Ειρηνικήδίκαιη και βιώσιμη λύση στο Παλαιστινιακό μόνο με  διαραγματεύσεις, με βάση τις ξεχασμένες ομόφωνες Αοφάσεις του ΟΗΕ

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.            Τα όσα τραγικά συμβαίνουν σήμερα στη Γάζα δείχνουν, για άλλη μια φορά, ως ειρηνική,  δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Παλαιστινιακό μορεί να υάρξει μόνο με διαραγματεύσεις, με βάση τις ξεχασμένες ομόφωνες Αοφάσεις 242/1967, 338/1973 και 465/1980 του Συμβουλίου Ασφαλείας.

 

(α) Η Αόφαση 242 του 1967 ου ειβεβαιώθηκε με την Αόφαση 338 του 1973:

(ι) Τονίζει το ααράδεκτο  της κατάληψης εδαφών με όλεμο και την ανάγκη για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη, με κάθε κράτος στην εριοχή να μορεί να ζει με ασφάλεια.

(ιι) Βεβαιώνει ότι η είτευξη μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στη Μέση Ανατολή θα ρέει να εριλαμβάνει την εφαρμογή και των δύο ακόλουθων αρχών:

- Αόσυρση των ενόλων δυνάμεων του Ισραήλ αό τα εδάφη ου καταλήφθηκαν στην ρόσφατη διένεξη (τον όλεμο του 1967).

- Λήξη όλων των αξιώσεων ή καταστάσεων εχθροραξιών και σεβασμός και αναγνώριση της εθνικής κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της ολιτικής ανεξαρτησίας όλων των Κρατών της εριοχής και του δικαιώματός τους να ζουν με ειρήνη σε ασφαλή και αναγνωρισμένα σύνορα, ελεύθερα αό αειλές ή ράξεις βίας.

(ιιι) Βεβαιώνει ειλέον την ανάγκη για:

- Ελευθερία της ναυσιλοϊας στα διεθνή ύδατα της εριοχής.

- Δίκαιη διευθέτηση του ροβλήματος των ροσφύγων.

- Εγγύηση του ααραβίαστου του εδάφους και της ολιτικής ανεξαρτησίας κάθε κράτους στην εριοχή, με μέσα ου θα εριλαμβάνουν τον ροσδιορισμό αοστρατικοοιημένων ζωνών. 

              

(β) H Αόφαση 465 του 1980:

(ι) Κρίνει ότι:

- Όλα τα μέτρα ου έχουν αρθεί αό το Ισραήλ για να αλλάξει τον φυσικό χαρακτήρα, τη δημογραφική σύνθεση, τη δομή ή το status των Παλαιστινιακών και άλλων Αραβικών εδαφών ου έχουν καταληφθεί αό το 1967, εριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ, δεν έχουν νομική ισχύ.

- Η ολιτική του Ισραήλ και η ρακτική της εγκατάστασης μέρους του ληθυσμού του και νέων μεταναστών στα εδάφη αυτά αοτελούν κατάφωρη αραβίαση της Τέταρτης Συνθήκης της Γενεύης σχετικής με την ροστασία των ολιτών σε καιρό ολέμου και συνιστούν σοβαρό εμόδιο στην είτευξη μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στη Μέση Ανατολή.

(ιι) Ζητάει αό το Ισραήλ να ανακαλέσει τα μέτρα αυτά, να κατεδαφίσει τους υάρχοντες οικισμούς και να διακόψει εειγόντως την ίδρυση, κατασκευή και ρογραμματισμό οικισμών σε Αραβικά εδάφη ου έχουν καταληφθεί αό το 1967, εριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ.

 

2.               Η Αόφαση 242 του 1967 έχει εαναβεβαιωθεί και με τις εξής Συμφωνίες:

 

(α) Συμφωνία του Καμ Ντέιβιντ του 1978  μεταξύ Πρωθυουργού του Ισραήλ Μ. Μέγκιν, Προέδρου της Αιγύτου Α. Σαντάτ και Προέδρου των ΗΠΑ Τ. Κάρτερ.

