Κυβέρνηση για εαναδιαραγμάτευση ή για κατάργηση του Μνημονίου;, με τους  ολίτες να μην είναι εαρκώς ενημερωμένοι για τις συνέειες της ειλογής τους

 

Του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.           Όλα τα κόμματα και οι ολιτικοί αρατηρητές εμφανίζονται να συμφωνούν για τα δεδομένα και τις ααιτήσεις της ολιτικής κατάστασης, μετά τις εκλογές της 6ης Μαϊου:

α) Πρώτη αναγκαιότητα των εκλογών της 17ης Ιουνίου είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης.

β) Η κυβέρνηση αυτή θα είναι υοχρεωτικά κυβέρνηση συνεργασίας, αφού κανένα κόμμα δεν θα ετύχει αυτοδυναμία.

γ) Το κύριο ζήτημα ου κρίνεται στις εκλογές αυτές είναι αν η Χώρα θα ροχωρήσει στην εαναδιαραγμάτευση του Μνημονίου ή στην κατάργησή του, με διατήρηση του ευρώ ως εθνικού νομίσματος (αφού μόνο το ΚΚΕ υοστηρίζει την έξοδο της Χώρας αό την Ευρωαϊκή Ένωση).

δ) Αό τα κόμματα της τελευταίας Βουλής, υέρ της εαναδιαραγμάτευσης του Μνημονίου έχουν ταχθεί η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ και υέρ της κατάργησής του ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛΛ και η ΧΑ.

ε) Κανένα κόμμα της μιας αό τις δύο ως άνω ομάδας δεν θα δεχτεί να δώσει ψήφο εμιστοσύνης ή ανοχής σε κυβέρνηση ου θα στηρίζουν κόμματα της άλλης ομάδας (κυβέρνηση για κατάργηση ή για εαναδιαραγμάτευση του Μνημονίου, αντίστοιχα).

 

2.           Με αυτά τα δεδομένα, οδηγούμαστε λογικά στο συμέρασμα ότι οι εφικτές λύσεις στο ρόβλημα σχηματισμού κυβέρνησης, αν τα κόμματα θέλουν να κυβερνηθεί η Χώρα και να μην οδηγηθεί στο ΜΕΙΖΟΝ ΚΑΚΟ, την ακυβερνησία, είναι ΔΥΟ και ΜΟΝΟ ΔΥΟ:

α) Κυβέρνηση με τη στήριξη των κομμάτων ου ειδιώκουν τη διαραγμάτευση του Μνημονίου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ), ου θα διαραγματευτεί την τροοοίηση του Μνημονίου και, ανάλογα με το αοτέλεσμα της διαραγμάτευσης, θα συνεχίσει ή όχι την διακυβέρνηση της Χώρας.

β) Κυβέρνηση με τη στήριξη των κομμάτων ου ειδιώκουν την ανατροή του Μνημονίου (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛΛ, ΧΑ), ου θα ανατρέψει το Μνημόνιο και ου θα αραιτηθεί μετά την είτευξη του στόχου αυτού (για την οοία και μόνο θα έχει σχηματιστεί), δεδομένων των αγεφύρωτων διαφορών των τριών αυτών κομμάτων σε άλλα ολιτικά ζητήματα.

 

3.           Αντί να δεχτούν την ραγματικότητα αυτή και να αρουσιάσουν στον λαό τις δύο ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ αυτές λύσεις:

- τα μεν κόμματα είτε αοριστολογούν (θα κάνουμε κυβέρνηση: με αυτούς ου είναι υέρ του ευρώ, οι μεν, με τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, οι δε) είτε ροκαλούν τη νοημοσύνη μας (θα σχηματίσουμε κυβέρνηση των αριστερών δυνάμεων, ενώ οι άλλες αριστερές δυνάμεις αοκλείουν ρητά και σταθερά τη συνεργασία αυτή),

- τα δε ηλεκτρονικά ΜΜΕ υοβάλουν καθημερινώς α-νόητες (ή μήως κακόβουλες;) ερωτήσεις (αν ο λαός σας δώσει –στη ΝΔ– εντολή να συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, τι θα ράξετε;, σαν να μην ξέρουν την αξεέραστη διαφορά των δύο κομμάτων στο ζήτημα του Μνημονίου).

 

4.           Σοβαρότερο, όμως, είναι το ζήτημα της έλλειψης εαρκούς ενημέρωσης των ολιτών γύρω αό το κύριο κριτήριο, με βάση το οοίο κάθε ολίτης καλείται να ψηφίσει: Τι ακριβώς σημαίνει εαναδιαραγμάτευση και τι ανατροή του Μνημονίου, ώς θα ραγματοοιηθούν και οιές θα είναι –οιοτικά, οσοτικά και χρονικά– οι συνέειές τους για τη Χώρα.

