Κρίση: Κανάλια και ραδιόφωνο οι κύριοι υεύθυνοι του αοροσανατολισμού των ολιτών

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.            Περνούν στα μαλακά τα ραγματικά αίτια της κρίσης και των συνακόλουθων δεινών μας των τελευταίων χρόνων: τη χρόνια άθλια κατάσταση του κράτους, με την αουσία σύγχρονων θεσμών, τις διαλυμένες δημόσιες υηρεσίες, την εγκληματική ολιτική του λεφτά υάρχουν, τον υερδανεισμό για κατανάλωση, το ηθικό ξεχαρβάλωμα...

Με ύρινους λόγους, κραυγές και οιμωγές, συνθήματα, ιοβόλα σχόλια και τα άλλα συνήθη κόλα τους, καλλιεργούν αρνητικό κλίμα για όλες τις ροσάθειες ου ειχειρούνται για την αντιμετώιση της κρίσης.  

Θρηνούν και ολοφύρονται ου δεν αντέχει άλλο ο λαός, ενώ γνωρίζουν ότι ότι αυτός ου δεν αντέχει είναι μόνο ο φτωχός λαός, όχι οι άλλοι, οι εύοροι, οι λούσιοι, οι ολύ λούσιοι...

2.            Αοσιωούν τη δική τους ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, χρεώνοντάς την αοκλειστικά και μόνο στους ολιτικούς, ενώ οι ίδιοι, τα τριάντα τελευταία χρόνια:

- ολέμησαν σκληρά κάθε ρόταση τεχνοκρατών και κάθε αόειρα ολιτικών για μεταρρυθμίσεις, ακόμα και τις ιο ήιες, στην αιδεία, την υγεία, τα εργασιακά, την κοινωνική ασφάλιση, την οικονομία, τη δημόσια διοίκηση...,

- υοστήριξαν ακόμα και τις ιο αδικαιολόγητες διεκδικήσεις και δεν αντέδρασαν ούτε και στις ιο βίαιες ρακτικές ά-νομων αγώνων (καταλήψεις, κλείσιμο δρόμων, λιμανιών, ανειστημίων, καταστροφές της εριουσίας ολιτών, βιαιοραγίες κατά εργαζομένων...),

- ρόβαλαν ως ρότυο ειτυχίας τον με κάθε μέσο λουτισμό και το χλιδάτο στύλ ζωής, 

- έκλειναν τα μάτια μροστά στη διαφθορά ου κάλαζε (τη μεγάλη, με τα δημόσια έργα και ρομήθειες ου κόστιζαν έντε φορές ερισσότερο α ό,τι στις άλλες ευρωαϊκές χώρες, και τη μικρή με το φακελάκι, γέννημα και αντιστάθμισμα της ρώτης) και μροστά στον ροκλητικό λουτισμό άνεργων κομματικών στελεχών.      

Μαζί την φέραμε σ αυτό το χάλι την Ελλάδα!, θα μορούσε να τους ααντήσει σήμερα ο Πάγκαλος. Κι αυτή τη φορά θα έλεγε την αλήθεια!

3.            Δεν μιλούν για τη σκληρή ραγματικότητα, την ισχύ των αγορών του χρήματος του καιταλιστικού κόσμου, στον οοίο, με τη θέλησή μας, ανήκουμε:

- Καμιά χώρα δεν μορεί να ζήσει χωρίς τις  αγορές ου διαθέτουν και δανείζουν το χρήμα στα κράτη, τις τράεζες και τις ειχειρήσεις σ όλο τον κόσμο.

- Που σταματούν να σε δανείζουν, όταν θεωρούν ότι κινδυνεύουν να χάσουν τα λεφτά τους.  Και δεν σε ξαναδανείζουν μέχρις ότου ειστούν ότι θα μορέσουν να τα άρουν ίσω.

- Που είθονται  να σε ξαναδανείσουν, μόνο άν εφαρμόσεις ένα ρόγραμμα δημοσιονομικής ειθαρχίας, μεταρρυθμίσεων και ανάτυξης, του οοίου τελικός κριτής είναι οι ίδιες.  

- Στην ερίτωσή μας, τα γνωστά μέτρα της Τρόικας τα ααιτούν ουσιαστικά οι αγορές, αν δεν τα εφαρμόσουμε δεν ρόκειται να μας ξαναδανείσουν και χωρίς τον δανεισμό τους μόνο ως Αλβανία του Χότζα μορούμε να ζήσουμε!