Οι διαραγματεύσεις ου θα διεξαχθούν μεταξύ Αιγύτου, Ισραήλ, Ιορδανίας και των εκλεγμένων αντιροσώων των κατοίκων της Δυτικής Όχθης και της Γάζας (για να ροσδιοριστεί το τελικό     status της Δυτικής Όχθης και της Γάζας και η σχέση τους με τους γείτονές τους) θα βασιστούν σε όλες τις ρόνοιες και τις αρχές της 242/1967 Αόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Οι διαραγματεύσεις θα ειλύσουν, ανάμεσα σε άλλα ζητήματα, τη θέση των συνόρων και τη φύση των ρυθμίσεων ασφαλείας.

 

(β) Συμφωνίες του Όσλο 1993 και 1995 μεταξύ Κυβερνήσεως Ισραήλ και Οργάνωσης για την  Αελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ).

Με τις Συμφωνίες του Όσλο ξεκίνησε η Διαδικασία του Όσλο, για την είτευξη συνθήκης ειρήνης βασισμένης στις Αοφάσεις 242/1967 και 338/1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας.                  

Η Διαδικασία του Όσλο, ου άρχισε με την αναγνώριση του Κράτους του Ισραήλ αό την ΟΑΠ και την αναγνώριση της ΟΑΠ ως αντιροσώου του Παλαιστινιακού λαού και συνομιλητή στις διαραγματεύσεις, και ου συνεχίστηκε με άλλες συμφωνίες, δεν ολοκληρώθηκε.

 

(γ) Σύσκεψη Κορυφής του Καμ Ντέιβιντ το 2000 μεταξύ Πρωθυουργού Ισραήλ  Μάρακ, Προέδρου ΟΑΠ Αραφάτ και Προέδρου ΗΠΑ Κλίντον.  

Στη συμερασματική Τριμερή Δήλωση σημειώνεται ως οι δύο ηγέτες συμφώνησαν οι διαραγματεύσεις τους να διεξαχθούν άνω στις εξής αρχές:

- Σκοός των διαραγματεύσεων είναι να τεθεί ένα τέλος στις δεκάδες διενέξεων και να ειτευχθεί μια δίκαιη και διαρκής ειρήνη.

- Οι διαραγματεύσεις βασισμένες στις Αοφάσεις 242/1967 και 338/1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι ο μόνος δρόμος για την είτευξη μιας τέτοιας συμφωνίας και η διεξαγωγή τους θα γίνει σε εριβάλλον ελεύθερο ιέσεων, βίας και αειλών βίας.

 

3.               Ο Πρόεδρος Κάρτερ το 2006, στο βιβλίο του Παλαιστίνη, Ειρήνη όχι Ααρτχάιντ *, συμέρανε και ροειδοοίησε:

 

α. Η ειρήνη θα έρθει στο Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή μόνο όταν:

- η Ισραηλινή κυβέρνηση θελήσει να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, με τον Οδικό Χάρτη (Roadmap) για την Ειρήνη ** και να τιμήσει τις δικές της ροηγούμενες δεσμεύσεις, με την αοδοχή των νόμιμων συνόρων του Ισραήλ,

- όλοι οι Άραβες γείτονες θελήσουν να δεσμευθούν ότι θα τιμήσουν το δικαίωμα του Ισραήλ να ζήσει εν ειρήνη.

 

β. Θα αοτελέσει τραγωδία για τους Ισραηλινούς, τους Παλαιστίνιους και τον κόσμο ολόκληρο εάν η ειρήνη αορριφθεί και ένα σύστημα κατοχής, ααρτχάιντ, και συνεχούς βίας ειτραεί να εικρατήσει.

 

4.            Το συμέρασμα και η ροειδοοίηση ισχύουν και σήμερα!

 

 

 

  Δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά (αν δεν κάνουμε λάθος).

** Το κείμενό του είχε ολοκληρωθεί αό το Διεθνές Κουαρτέτο (ΟΗΕ, ΗΠΑ, Ευρωαϊκή Ένωση, Ρωσία) τον Αρίλιο 2003 και οι διαραγματεύσεις διεκόησαν οριστικά χωρίς αοτέλεσμα τον Σετέμβριο 2008.