Οι όρκοι των γιατρών: Ο όρκος του Ιοκράτη και οι σημερινοί του τυχιούχου Ιατρικής Σχολής και του διδάκτορα

 

 

ΟΡΚΟΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ

 

Ορκίζομαι στον Αόλλωνα τον Ιατρό και στον Ασκληιό και στην Υγεία και στην Πανάκεια και σ όλους τους Θεούς εικαλούμενος την μαρτυρία τους, να τηρήσω ιστά κατά τη δύναμη και την κρίση μου αυτό τον όρκο και το συμβόλαιό μου αυτό.

 

Να θεωρώ αυτόν ου μου δίδαξε αυτή την τέχνη ίσο με τους γονείς μου και να μοιραστώ μαζί του τα υάρχοντά μου και τα χρήματά μου αν έχει ανάγκη φροντίδας.

 

Να θεωρώ τους αογόνους του ίσους με τ αδέλφια μου και να τους διάξω την τέχνη αυτή αν θέλουν να τη μάθουν, χωρίς αμοιβή και συμβόλαιο και να μεταδώσω με αραγγελίες, οδηγίες και συμβουλές όλη την υόλοιη γνώση μου και στα αιδιά μου και στα αιδιά εκείνου με δίδαξε και στους άλλους μαθητές ου έχουν κάνει γρατή συμφωνία μαζί μου και σ αυτούς ου έχουν ορκισθεί στον ιατρικό νόμο και σε κανέναν άλλο και να θεραεύω τους άσχοντες κατά τη δύναμή μου και την κρίση μου χωρίς οτέ, εκουσίως, να τους βλάψω ή να τους αδικήσω.

 

Και να μη δώσω οτέ σε κανένα, έστω κι αν μου το ζητήσει, θανατηφόρο φάρμακο, ούτε να δώσω οτέ τέτοια συμβουλή. Ομοίως να μη δώσω οτέ σε γυναίκα φάρμακο για ν αοβάλει.

 

Να διατηρήσω δε τη ζωή μου και την τέχνη μου καθαρή και αγνή.

 

Και να μη χειρουργήσω άσχοντες αό λίθους αλλά ν αφήσω την ράξη αυτή για τους ειδικούς.

 

Και σ όοια σίτια κι αν μω, να μω για την ωφέλεια των ασχόντων αοφεύγοντας κάθε εκούσια αδικία και βλάβη και κάθε γενετήσια ράξη και με γυναίκες και με άνδρες, ελεύθερους και δούλους.

 

Και ό,τι δω ή ακούσω κατά την άσκηση του εαγγέλματός μου, ή κι εκτός, για τη ζωή των ανθρώων, ου δεν ρέει οτέ να κοινοοιηθεί, να σιωήσω και να το τηρήσω μυστικό.

 

Αν τον όρκο μου αυτό τηρήσω ιστά και δεν τον αθετήσω, είθε ν αολαύσω για άντα την εκτίμηση όλων των ανθρώων για τη ζωή μου και για την τέχνη μου, αν όμως αραβώ και αθετήσω τον όρκο μου να υοστώ τα αντίθετα αό αυτά.

 

 

ΟΡΚΟΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΥ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

 

Του τυχίου της Ιατρικής αξιωθείς, όρκον ομνύω ρο του Πρυτάνεως και του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής και ίστιν καθομολογώ τήνδε:

 

Αό του ιερού εριβόλου του σετού τούτου τεμένους των Μουσών εξερχόμενος κατ ειστήμην βιώσομαι, ασκών ταύτην δίκην θρησκείας εν νεύματι και αληθεία.

 

Ούτω χρήσιμον εμαυτόν καταστήσω ρος άαντας τους δεσμένους της εμής αρωγής, και εν άση ανθρώων κοινωνίας αεί ρον ειρήνην και χρηστότητα ηθών συντελέσω, βαίνων εν ευθεία του βίου οδώ, ρος την αλήθειαν και το δίκαιον αοβλέων και τον βίον ανυψών εις τύον αρετής υό την σκέην της σοφίας.

 

Ταύτην την εαγγελίαν ειτελούντι είη μοι, συν τη ευλογία των εμών καθηγητών και εφιλημένων δασκάλων, ο θεόν εν τω βίω βοηθός.

 

 

ΟΡΚΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ

 

Εειδή η διάσημος των Ιατρών Σχολή, του Πρυτάνεως εινεύσαντος ες τους εαυτοίς διδάκτορας δοκιμάσαι με καταξίωσιν, αυτή τε και τη Πρυτανηίη δημοσία τηνδε δίδωμι ίστιν.

 

Ηγήσθε με τους διδάξαντας με ταύτην την τέχνην, ίσα γενέτησιν εμοίσι, τη δε τέχνη μηδαμή ε ευμαρίη χρήσεσθαι τη εμαυτού εν τω βίω, αλλ εις δόξαν θεού και ανθρώων σωτηρίην και της ίστεως αυτής τιμήν τε και όνησιν αν με ό,τι ιητρού έργον εστί, ιστώς και ακριβώς κατά δύναμιν και κρίσιν την εμήν ειτελέων, τοίσι δε νοσέουσιν, ήν τε λούσιοι τυχώσιν όντες ην τε ένητες, ομοίη σουδή την εκ τέχνης εαγινέων εικουρίην μηδέ, αραβόλως αοειρώμενος την τεο ζόην αοκυβεύσειν μηδ τητρεύσειν εί χρηματισμώ ή φάτιος ιμέρω.

 

Ες οικίας δε οκόσας αν εσίω, εσελεήσεσθαι ε ωφελείη καμνόντων εκτός εών άσης αδικίης.

 

Α δ αν εν θεραηίη ή ίδω ή ακούσω ή και άνευ θεραηίης κατά βίον ανθρώων, ά μη μήοτε εκλαλέεσθαι έξω, σιγήσεσθαι άρρητα ηγευμένος τα τοιαύτα, της δε τέχνης ειμελήσεσθαι κατά δύναμιν σουδήν λείστην οιευμένος ακριβώσαι ταύτης τα θέσμια.

 

Τοίσι δε ομοτέχνοισι φιλόφρονα και φιλάνθρωον εμαυτόν αεί αρέξειν και σφέας αδελφοίσιν ίσον εικρινέοιν άρρεσι άν σφι ροθύμως συμβαλλόμενος εξ ότεο αν ωελίη γένοιτο τοίσι κάμνουσι.

 

Ταύτην μοι την εαγγελίην ειτελέα οιέοντι είη εαύρασθαι βίου και τέχνης και Θεόν κτήσασθαι αρηγόνα, αραβαίνοντι δε τανάντια τουτέων.