώσει και δεχόμαστε να ληρώσουμε γι αυτό. Τώρα ου η Χώρα, αό φταίξιμο δικό μας, βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, το σουδαίο και εείγον είναι να αοφασίσουμε τι θα κάνουμε για να σωθεί α την καταστροφή.

2. Σήμερα, 100 χρόνια μετά τη συνάντηση λαού-Βενιζέλου στο Σύνταγμα, αντί για έναν τέτοιο καθαρό ανανεωτικό λόγο, οι ολιτικοί  μας, με τη σύμραξη των, άντα ρόθυμων, ΜΜΕ, συνεχίζουν το γνωστό αλαιοκομματικό καταστροφικό αιχνίδι, με:

- τη δειλία τους να ομολογήσουν τις αμαρτίες τους ου έφεραν τη Χώρα στο χείλος της καταστροφής και να ζητήσουν αό τον λαό συγχώρεση,

- την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ότι μορεί να υάρξει έξοδος αό την κρίση μέσα σε λίγα χρόνια, χωρίς μείωση του βιωτικού μας ειέδου και χωρίς ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις (για τον εκσυγχρονισμό και τη μείωση του κράτους),

- την ανεάρκειά τους να αοφασίσουν και να εφαρμόσουν έγκαιρα τα αναγκαία μέτρα,

- την ειλογή μέτρων ου λήττουν τους φτωχούς και δεν αγγίζουν τους λούσιους,

- την αντελή αουσία ǹαραδείγματος θυσίας, την ίδια ώρα ου ειβάλουν μεγάλες θυσίες στους φτωχούς συμολίτες τους,

- την διαχρονική ειλογή τους να βάζουν το καλό του κόμματος και την εξασφάλιση της βουλευτικής καρέκλας άνω αό το καλό της Χώρας και να φορτώνουν τις ευθύνες οι μεν στους δε,   

- τη σύγχυση ου ροκαλούν στους ολίτες, με τις φλύαρες αερολογίες, την ακατάσχετη συνθηματολογία,  τα αχυά λόγια, τον άκρατο λαϊκισμό...,

- την άρνησή τους να ουν καθαρά στον λαό ως:

- η μοναδική ρεαλιστική ειλογή ου μας αομένει είναι μία: η αοδοχή της βοήθειας της Ευρώης (με τους όρους ου, εκατό φορές δυστυχώς, αυτή τελικά θα θέσει, μετά την οοιαδήοτε εαναδιαραγμάτευση του κ. Σαμαρά ή του κ. Παανδρέου ή και των δύο) ή η άρνησή της, δηλαδή ο μοναχικός δρόμος της τώχευσης,

- αν ΣΗΜΕΡΑ δεν άρουμε τα σκληρά μέτρα ου η κατάσταση της Χώρας  ειβάλλει, με τις γνωστές δυσμενείς συνέειές τους, τα μέτρα ου θα υοχρεωθούμε ΑΥΡΙΟ να άρουμε θα είναι έντε φορές σκληρότερα και οι συνέειές τους έντε φορές δυσμενέστερες. 

3. Τα ερισσότερα ΜΜΕ, τηλεοτικά και έντυα, με τα ǹολιτικά ρωϊνάδικα, τα τηλεαράθυρα των οκτώ, τις ενημερωτικές εκομές, τους ηχυαίους τίτλους..., αοροσανατολίζουν τον λαό, λαϊκίζοντας ασταμάτητα.

- Αοσιωούν ως τα σκληρά μέτρα είναι ανύαρκτα για τους ολύ λούσιους, ολύ-ολύ άνετα για τους λούσιους και αβάστακτα μέχρι εξοντωτικά για τους φτωχούς (και όχι αλώς σκληρά –για όλους αδιακρίτως– όως αρέσκονται να τα χαρακτηρίζουν).

- Δεν λένε κουβέντα για την κραυγαλέα αουσία ǹαραδείγματος θυσίας των ολιτικών, την ώρα ου οι ίδιοι υοβάλλουν σε θυσίες στους φτωχούς.

- Δεν ροσφέρουν έγκυρη ενημέρωση αό σοβαρούς  ουδέτερους τεχνοκράτες για το οιες είναι οι δυνατές ρεαλιστικές λύσεις για την αντιμετώιση της κρίσης της Χώρας, με δεδομένο το σημερινό διεθνές εριβάλλον, και οιες οι συνέειες κάθε μιας.

- Μας σερβίρουν, αντί για έγκυρη ενημέρωση, κοκορομαχίες, σαρακτικές κραυγές,  φωνασκίες, ονεμένες εριγραφές της δυστυχίας μας, αόριστες αναφορές σε ηχηρά μηνύματα ου ήραν ή δεν ήραν οι ολιτικοί (οια ακριβώς, δεν μας λένε οτέ), αλληκαρισμούς κατά των κακών ευρωαίων, εξυνακίστικες ατάκες, συνθήματα και κορώνες κομματικών ροαγανδιστών και εμβριθείς αναλύσεις γραφικών ή ημιμαθών.

- Προβάλλουν συνήθως τα αραολιτικά, διαδικαστικά, εκλογολογίες, ανασχηματισμούς κ.τ.τ., αραμελώντας τα ουσιαστικά ζητήματα.

- Σιγοντάρουν τους ροστατευόμενούς τους ολιτικούς, αοδίδοντας την δική τους αοτυχία στο κακό Μνημόνιο ου δεν ερατάει, στη λάθος συνταγή και το λάθος φάρμακο, σε διεθνείς οργανισμούς,  διεθνείς αξιολογητές, αγορές, κερδοσκόους, διεθνείς συνωμοσίες κ.τ.τ.

- Αοφεύγουν να ρωτήσουν ευθέως:

- τον κ. Παανδρέου, γιατί δεν εφάρμοσε λήρως τα μέτρα ου ό ίδιος ριν αό ένα χρόνο συμφώνησε, με αοτέλεσμα η κατάσταση να χειροτερέψει δραματικά και η αξιοιστία της Χώρας να φτάσει στο σημερινό μη χείρον;

- τον κ. Σαμαρά, τι θα ράξει αν μετά αό "σκληρές διαραγματεύσεις", η Τρόικα αοφασίσει να αορρίψει τις ροτάσεις του;

- όλους τους ολιτικούς, γιατί όλο αυτό το διάστημα ου ειβάλουν θυσίες στον φτωχό (αλλά όχι τον λούσιογια να σωθεί η ατρίδα, οι ίδιοι δεν έχουν δώσει ούτε ένα αράδειγμα θυσίας;

4. Με όλα αυτά, είναι ερίεργο ου ολλοί συμολίτες μας, αγανακτισμένοι με τη χρόνια ανικανότητα ή ιδιοτέλεια των ολιτικών και των ΜΜΕ, εμιστεύονται σήμερα ερισσότερο τους εαγγελματίες-ελεγκτές της Τρόικας αό τους εαγγελματίες της ολιτικής και τους συμαραστάτες τους στα ΜΜΕ;