Χωρίς μελέτη και συγκεκριμένες θέσεις για τα ροβλήματα αλλά με αοριστολογίες ο λόγος των κομμάτων εξουσίας

 

 

Τα κόμματα εξουσίας και οι υουργοί τους εριμένουν ρώτα να γίνουν κυβέρνηση και μετά αρχίζουν να ενημερώνονται και να σκέφτονται για τα συγκεκριμένα μέτρα ου θα άρουν για την αντιμετώιση των μεγάλων ζητημάτων της Χώρας (και έτσι, άκοα και άσκοα, ερνάνε την ρώτη τουλάχιστον κυβερνητική τετραετία).

Όσο βρίσκονται στην αντιολίτευση αρκούνται σε ένα ρηχό αντιολιτευτικό λόγο και σε μια ανενδοίαστη αροχολογία, ου δεν στηρίζεται σε σοβαρές μελέτες, αφού τέτοιες μελέτες δεν διαθέτουν. 

Σοβαρές μελέτες ροϋοθέτουν, ρώτα α όλα, τη συνεχή λειτουργία Ομάδων Εργασίας αό ειδικούς, ου θα αοκτήσουν λετομερή και έγκυρη γνώση του ώς οι ροηγμένες χώρες αντιμετωίζουν τα ροβλήματα, θα αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις και θα υοβάλουν τεκμηριωμένες εισηγήσεις.

 

Λειτουργούν στα κόμματα εξουσίας τέτοιες Ειτροές;

Υάρχουν στα κόμματα φάκελοι για τα διάφορα ροβλήματα ου ρέει να λύσουν οι αρμόδιοι για καθένα αό τους, ρος εκσυγχρονισμό, Τομείς – της Δημόσιας Διοίκησης, της Παιδείας, της Υγείας, της Δικαιοσύνης, της Οικονομίας... – με έγκυρες ληροφορίες για το τι γίνεται αλλού, με μελέτες, εισηγήσεις ειδικών κλ;

 

Αναγκαστικά λοιόν, ελλείψει όλων αυτών, ο λόγος των κομμάτων εξουσίας, ρογραμματικός ή αολογιστικός, καταντάει να είναι γεμάτος συνθήματα αοριστολογίες και κοινοτοίες, για...  μια νέα ολιτική (ου οτέ δεν ροσδιορίζεται), σε άλλη κατεύθυνση και με νέο μοντέλλο (ου οτέ δεν υοδεικνύονται), με όραμα και αξίες (ου όλοι τις υόσχονται αλλά ελάχιστοι τις κάνουν ράξη), με νέο ύφος και ήθος εξουσίας (ου ξεχνιέται μετά την κατάληψή της), με αόριστες τομές και ρήξεις, με ανέξοδες ǹροσωικές δεσμεύσεις, με μυστηριώδεις εναλλακτικές μορφές διοίκησης, καλλιεργιών, τουρισμού, οργάνωσης ειχειρηματικών ρωτοβουλιών και δράσης και άλλα ηχηρά αρόμοια.

Έτσι ακούμε και διαβάζουμε ομιλίες/συνεντεύξεις ολιτικών του ενός κόμματος εξουσίας, ου κάλιστα θα μορούσαν να έχουν λεχθεί/αραχωρηθεί αυτολεξί αό ολιτικούς του άλλου κόμματος.

 

Για αράδειγμα και ρος αόδειξη, ή διάψευση, των ισχυρισμών αυτών, ας μας ει κάοιος οιες αό τις αρακάτω, 13 τον αριθμό, ρήσεις έχουν λεχθεί αό τον Κ. Καραμανλή και οιες αό τον Γ. Παανδρέου.

 

1. Η αντιμετώιση των ολυ­σύνθετων ροβλημάτων της οι­κονομίας μας ειβάλλεται να είναι και αυτή ολυσύνθετη. Ααι­τεί δημοσιονομική σταθερότητα και, ταυτόχρονα, ανατυξιακή δυναμική.

 

2. Το μέγα ζητούμενο είναι η αελευθέρωση ανενεργών αραγωγι­κών δυνάμεων.

 

3. Η συμμετοχή στη διαμόρφωση κοινοραξιών του Δημοσίου με ιδιώτες θα θέ­σει ιδιωτικά κεφάλαια στην υη­ρεσία του εθνικού και εριφερει­ακού ανατυξιακού ρογράμματος.

 

4. Η ανάτυξη και οι μεταρρυθμίσεις δεν μορούν να ειτευχθούν χωρίς τη συμμαχία όλων των κοινωνικών δυνάμεων. Ούτε χωρίς την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους ου τους δίνει την ασφάλεια και τη σιγουριά για να είναι δημιουργές, αραγωγικές και συμμέτοχες στη διανομή του εθνικού εισοδήματος.

