Στη χρεοκοία οδηγεί τη Χώρα η ανεύθυνη συμεριφορά της ολιτικής ηγεσίας

 

Του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

 

1. Η ρωτοφανής οικονομική κρίση ου εδώ και σχεδόν δύο χρόνια κυριαρχεί στη ζωή του τόου είναι η κατάληξη μιας κατηφορικής ορείας τριάντα χρόνων, στη διάρκεια των οοίων ολιτικοί, ΜΜΕ και συνδικαλιστές, με την ανοχή της νευματικής ηγεσίας, οδηγούσαν τη Χώρα αό το κακό στο χειρότερο. 

Με την ανοχή της ανομίας και της μικρής και μεγάλης διαφθοράς, την εξάλωση της ααιδευσίας, τη διεκόλυνση της φοροδιαφυγής και την καθιέρωση άδικων και αναοτελεσματικών φορολογικών συστημάτων, το καθεστώς αναξιοκρατίας, τον έρα αο τις δυνατότητές μας τρόο ζωής, τη σατάλη ου εξασφάλιζε ο εύκολος δανεισμός, το νεύμα της ήσσονος ροσάθειας, την εξάλωση του ακραίου ατομικισμού και της εριφρόνησης των δικαιωμάτων των άλλων, τη διάλυση του κράτους, την κατάργηση του διευθυντικού δικαιώματος στις δημόσιες ειχειρήσεις, την αδιαφορία για υγιή οικονομική ανάτυξη...

2. Στην κατάληξη της ορείας αυτής, τον Μάϊο 2010, η ελληνική κυβέρνηση, εειδή δεν μορούσε να βρει δανειστές αλλού, δανείστηκε αό την Τρόικα (Κράτη του Eurogroup, ΕΚΤ, ΔΝΤ) 110 δισεκ. ευρώ, υογράφοντας τη γνωστή δανειακή σύμβαση (το Μνημόνιο), με την οοία αναλάβαινε συγκεκριμένες υοχρεώσεις.

Σήμερα, μετά ένα χρόνο, η κατάσταση έχει σοβαρά χειροτερέψει, καθώς η κυβέρνηση δεν έχει εκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος αό τις υοχρεώσεις ου είχε συμφωνήσει με το Μνημόνιο  και η αξιοιστία της Χώρας στην Ευρώη και στις διεθνείς αγορές έχει ουσιαστικά μηδενιστεί.

Για να καλύψει τις ανάγκες της Χώρας τα εόμενα δύο-τρία χρόνια, η κυβέρνηση αναγκάζεται να ζητήσει άλι αό την Τρόικα άλλα 80-100 δισεκ. ευρώ, καθώς δεν μορεί να βρει άλλον δανειστή.

            Η Τρόικα της ααντάει ότι (α) για να της δώσει τις εόμενες δόσεις του ρώτου δανείου (των 110 δισεκ. ευρώ), θα ρέει η ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει όλα όσα έχει συμφωνήσει με την αντίστοιχη δανειακή σύμβαση ου υέγραψε και (β) για να της δώσει το δεύτερο δάνειο ου ζητάει (80-100 δισεκ. ευρώ), θα ρέει στη δεύτερη δανειακή σύμβαση να συμφωνηθούν νέες υοχρεώσεις της ελληνικής λευράς καθώς και συγκεκριμένες εγγυήσεις για την εξασφάλιση των δανειστών (δεδομένης  της  κακής συμεριφοράς της στο ρώτο δάνειο και της διεθνούς δυσιστίας των αγορών για τις δυνατότητες της Χώρας).

3. Μροστά στην έκρυθμη αυτή κατάσταση στην οοία βρίσκεται η Χώρα, ώς αντιδρούν οι υεύθυνοι;

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνεχή διαβούλευση με... τον εαυτό της, χωρίς ακόμα (ενώ έχουν αρχίσει οι συζητήσεις με την Τρόικα) να έχει καταλήξει στα συγκεκριμένα μέτρα ου θα ροτείνει σ αυτήν, και συγχρόνως καλεί την αντιολίτευση σε συναίνεση γαι τη λήψη των (μη συγκεκριμενοοιημένων) σκληρών αλλά αναγκαίων μέτρων ου ρέει να ληφθούν για να σωθεί η ατρίδα.

Η αξωματική αντιολίτευση, αρνούμενη τη συναίνεση, ροτείνει ένα άλλο μείγμα ολιτικής σε ǹακέτο ου ρέει υοχρεωτικά να εφαρμοστεί ως έχει, ζητώντας αναδιαραγμάτευση και του Μνημονίου του 2010 (ου έχει δηλώσει ότι δεν θα το καταγγείλει, όταν γίνει κυβέρνηση).

Η υόοιη αντιολίτευση είτε αορρίτει κάθε μέτρο ου εριλαμβάνει το Μνημόνιο, ροτείνοντας αόριστα μια άλλη ολιτική, είτε αοριστολογεί, είτε ζητάει συνευθύνη (με συμμετοχή στην κυβέρνηση).

