Το νόημα του όχι των Ελλήνων της Κύρου στο Σχέδιο Ανάν

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Πααδόουλου, ομότιμου καθηγητή θερμοδυναμικής, ου στάλθηκε στην Καθημερινή στις 13.12.06) 

 

 

Ο συνεργάτης της Καθημερινής κ. Π. Μανδραβέλης (Καθημερινή 10 Δεκεμβρίου) αοδίδει την καταψήφιση του Σχεδίου Ανάν, αό τους  Έλληνες της Κύρου στο δημοψήφισμα του 2004, στο ότι κυριάρχησε η άοψη ως το ελληνικό δαιμόνιο θα κατάφερνε να ξεγελάσει τους κουτόφραγκους και να φέρει την Κύρο σε λεονεκτική θέση.

 

Μια διαφορετική θεώρηση της συμεριφοράς μας θα οδηγούσε στο συμέρασμα ως το δαιμόνιο της φυλής εικεντρώνεται ερισσότερο στην ικανότητά μας να ξεγελάμε εαυτούς και αλλήλους αρά τους κουτόφραγκους. Και η ικανότητά μας αυτή εξηγεί – ιό ειστικά ίσως – γιατί, στην ιστορία του κυριακού και όχι μόνο, ισχύει η ρήση κάθε έρυσι και καλλίτερα όως σωστά υενθυμίζει ο συνεργάτης σας.

Το 1959 ροσαθήσαμε να είσουμε εαυτούς και αλλήλους ως οι ιδιότυες αοικιακές εινοήσεις των Συνθηκών Εγγυήσεως και του Συντάγματος της Ζυρίχης ήταν η μόνη λύση στο ρόβλημα με βάση την ανεξαρησία της Κύρου. Η υενθύμιση ως καμιά ανεξαρτησία δεν είναι συμβατή με την – εκτός α τ άλλα – αρουσία ξένων στρατών με μονομερή εεμβατικά δικαιώματα μας ήρθε αότομα, με τραγικά – και μη αναστρέψιμα – αοτελέσματα.

 

Πριν αό μερικά χρόνια μερικοί αό μας ροσάθησαν να είσουν εαυτούς και αλλήλους ως ο Σχέδιο Ανάν  είναι ιστορική ευκαιρία για την εανένωση της Κύρου. Αυτό είναι ένα ακόμα αράδειγμα αυτοκοροϊδίας ου υογραμμίζει τις μέτριες εθνικές ειδόσεις μας στο να αξιολογούμε την ιστορία μας σωστά και να μαθαίνουμε α τα λάθη μας. Γιατί η διζωνική-δικοινοτική ομοσονδία, ου εκόντες άκοντες δεχθήκαμε σαν βάση για την διευθέτηση του κυριακού μετά την τουρκική εισβολή, ροϋοθέτει τη μόνιμη ύαρξη διαχωριστικής γραμμής και τουρκικής ζώνης με τουρκική λειοψηφία. Το Σχέδιο Ανάν δεν έεσε α τον ουρανό μας είε ο κ. Ντε Σότο, υενθυμίζοντάς μας ως όλες οι ροσάθειές μας, μέσω του ΟΗΕ α το 1974 και μετά, αέβλεαν στη μετατόιση της διαχωριστικής γραμμής με τρόο ου θα μείωνε, γεωγραφικά και αριθμητικά, την έκταση της ανθρώινης καταστροφής ου ροκάλεσε η εισβολή και ο ρογραμματισμένος εοικισμός και η εθνοκάθαρση ου την ακολούθησαν.

Κατά συνέεια εκείνο ου έεσε α τον ουρανό, σε μερικούς α τους εγκεφάλους της δικής μας λευράς, ήταν η εανένωση της Κύρου η οοία βέβαια δεν ήταν οτέ υό διαραγμάτευση! Η κοινή ιθαγένεια του θνησιγενούς κοινού κράτους, ου – κατά το Σχέδιο Ανάν – θα βασιζόταν στο δοτό, και δοκιμασμένης λειτουργικότητας, Σύνταγμα της Ζυρίχης και των Συνθηκών Εγγυήσεως, δεν συνιστά βέβαια εανένωση. Αυτό μας είαν οι κουτόφραγκοι, ή μάλλον οι εκρόσωοι της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, χωρίς να ιστεύουν ως θα υήρχαν τόσοι στη δική μας λευρά ου θα τους έαιρναν στα σοβαρά. Στο βαθμό ου οι στόχοι του Σχεδίου Ανάν αφορούσαν στο κυριακό ήσαν στο να ρολειάνουν το έδαφος για την μετεξέλιξή του – με την κατάρρευση του κοινού κράτους – σε Κύρο δύο εθνικών κρατών τα οοία θα είχαν ροηγουμένως αναγνωριστεί, με δημοψήφισμα, σαν ισότιμα και κυρίαρχα.

 

Α αυτή τη βάση, αν τα συμτώματα αυτοκοροϊδίας – ου εκφράστηκαν στις θεωρίες ερί εανενώσεως και ιστορικών ευκαιριών ου αορρέουν αό μια αμφιλεγόμενη θεώρηση της ιστορίας – είχαν εισχωρήσει στην κοινή γνώμη, το Σχέδιο Ανάν θα είχε γίνει δεκτό και θα είχε, μ αυτόν τον τρόο, ειβεβαιωθεί η ρήση κάθε έρυσι και καλλίτερα. Γιατί η ετυμηγορία του κυριακού Ελληνισμού το 2004 δεν μορεί να σημαίνει τίοτε άλλο α το ότι το σήμερα θεωρήθηκε καλλίτερο αό το αύριο του Σχεδίου Ανάν.

 

Παρόλ αυτά το Σχέδιο Ανάν και η συντριτική αόρριψή του έφερε την Κύρο σε λεονεκτική θέση για δύο τουλάχιστον λόγους: Πρώτον γιατί εξασφάλισε ως οοιαδήοτε ρόταση στο μέλλον θα ρέει να έχει τη λαϊκή αοδοχή και δεύτερον γιατί το αοτέλεσμα του ροηγούμενου δημοψηφίσματος τοοθετεί το εόμενο ουσιαστικό βήμα για διευθέτηση του κυριακού  σε κάοα αόσταση χρόνου.Και όσο κι αν φαίνεται ερίεργο σε μερικούς ο χρόνος αυτός μας χρειάζεται για να αξιολογήσουμε σωστά την ιστορική μας εμειρία και εξελικτική μας διαδρομή. Και μετά αό μια τέτοια διαδικασία η ελίδα είναι ως θα βρούμε καλλίτερες – και ιό διδακτικές – εξηγήσεις, σε σχέση με τις ερί κουτόφραγκων θεωρίες, για να εξηγήσουμε την άρνηση των Ελλήνων της Κύρου να δεχθούν τον αραλογισμό ως η ειστροφή και νομιμοοίηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και του Συντάγματος της Ζυρίχης θα οδηγούσε στην εανένωση της Κύρου.