 

5. Αν ειβεβαιώνουμε καθημερινά στα μάτια των ολιτών ότι είμαστε όλοι ίδιοι και τίοτα δεν μορεί να αλλάξει. Αν συνεχίσουμε να βράζουμε στο ζουμί ενός ολιτικού εαρχιωτισμού ου  αγνοεί τις διεθνείς εξελίξεις, τους κινδύνους αλλά και τις ευκαιρίες της αγκοσμιοοίησης, τις μεγάλες ροκλήσεις της εοχής αλλά και τις τεράστιες δυνατότητες της χώρας. Αν δεν αοφασί­σουμε να διανείμουμε το εθνικό εισό­δημα με τρόο ου να ενισχύει την υ­γιή ειχειρηματικότητα, να αελευθε­ρώνει δημιουργικές ρωτοβουλίες, να εενδύει στη γνώση, να δίνει ρόσβα­ση στην ληροφορία και την τεχνολο­γία, να δυναμώνει το κοινωνικό κράτος, να αυξάνει την κοινωνική συνοχή και τελικά να εμνέει ασφάλεια, σιγουριά και ελίδα για το μέλλον...

 

6. Πρέει να αλλάξουμε τρόο διακυβέρνησης, ρό­τυα συμεριφοράς, αξίες ζωής και μο­ντέλο ανάτυξης.

 

7. Δεν μορεί το κράτος να διοικείται με ελατειακή νοοτροία, γραφειοκρα­τική λογική και κομματικά κριτήρια.

 

8. Πρέει να ροχωρήσουμε ρος την κατεύθυν­ση των βαθύτερων ρήξεων με όλες εκείνες τις λειτουργίες του ολιτικού μας συστήματος ου ααξιώνουν την αξιοιστία του, μειώνουν την αντιροσωευτικότητά του, οδηγετούν την κοινή γνώμη και δη­μιουργούν διαφθορά, διαλοκή και αντικί­νητρα συμμετοχής και ενεργοοίησης της κοινωνίας των ολιτών.

 

9. Η σχέση μας με τους εργαζόμενους είναι μια σχέση αρχών και εμιστοσύνης ου στηρίζε­ται στο κοινό όραμα για μια δίκαιη κοι­νωνία, ου θα ειτρέ­ει τη λειτουργία ενός σύγχρονου ει­τελικού και κοινωνικού κράτους ου δεν θα νίγει την ιδιωτική ρωτοβουλία, αλλά και δεν θα ειτρέει τη μετατρο­ή του δημόσιου χώρου και των αξιών του, των κοινωνικών δικαιωμάτων και της σημασίας τους, σε αντικείμενα  κερδοσκοίας των ολίγων και των ημε­τέρων σε βάρος των ολλών και των α­δυνάτων. Που θα δίνει ροτεραιότητα τόσο στην οιότητα των εργασιακών σχέσεων όσο και στην ανταγωνιστικότητα των ροϊόντων και των υηρεσιών μας σε όλους τους τομείς, αό την αγροτική εκμετάλλευση μέχρι τη μεταοίηση και την τουριστική βιομηχανία.

 

10. Η εντολή ου ήραμε είναι να κάνουμε μια νέα αρχή, χωρίς συμβιβασμούς και υοκρισίες, χωρίς στρογγυλέματα και διγλωσσίες, να κάνουμε τις ριζικές αλλαγές ου ααιτεί η εξυ­ηρέτηση του κοινού οράματος για μια σύγ­χρονη, δημιουργική και δίκαιη Ελλάδα, για μια ισχυρή δημοκρατία, για μια αδιαραγμάτευτη αυτονομία της ολιτικής έναντι κάθε οι­κονομικού ή άλλου εξωθεσμικού συμφέροντος.

                 

11. Μαχόμαστε αοφασιστικά για τα συμφέροντα του λαού, για την αυτονομία της ολιτικής και της δημοκρατίας, για τη χειραφέτηση της κοινής γνώμης και των ολιτών αό την κηδεμονία των κατεστη­μένων, αό τα μεγάλα συμφέροντα ου συρ­ρικνώνουν τη δημοκρατία. Μακριά αό εξαρτήσεις, φέουδα και μηχανισμούς.

 

12. Αξιοοιούμε όλες τις δυνάμεις  ου θέλουν και μορούν να εμεδώ­σουν ένα νέο ήθος και ύφος εξουσίας αλλά και ένα  ριζοσαστικό ρόγραμμα, ένα ρόγραμμα ου δεν κοιτά αλώς την εναλλαγή στην εξουσία, αλλά και την αλλαγή της εξουσίας και του κατεστημέ­νου, του συγκεντρωτικού κράτους και του εξαρτημένου ολιτικού συστήματος.

 

13. Αοφασίσαμε να συ­γκρουσθούμε με τα συμφέροντα, τα ρόσωα, τις αντιλήψεις και τις ρακτικές ου αμφισβητούν την αυτονομία της ολιτικής, συρρικνώνουν τη δημοκρα­τία, αίζουν με τις ροσδοκίες του ελ­ληνικού λαού, αντιμετωίζουν με όρους τηλεοτικού θεάματος τα διακυβεύματα ενός κοινωνικού και εθνικού δράματος.