Τα κόμματα να αρχίσουν την κάθαρση αό τη δική τους αυλή 

 

(Eιστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου στάλθηκε στην Καθημερινή στις 8.7.08)

 

 

1. Η κοινή λογική και η καθημερινή εμειρία μας λένε:

 

α. Η διαφθορά στη χώρα μας είναι δομική, διάσαρτη, διακομματική, εγκάρσια, βαθιά και αγγίζει τον χαμηλόβαθμο κρατικό λειτουργό, με τον οοίο συναλλάσσεται ο ολίτης, αλλά φτάνει και στις κορυφές της δικαιοσύνης και της εκκλησίας, σε ολιτικά ρόσωα και κόμματα (δανείζομαι τον ολύ εύστοχο ροσδιορισμό του λάτους και βάθους του φαινομένου του Ν. Ξυδάκη, Κ 28.6.08).

 

β. Οι χρηματιζόμενοι ολιτικοί, στελέχη Δημόσιων Υηρεσιών (κεντρικών και δημοτικών) και Δημόσιων Οργανισμών, συνδικαλιστές, δημοσιογράφοι κλ ανήκουν σε όλους τους ολιτικούς χώρους.

                  Εξαγοράζονται οι μεν για να υοβάλουν τις κατάλληλες εισηγήσεις ή να λάβουν τις σχετικές αοφάσεις, οι δε για να σιωήσουν και να μην δημιουργήσουν ҹροσκόματα σε αναθέσεις, διαχείριση συμβάσεων κλ.

 

γ. Αυτούς ου χρηματίζονται τους αναγνωρίζει ο κόσμος αό τον τρόο ζωής τους, τον αναντίστοιχο με τα νόμιμα εισοδήματά τους (είναι εκείνοι ου ҹλούτισαν μέσα σε λίγα χρόνια, εκείνοι ου αιφνιδίως μετακόμισαν αό τις αστικές συνοικίες στα λούσια ροάστια της Αθήνας, εκείνοι ου μετά το έρας της ολιτικής τους σταδιοδρομίας ζούν λουσιοάροχα χωρίς να ασκούν εάγγελμα...).

 

2. Στην κατάσταση ου έχουν φτάσει σήμερα τα ράγματα, αν οι ηγεσίες των ολιτικών κομμάτων ειθυμούν ραγματικά να ολεμήσουν τη διαφθορά, θα ρέει, αντί να ρίχνουν η καθεμιά τις ευθύνες στις άλλες, να ομολογήσουν θαρραλέα τις αμαρτίες του αρελθόντος και:

 

α. να άρουν συγκεκριμένα θεσμικά μέτρα (δεν χρειάζεται να κοιάσουν ολύ γι αυτό, τα μέτρα είναι γνωστά, είναι εκείνα ου με ειτυχία εφαρμόζουν οι χώρες με χαμηλό είεδο διαφθοράς),

 

β. με άγιες εσωτερικές διαδικασίες, να ζητούν αό τα στελέχη τους να δικαιολογούν τον τρόο ζωής τους και να θέτουν εκτός της (ολιτικής, διοικητικής, συνδικαλιστικής) ηγεσίας εκείνους με μη εαρκείς εξηγήσεις, 

 

γ. να αομονώνουν κάθε στέλεχός τους για το οοίο ο κόσμος αναρωτιέται με νόημα αυτός ού τα βρήκε τα λεφτά; (σ εκείνους ου δέχονται να έχουν δίλα τους, και να καλύτουν έτσι τους αρανόμως λουτίσαντες συναδέλφους ή συντρόφους τους, θα θυμήσουμε ότι οι σιωούντες συναινούν και ότι συναινούντες γίνονται συνένοχοι και, ως συνένοχοι, χάνουν το δικαίωμα να λένε ως δεν είμαστε όλοι ίδιοι).

 

3. Όσον αφορά στις ανοίκειες αόριστες ειθέσεις κατά λειτουργών της Δικαιοσύνης, τις οοίες με ερισσή ευκολία εξαολύουν κατά καιρούς ολιτικές ηγεσίες, στελέχη κομμάτων και δημοσιογράφοι ου δεν κρύβουν τις κομματικές τους συμάθειες:

 

α. Οι δικαστές και εισαγγελείς είναι υοχρεωμένοι να λειτουργούν με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους, χωρίς να λαβαίνουν υόψη τους ολιτικές σκοιμότητες, δημοσκοήσεις, ααιτήσεις των ολιτών για διαφάνεια κλ, χωρίς να βιάζονται ούτε και να καθυστερούν, και οι ράξεις και αοφάσεις τους καταγράφονται εισήμως και υόκεινται στον ροβλεόμενο αό τον Νόμο έλεγχο.

 

β. Όοιος λοιόν θεωρεί ότι κάοιος δικαστικός λειτουργός δεν έκανε καλά τη δουλειά του, ή υέεσε σε οοιοδήοτε αράτωμα κατά την άσκηση των καθηκόντων του, έχει υοχρέωση να καταφύγει στα αρμόδια όργανα και να ζητήσει τον έλεγχό του.   

 

γ. Ασεβείς, όμως, και αόριστες ειθέσεις, με χαρακτηρισμούς του τύου είορκοι δικαστές, δικαστές ου ενεργούν ως κομματικές μαριονέτες, δικαστές ου εκτελούν τα σχέδια ου σχεδιάζονται σε κομματικά υόγεια, οι διάφοροι Σανιδάδες, ο κυρ εισαγγελέας, ου ενεργούνται αό κάοιους ολιτικούς, συνδικαλιστές και δημοσιογράφους, δεν μορεί να γίνουν αοδεκτές σε μια ευνομούμενη δημοκρατία.

 

δ. Δεν αντιλαμβάνονται άραγε οι ασεβούντες ότι οι ολίτες έχουν λέον εδραιωμένη την εοίθηση ως ο υβριστικός τους λόγος εκστομίζεται κάθε φορά ου ενέργειες ή αοφάσεις δικαστικών λειτουργών δεν είναι της (κομματικής) αρεσκείας τους και ως οι γενικολογίες ειστρατεύονται ελλείψει στοιχείων ικανών να στηρίξουν τις κατηγορίες τους; Ότι οι ολίτες έχουν μεγαλύτερη εμιστοσύνη στην κρίση των οργάνων της συντεταγμένης Δικαιοσύνης α ό,τι στις ιδιοτελείς κατά ερίτωση αοφάνσεις των ευκαιριακών τιμητών της;

  

4. Οι ολιτικοί, κύριοι υεύθυνοι για την εξάλωση της διαφθοράς στη χώρα μας, ας εγκαταλείψουν ειτέλους τις κατ αλλήλων ανόητες ειθέσεις και ας κάνουν το καθήκον τους: να αναλάβουν αό κοινού, με ειλικρίνεια και αοφασιστικότητα, το έργο της εξυγίανσης, αρχίζοντας την κάθαρση ρώτα ρώτα αό την αυλή τους, και να αφήσουν ανενόχλητη τη Δικαιοσύνη να κάνει το δικό της καθήκον, να βρει κα να τιμωρήσει τους ενόχους των συγκεκριμένων υοθέσεων ου έχουν αχθεί, ή ου θα αχθούν, ενώιόν της.