Γιατί τα κόμματα δεν συμφωνούν μεταξύ τους σε μερικά αλά ράγματα;

 

 

Η ρύθμιση ενός λήθους αλών ζητημάτων εκκρεμεί εδώ και δεκαετίες, αρότι ο τρόος αντιμετώισής τους αοτελεί ουσιαστικά μονόδρομο στη σημερινή εοχή.

Τα ζητήματα αυτά δεν αναφέρονται στις μεγάλες ολιτικές, για τις οοίες τα κόμματα εξουσίας (ισχυρίζονται ότι) διαφωνούν μεταξύ τους, αλλά σε θέματα αλά μεν κρίσιμα όμως για κάθε ροσάθεια εκσυγχρονισμού ή εανίδρυσης του Κράτους, ου ο τρόος αντιμετώισής τους υαγορεύεται αό την κοινή λογική, την τεχνοκρατική σκέψη και την ρακτική όλων των ροηγμένων χωρών.

Τα αίτια της αδράνειας των ολιτικών στην αντιμετώιση των ζητημάτων αυτών, ρέει να αναζητηθούν, τις ερισσότερες φορές, στις αντιδράσεις κάοιων ομάδων ενδιαφερόμενων ου θα θιγούν αό τις σχετικές  ρυθμίσεις και ου τα κόμματα δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν, για τους γνωστούς λόγους.

 

Τα κόμματα εξουσίας, ου χρόνια τώρα έχουν αφήσει άλυτα τα ροβλήματα αυτά, ας ουν γιατί γιατί ειτέλους δεν συμφωνούν μεταξύ τους ώστε να γίνουν μερικά αλά ράγματα, αφού μάλιστα με μια τέτοια δημόσια συμφωνία δεν θα υάρξει γι αυτά συγκριτικό ҹολιτικό κόστος.

Τα κόμματα της αντιολίτευσης ας ουν γιατί σιωούν και δεν ιέζουν για τη ρύθμιση των χρονιζότων αυτών ζητημάτων.

 

Για αράδειγμα, ας ουν τα κόμματα:

 

α) Γιατί να υάρχουν Υηρεσίες, Ειχειρήσεις, Οργανισμοί, Νοσοκομεία του Δημοσίου και της Τοικής Αυτοδιοίκησης, Ασφαλιστικά Ταμεία, Ιδρύματα κλ, ου λειτουργούν χωρίς να τηρούν είσημα οσοτικά στοιχεία των διατιθέμενων όρων, του αραγόμενου έργου και του κόστους και χωρίς να καταρτίζουν εγκαίρως Προϋολογισμούς και Ισολογισμούς;

 

β) Γιατί να υάρχουν ακόμα ειδικοί λογαριασμοί Υουργείων, ράγμα ου δίνει σε υουργούς τη δυνατότητα να διαχειρίζονται χρηματικά οσά, μικρότερα ή μεγαλύτερα, χωρίς την ειβαλλόμενη διαφάνεια;

 

γ) Γιτί να υάρχει ακόμα το ακαδίωκτο των βουλευτών για αδικήματα ου δεν σχετίζονται με την ολιτική;

Γιατί το ζήτημα αν η δίωξη ενός βουλευτή ου ζητά ένας ολίτης αφορά σε ολιτικό ζήτημα (οότε η δίωξη δεν θα ασκείται) ή όχι (οότε η δίωξη θα ασκείται) να μην αοφασίζεται αό τη Δικαιοσύνη (και όχι αό τους βουλετές, ου συνήθως καλύτουν ροκλητικά τους συναδέλφους τους);

 

δ) Γιατί δεν καταργούνται οι λεγόμενοι κοινωνικοί όροι και  η υέρ τρίτων φορολογία, ου ευνοούν ορισμένα εαγγέλματα και ειβαρύνουν την λειοψηφία των άλλων εργαζομένων;

 

ε) Γιατί να μην ανοίγουν τα εναομείναντα κλειστά εαγγέλματα και γιατί να υάρχουν ακόμα κατώτατα όρια αμοιβών σε ορισμένα εαγγέλματα (δικηγόρους, συμβολαιογράφους κ.α);

Για αράδειγμα, γιατί το εάγγελμα του συμβολαιογράφου να είναι ουσιαστικά κλειστό και γιατί οι αμοιβές τους (εξωφρενικές και κοινωνικά ροκλητικές, κατά τον κ. Στ. Μάνο) να ορίζονται, με κοινή υουργική αόφαση των υουργών Οικονομίας και Δικαιοσύνης, ως σταθερό οσοστό της αντικειμενικής αξίας των μεταβιβαζομένων ακινήτων, με συνέεια να αυξάνονται κατά τα οσοστά αύξησης της αντικειμενικών αξιών, ενώ το αρεχόμενο έργο αραμένει το ίδιο (και έτσι σήμερα οι αμοιβές αυτές να είναι τριλάσιες ως τετραλάσιες εκείνων στη Γερμανία, σύμφωνα με στοιχεία ου ο κ. Μάνος δημοσίευσε);

 

στ) Γιατί δεν ροσδιορίζονται και δεν τηρούνται τα ασυμβίβαστα των δημοσιογράφων στις εαγγελματικές τους σχέσεις με το Δημόσιο;

 

ζ) Γιατί δεν δημοσιοοιούνται τα ονόματα, οι θέσεις και οι αμοιβές των διαφόρων συμβούλων και δημοσιογράφων ου αρέχουν τις υηρεσίες τους στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ράγμα ου θα βοηθούσε σοβαρά (και οωσδήοτε ερισσότερο αό θεωρητικές στα χαρτιά ρυθμίσεις) στην αντιμετώιση των φαινομένων της ολυθεσίας και της αργομισθίας;

 

η) Γιατί η αστυνομική ροστασία με δημόσια δαάνη, ου σήμερα ροσφέρεται και σε ιδιώτες (κατά κανόνα ευόρους και ειλεγόμενους με αδιαφανή κριτήρια), να μην ααγορευθεί ολοσχερώς, ροκειμένου ερί ιδιωτών και να μην ελαχιστοοιειθεί στις εριτώσεις κρατικών λειτουργών;

 

Γιατί, γιατί, γιατί...;