Η ρώτη ευθύνη για την έλλειψη αυτή ανήκει στα τηλεοτικά Κανάλια (ιδιωτικά και δημόσια), το κύριο μέσο ενημέρωσης των ολιτών στην Ελλάδα σήμερα.  

Αν τα Κανάλια στόχευαν στη έγκυρη ενημέρωση των ολιτών για  τα κρίσιμα αυτά ζητήματα, αλλά και για τις άλλες ροεκλογικές υοσχέσεις των κομμάτων:

- δεν θα συνέχιζαν τη γνωστή τους ρακτική των ǹάνελ, με έντε και λέον, συνήθως,  νοματαίους (δημοσιογράφους, ǹροσκεκλημένους, σε α ευθείας σύνδεση...), όου το ζητούμενο δεν είναι η ενημέρωση των ολιτών αλλά ο ǹροσοδοφόρος χαβαλές, με κερδισμένους τα ταμεία τους και τον θρασύτερο και λέον φωνασκούντα ǹροσκεκλημένο και χαμένους τους ολίτες, αλλά

- θα οργάνωναν, μία ή ερισσότερες συζητήσεις με κάθε αρχηγό κόμματος στις οοίες θα τον καλούσαν να δώσει σαφείς και λήρεις ααντήσεις σε ουσιώδη ερωτήματα, όως, για αράδειγμα, αυτά της εόμενης αραγράφου.

 

5.            Μικρό δείγμα ερωτήσεων ρος τους αρχηγούς των κομμάτων.

- Πώς θα υλοοιηθεί η υόσχεση (ορισμένων κομμάτων) για κατάργηση του Μνημονίου χωρίς την έξοδό μας αό την Ευρωζώνη, όταν όλοι οι ηγέτες των άλλων δεκάξι χωρών της, της Ευρωαϊκής Ένωσης, της Ευρωαϊκής Κεντρικής Τράεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, χωρών της Αμερικής, ακόμα και του G8, χωρίς καμιά εξαίρεση, μας διαμηνύουν μονότονα και καθημερινά, εδώ και καιρό, ότι η αραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη δεν θα είναι δυνατή αν δεν τηρήσουμε τις δεσμεύσεις ου έχουμε αναλάβει;

- Ποιες είναι οι ιθανότητες αοδοχής κάθε μιας αό τις ροτάσεις (κάθε κόμματος) αό την Τρόικα, κατά την εαναδιαραγμάτευση του Μνημονίου;

- Ποια θα είναι η αντίδραση των αγορών (ου δεν είναι βέβαια οι διεθνείς τοκογλύφοι αλλά όλοι εκείνοι αό τους οοίους αντλούν κεφάλαια τα κράτη, οι τράεζες και οι ειχειρήσεις σ όλο τον κόσμο) στην κατάργηση του Μνημονίου;

- Ποιές είναι συγκεκριμένα οι δανειακές μας συμβάσεις αό τις οοίες ροκύτει το εαχθές χρέος, τη διαγραφή του οοίου υόσχονται ορισμένα κόμματα, ώς θα ειτευχθεί η διαγραφή αυτή και οιες θα είναι οι συνέειες τέτοιων ενεργειών για την αξιοιστία της χώρας μας διεθνώς;   

- Πώς θα υλοοιηθούν οι υοσχέσεις (ορισμένων κομμάτων) για κρατικοοιήσεις, εανακρατικοοιήσεις, άγωμα ιδιωτικοοιήσεων κ.τ.τ. ειχειρήσεων στρατηγικού χαρακτήρα (ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ κ.α.), όταν η συμφωνημένη ολιτική της Ευρωαϊκής Ένωσης είναι, εδώ και χρόνια, η αελευθέρωση των αγορών στην ηλεκτρική ενέργεια, τις τηλεικοινωνίες, τις μεταφορές κ.λ..;

- Πόσο συγκεκριμένα θα στοιχίσει καθένα αό τα εξαγγελθέντα μέτρα;

- Ποιες συγκεκριμένα σατάλες του Δημοσίου θα ερικοούν και τι θα αοφέρει η ερικοή τους;

- Ποιές ΔΕΚΟ θα ιδιωτικοοιηθούν;

- Πώς συγκεκριμένα θα υλοοιηθεί καθένα αό τα άλλα μέτρα ου κάθε κόμμα υόσχεται;

 

6. Στις λίγες μέρες ου αομένουν μέχρι τις εκλογές, μορεί κάτι να διορθωθεί στα δύο ζητήματα ου θίγει το σημείωμα αυτό;