Μην αγνοείτε τους εριορισμούς ου ειβάλλει η ραγματικότητα!

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

 

1.           Ούτε με τα ρόσφατα γεγονότα διδάχτηκε ένα μέρος των ολιτικών και της δημοσιογραφίας κάτι για την ραγματικότητα των (χρηματοοικονομικών) αγορών, ώς λειτουργούν και ώς συμεριφέρονται στα κράτη.  

Ενδεικτικά, για αράδειγμα, όσα ακούσαμε αό τον Γ. Σταθάκη, της ολιτικής, και τον Β. Λυριτζή, της δημοσιογραφίας.  

(α)           Γ. Σταθάκης του ΣΥΡΙΖΑ: Η αλλαγή της μνημονιακής ολιτικής και η ροοτική εκλογών θα δημιουργήσουν ολύ καλύτερες ροϋοθέσεις για τις αγορές (Βήμα FM, 16/10).

Αντιμνημονιακές λοιόν και οι αγορές, ου μας δείχνουν και τον δρόμο: Εκλογές... για να μειωθούνν τα spreads!

Δεν μένει αρά, στην εόμενη συνέντευξή του, ο κ. Σταθάκης να ααντήσει  ως εξής στο μοιραίο ερώτημα ǹού θα βρείτε τα λεφτά;: Μα φυσικά αό τις αγορές. Που, με την ροκήρυξη των εκλογών και την ροοτική νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, θα ρίξουν τα ειτόκια!

(β)          Β. Λυριτζής του ΣΚΑΪ: Θα υοκύψουμε στις αγορές; (...). Τι ψηφίζουμε τότε; Να φέρουμε τα funds να διοικήσουν τη Χώρα (...). Λοιόν καθόμαστε ακίνητοι και λέμε τι θέλει η αγορά; Μάλιστα!. Ε, δε γίνεται έτσι, δε γίνεται! (...). Αυτές οι ίδιες οι αγορές, ενώ ακολουθείς την ολιτική και οικονομική διαχείριση ου σου εέβαλαν τα τελευταία χρόνια, αυτές οι ίδιες οι αγορές σε ηδάνε, συγνώμη για την έκφραση. Ε όχι δα! (ΣΚΑΪ, Πρώτη Γραμμή, 17/10).

Αυτά νομίζει ο κ. Λυριτζής ότι είναι η δουλειά των αγορών και η σχέση τους με τα κράτη και αυτά διδάσκει αό τηλεοράσεως, για να μορφωθεί ο λαός και να διαμορφωθεί κατάλληλα η κοινή γνώμη.

 

2.            Αντίθετα, ένα άλλο μέρος των ολιτικών (και της Αριστεράς) και της δημοσιογραφίας δείχνει να μην αγνοεί την ραγματικότητα.

Έτσι, για αράδειγμα:

(α)          Στην Καθημερινή, σε άρθρο του Σερ. Κωνσταντινίδη (18.10.14), διαβάζουμε:

Το συμέρασμα δεν είναι ότι μορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Αντίθετα, οι κινήσεις ου διαθέτουμε στη σκακιέρα είναι εριορισμένες.

Οι αγορές είναι ρόθυμες να δανείσουν την Ελλάδα, εφόσον έχουν τη διασφάλιση διεθνών οργανισμών.

Το ραγματικό ερώτημα είναι τι ρέει να γίνει ώστε να αξιοοιήσουμε τη δύναμη των αγορών. Ούτε να τις καταργήσουμε μορούμε ούτε να τις αρακάμψουμε.

(β)          Στην ISKRA της Αριστερής Πλατφόρμας, διαβάζουμε:

- σε άρθρο του Γ. Λήμνιου (17-18/10/14):     

Αν οι αγορές υεραντέδρασαν αέναντι στο ενδεχόμενο ρόωρης και χωρίς κάλυψη και συνεννόηση εξόδου της κυβέρνησης Σαμαρά για χρηματοδότηση αό αυτές, τότε μορούμε να αντιληφθούμε ως θα αντιδράσουν στην ερίτωση ου μια αριστερή κυβέρνηση διακόψει τις μνημονιακές και τροϊκανές σχέσεις τρίτου τύου της χώρας.

- σε άρθρο της της Μ. Νεγραόντη-Δελιβάνη (15/10/14):

Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να τρέφει την ουτοία ότι οι αντιδράσεις του θα εισακουστούν αό τους δανειστές. Και το εύλογο ερώτημα είναι, αό ου και ώς δικαιολογείται να αντλεί ο ΣΥΡΙΖΑ αυτής της μορφής την αισιοδοξία, ενόσω ακόμη και η Γαλλία.

- σε άρθρο του Στ. Κουβελάκη (9/10):

Ο στοιχειώδης ρεαλισμός ειβάλλει εδώ να αναγνωρισθεί ότι αυτό το διαρκώς ειδεινούμενο λαίσιο (το θεσμικό λαίσιο της Ε.Ε.) είναι ασύμβατο με την ικανοοίηση αολύτως βασικών κοινωνικών στόχων, όως αυτούς ου εξήγγειλε ο ρόεδρος του Σύριζα στη ΔΕΘ. Η σύγκρουση είναι λοιόν αναόφευκτη.

 

3.            Οι υουργοί και οι  βουλευτές ου στηρίζουν την κυβέρνηση οφείλουν, και αυτοί, να λάβουν υόψη την ραγματικότητα και να ράξουν ανάλογα.

- Να σταματήσουν να ασχολούνται με το αρελθόν, οιος έφταιξε για το ένα και οιος για το άλλο, και να φιλονικούν μεταξύ τους σήμερα.

- Να δουν τι έρχεται ρώτο και τι δεύτερο για το μέλλον της Χώρας και να μάθουν ότι το έλασσον υοτάσσεται στο μείζον.

- Να δεχτούν ότι ότι η Χώρα δεν μορεί να ροχωρήσει στην έξοδο αό την κρίση μέσα στην Ευρωζώνη, αν δεν τηρήσει όσα, με τη δική τους ψήφο, έχει συμφωνήσει.

- Να αντιληφθούν ότι έχουν υοχρέωση αέναντι στους ολίτες, αντί να αναθέτουν την ενημέρωσή τους στα ραδιοτηλεοτικά άνελ της αραληροφόρησης, να τους ενημερώνουν συστηματικά οι ίδιοι:

- για την ανάγκη η Χώρα να ροχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, ροκειμένου να αοκτήσει τους θεσμούς ου είναι ααραίτητοι για την ανάτυξη, με αύξηση της αραγωγικής ισχύος και της αραγωγικότητας, τη μείωση της ανεργίας και τη δικαιότερη κατανομή του λούτου.

- για κάθε μεταρρυθμιστικό μέτρο, οιο ακριβώς είναι το μέτρο αυτό και τι συγκεκριμένα θα ετύχουμε με την εφαρμογή του.                   

                          

4.            Το μέλλον της Χώρας θα εξαρτηθεί αό το αν ηγεσία και λαός μάθουν να αναζητούν τη βέλτιστη λύση, όχι αγνοώντας, αλλά αίρνοντας υόψη τους εριορισμούς ου ειβάλλει η ραγματικότητα!