4.            Ενώ ερί ολλών φλυαρούν, αοφεύγουν να θέσουν στους φιλοξενούμενους των εκομών τους κάοια αλά ερωτήματα και να ααιτήσουν συγκεκριμένες ααντήσεις, για αράδειγμα:

(α) Στους εκροσώους του ΣΥΡΙΖΑ:

- Θεωρείτε ως οι εταίροι μας θα δέχονταν να συζητήσουν μαζί σας την ανατροή του Μνημονίου, τη διαγραφή του χρέους και την εαναδιαραγμάτευση της δανειακής σύμβασης, εειδή εσείς, ως κυβέρνηση, θα τους λέγατε ότι, αλλιώς, θα αοχωρήσετε αό την Ευρωζώνη;

- Πού αλλού θα αευθυνόσασταν για να βρείτε ένα άλλο ǹακέτο λεφτών-μέτρων, στην ερίτωση ου οι εταίροι μας αέρριταν το αίτημά σας για μια τέτοια συζήτηση;

- Αν δεν βρίσκατε άλλο τέτοιο ǹακέτο, δεν θα είσασταν υοχρεωμένοι να εγκαταλείψετε το ευρώ, να ειστρέψετε στη δραχμή, να κηρύξετε σε τώχευση τη Χώρα και να ειβάλετε λιτότητα, τρισχειρότερη α τη σημερινή και για ολύ ερισσότερα χρόνια;

(β) Στους εκροσώους της συγκυβέρνησης:

Θεωρείτε ότι υηρετείτε το αίτημα για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ –ροααιτούμενο για την ανοχή αό τον λαό των εώδυνων μέτρων– όταν, με έωλες δικαιολογίες:

-  δεν υοχρεώνετε τους λούσιους να ληρώσουν φόρους;

- δεν αρουσιάζετε τα αναμενόμενα αοτελέσματα στη δίωξη της διαφθοράς;

- διατηρείτε τα γνωστά ρονόμια, ου τα ληρώνει  ο έλληνας φορολογούμενος ή καταναλωτής; [των βουλευτών και των υαλλήλων της Βουλής, των καρτέλ και των κλειστών εαγγελμάτων, των φόρων υέρ τρίτων (δικηγόρων, μηχανικών, δημοσιογράφων...), της ύαρξης ιδιαίτερων, εκτός του ΕΟΠΥΥ των ληβείων, ταμείων (για τις ευγενείς τάξεις των δημοσιογράφων, γιατρών, δικηγόρων, τραεζοϋαλλήλων, βενζινοωλών), των σουδαίων δημοσιογράφων (να φρουρούνται δημοσία δαάνη), των συνδικαλιστών ( να μην εργάζονται)].

- ειτρέετε να υάρχουν μισθοί του Δημοσίου των 6.000 ευρώ και λέον και διλές ή τριλές συντάξεις των 3.000 ευρώ και λέον (και τέτοιες αολαβές  να έχουν και  ολιτικοί), σήμερα ου η Χώρα βρίσκεται σε όλεμο, με άνω αό ένα εκατομμύριο ανέργους και με εργαζόμενους/συνταξιούχους των 300 ή 500 ευρώ;

5.           Ισχυρό όλο στον αοροσανατολισμό των ολιτών στα τηλε-ραδιο καφενεία είναι ο τρόος διεξαγωγής της συζήτησης/συνέντευξης και το στυλ του αρουσιαστή.

Στόχος να εράσει μια συγκεκριμένη θέση, όχι να ακουστούν οι διαφορετικές αόψεις και να αφεθούν οι ολίτες να βγάλουν τα δικά τους συμεράσματα, και γι αυτό:  

- Οι ροτιμήσεις του αρουσιαστή και η θέση ου ρέει να εράσει  γίνονται α την ρώτη στιγμή φανερά.

- Το ύφος του, ανάλογα με την ερίτωση: Ειθετικό, ειτιμητικό ή ααξιωτικό γι αυτούς ου διαφωνούν με την ροωθούμενη θέση, ήιο και συγκαταβατικό γι αυτούς ου συμφωνούν.

- Τα εριθώρια χρόνου στους συζητητές, ομοίως: Άνετα και χωρίς διακοές (αφήστε τον να ολοκληρώσει) για τους συμφωνούντες με τη θέση, ασφυκτικά με διακοές (για να κάνουμε διάλογο) και με μαράζ ερωτήσεων (καθεμιά ριν ααντηθεί η ροηγούμενη) για τους διαφωνούντες.

6.            Με όλα αυτά, οι στρατευμένοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης καταφέρνουν οι ολίτες να μην έχουν ακριβή εικόνα της ραγματικότητας: Γιατί φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση, ού βρισκόμαστε σήμερα, οιες θα είναι οι συνέειες των ειλογών μας αό δω και έρα.

                  Αν συμβεί το αευκταίο, οι ειλογές μας να οδηγήσουν τη Χώρα στην καταστροφή, θα ξέρουμε οιοι, μαζί με τους γνωστούς ολιτικούς, υήρξαν οι κύριοι υεύθυνοι!