Άλλοθι για τη μη κάθαρση... το Σύνταγμα, ενώ λύσεις για την κάθαρση υάρχουν!

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

 

 

1.        Πολιτικοί και ΜΜΕ μας έλεγαν μέχρι ρότινος ως για την κάθαρση της ολιτικής ζωής ήταν ααραίτητες οι εξεταστικές ειτροές, ου θα έβαζαν το μαχαίρι στο κόκαλο και θα έκαναν να λάμψει η αλήθεια, να αοδοθεί δικαιοσύνη και να άνε κάοιοι φυλακή.

Μετά το φιάσκο στο οοίο κατέληξαν οι ειτροές αυτές, άρχισαν να μας λένε ως για τη μη κάθαρση φταίει το Σύνταγμα, με την ǹαραγραφή για τις αξιόοινες ράξεις των ολιτικών, ενώ συνέχισαν το τροάρι της κάθαρσης ου θα έρθει... όταν ǹάνε κάοιοι φυλακή.

 

2.      Η κάθαρση της ολιτικής ζωής, όμως:

(α) Δεν μορεί να γίνει με εξεταστικές ειτροές, ου το μόνο ου ειδιώκουν είναι  να ληγεί ο ολιτικός αντίαλος, να αοκομισθούν κομματικά οφέλη και να εξυηρετηθούν εικοινωνιακές ανάγκες.  

(β) Δεν θα έρθει ακόμη κι όταν ǹάνε φυλακή δυο και τρεις και δεκατρείς ολιτικοί!

Αν άνε! Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο για οικονομικά εγκλήματα (ξέλυμα μαύρου χρήματος, δωροδοκία κ.τ.τ.), για τα οοία η δικαστική αόδειξη της ενοχής, ιδίως ενός ροσώου της εξουσίας, είναι αό εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη και χρονοβόρα (ως γνωστό, οι δράστες τέτοιων εγκλημάτων δεν αφήνουν ίχνη ούτε κάνουν τη δουλειά τους αρουσία μαρτύρων, ο Νόμος τους αρέχει λήθος δικαιωμάτων για την υεράσισή τους, το βάρος της αόδειξης το φέρει ο κατήγορος, η αμφιβολία είναι υέρ του κατηγορουμένου, η δικαστική αόφαση ρέει να είναι αμετάκλητη...).

 (γ) Δεν μορεί να εριμένει την τροοοίηση του Συντάγματος για την ǹαραγραφή ή για άλλα ζητήματα.

 

Ουσιαστική κάθαρση θα ειτευχθεί μόνο αν ειχειρηθεί στο εσωτερικό των ίδιων των κομμάτων. Μόνο όταν οι ολιτικές ηγεσίες αομακρύνουν αό τα κόμματα εκείνα τα στελέχη τους –ολιτικούς, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους, στελέχη δημόσιων υηρεσιών (της κεντρικής διοίκησης, της αυτοδιοίκησης και των ΔΕΚΟ)– ου λούτισαν αό την ǹολιτική (ου ο τρόος ζωής τους δεν είναι αντίστοιχος με τα νόμιμα εισοδήματά τους, ου μήκαν στην ǹολιτική φτωχοί και έγιναν λούσιοι).

Ποιοι είναι αυτοί το γνωρίζουν οι ολιτικές ηγεσίες ή είναι ολύ εύκολο να το βρούν, χωρίς εξεταστικές ειτροές και δικαστικές αοφάσεις. Αρκεί να ζητήσουν αό τα στελέχη τους ου εμφανίζονται να ζουν έρα αό τις οικονομικές τους δυνατότητες (αυτές ου δηλώνουν στην Εφορία) να αιτιολογήσουν τον (οικονομικό) τρόο ζωής τους (με το βάρος της αόδειξης να το φέρουν τώρα οι ερωτώμενοι).

Με τέτοια ουσιαστική κάθαρση, και οι ολιτικοί του δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ου δυστυχώς μέχρι σήμερα έχουν σιωήσει, θα άψουν να θεωρούνται στη συνείδησή μας συνένοχοι των ένοχων συναδέλφων τους.

Άλλος τρόος για την κάθαρση των κομμάτων δεν υάρχει και όσοι, ολιτικοί ή δημοσιογράφοι, μας σερβίρουν ως κάθαρση τις εξεταστικές ειτροές ή το να άνε κάοιοι φυλακή μας εμαίζουν ασύστολα.

 

3.      Την ααίτηση να άνε κάοιοι (ολιτικοί) φυλακή (όχι για να υάρξει κάθαρση, αλλά γιατί αρέβησαν τον Νόμο) μορεί να την χειριστεί, και ριν αό την αναθεώρηση του Συντάγματος, αοκλειστικά και μόνο η Δικαιοσύνη, χωρίς την αρωγή κομματικών εξεταστικών ειτροών, αρκεί να το θελήσουν τα δύο κόμματα εξουσίας.

 Δεν έχουν αρά να δεχθούν την ρόταση ου ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κ. Νίκος Αλιβιζάτος αρουσίασε δημόσια τον Ιούλιο 2009 (άρθρο Ποινική ευθύνη υουργών: υάρχει λύση, Καθημερινή 12.7.09) και  ου ρόσφατα υενθύμισε σε εκομή της κρατικής τηλεόρασης.

Φοβόμαστε, όμως, ως δεν θα το κάνουν, όως δεν το έκαναν μέχρι σήμερα στις υοθέσεις Βατοεδίου και Siemens, γιατί δεν το θέλουν.

Ας μας εξηγήσουν τουλάχιστον τα δύο κόμματα –ιδίως το κυβερνών της δημόσιας διαβούλευσης και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης– τους λόγους ου δεν το θέλουν, και ας βρεθεί κάοιος καλός  δημοσιογράφος να μας λύσει την αορία ώς, τόσο καιρό, δεν έτυχε κανένας τους στα ΜΜΕ να σχολιάσει την ρόταση Αλιβιζάτου.