Τα ΜΜΕ (με ελάχιστες εξαιρέσεις) αοροσανατολίζουν τον κόσμο, λαϊκίζοντας, συνθηματολογώντας, αοδίδοντας την αοτυχία της δικής μας ηγεσίας σε διεθνείς οργανισμούς,  αξιολογητές, αγορές, κερδοσκόους, διεθνείς συνωμοσίες κ.τ.τ., αοφεύγοντας τη σοβαρή έγκυρη ενημέρωση των ολιτών...

4. Τι θα ερίμενε ο σκεόμενος ολίτης αό τους ολιτικούς, τη στιγμή ου, όως οι ίδιοι του λένε, η ατρίδα βρίσκεται σε όλεμο, η Χώρα αντιμετωίζει το φάσμα της χρεοκοίας, το κράτος κινδυνεύει τον Ιούλιο να κάνει στάση ληρωμών, να μην έχει να ληρώσει συντάξεις και μισθούς και άλλες υοχρεώσεις;

α. Να σταματήσουν να λένε ψέμματα και να ουν την αλήθεια:

(ι) Η Χώρα, στην κατάσταση ου βρίσκεται σήμερα, είναι υοχρεωμένη να ειλέξει ανάμεσα σε δύο μόνο λύσεις: τον δανεισμό αό την Τρόικα, εφαρμόζοντας τα μέτρα ου θα αοφασίσει τελικά η Τρόικα (μετά τις, οοιασδήοτε σκληρότητας, διαραγματεύσεις), και την άρνηση του δανεισμού αυτού, με τη στάση ληρωμών ου θα εακολουθήσει (αφού άλλος τρόος για να αντλήσουμε τα αναγκαία για τα εόμενα 2-3 χρόνια οσά δεν υάρχει).

(ιι) Θα χρειαστούν όχι ένα ή δύο αλλά αρκετά ερισσότερα χρόνια συνεούς εφαρμογής των μέτρων ου θα αοφασιστούν, ροκειμένου να ξεεραστεί η κρίση και να δημιουργηθεί μέσα α αυτήν ένα σύγχρονο αοδοτικό για όλους κράτος.  

β. Να σταματήσουν να ρίχνουν τα βάρη για την κρίση οι μεν στους δε ή στον εξωτερικό αράγοντα, να αοριστολογούν με κοινοτοίες ή ευφυολογήματα για σωτηρία της ατρίδας, εανίδρυση του κράτους, εανεκκίνηση της οικονομίας κ.τ.τ., να άψουν οι μεν να ζητάνε τη συναίνεση (για να κρατήσουν την εξουσία), οι δε να υόσχονται αντιμνημονιακή ολιτική (για να καταλάβουν την εξουσία), οι τρίτοι να ροτείνουν συνευθύνη (για να συμμετάσουν στην εξουσία)  και οι τέταρτοι να ροτρέουν για μιά άλλη ολιτική, σε διαφορετική κατεύθυνση (για να κερδίσουν λίγους αραάνω ψήφους).

γ. Να κάνουν αυτό ου ειβάλλουν η λογική και η ανάγκη ρεαλισμού:

- να βάλουν κάοιους τεχνοκράτες της εμιστοσύνης τους να συνεργαστούν μεταξύ τους και να ροτείνουν τελικά στην Τρόικα συγκεκριμένα μέτρα –άλλα κοινής αοδοχής και άλλα του κάθε κόμματος– ου θα τα διαραγματευθούν με τους εκροσώους της.

- μετά τις διαραγματεύσεις, όταν η Τρόικα αοφασίσει οριστικά οια αό τα μέτρα ου της ρότειναν δέχεται και οια αορρίτει, να ούν καθαρά στους Έλληνες αν δέχονται τον δανεισμό αό την Τρόικα, με τα μέτρα ου αυτή τελικά, μετά τις διαραγματεύσεις, θα έχει ειλέξει ή αν τον αορρίτουν.

5. Οι αναγκαίες ροϋοθέσεις χωρίς τις οοίες δεν θα υάρξει ανοχή των ολιτών στα σκληρά μέτρα ου θα ααιτηθούν για το ξεέρασμα της κρίσης είναι:

α. Οι ολιτικοί να δώσουν αράδειγμα θυσίας (όταν μειώνουν τις αοδοχές των μικροσυνταξιούχων/μικρομισθωτών κατά 20-25%, το ελάχιστο ου θα έρεε να κάνουν θα ήταν να ερικόψουν τις δικές τους αμοιβές κατά 40-50%, να καταργήσουν τη βουλετική σύνταξη και να μειώσουν τον αριθμό των βουλευτών σε 200).

β. Τα μέτρα να είναι δίκαια (και δεν είναι δίκαια, όταν, για αράδειγμα, φόρους  ανάλογα με το εισόδημά τους ληρώνουν μόνο οι μισθωτοί, ενώ οι άλλοι, μικροί και μεγάλοι, φοροδιαφεύγουν ή φοροκλέτουν).

6. Αν οι ολιτικοί μας συνεχίσουν τη μέχρι σήμερα ανεύθυνη συμεριφορά τους, η Χώρα δεν θα αοφύγει τη χρεοκοία, και ο λαός θα την χρεώσει τότε όχι σε μερικούς α αυτούς αλλά σε ΟΛΟΥΣ.