Πρόταση έκτακτης ανάγκης για τη σωτηρία της ατρίδας

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

           

 

1.        Η ώρα της αλήθειας για την Ελλάδα έφτασε λέον, μετά τα γνωστά ρόσφατα τελεσίγραφα της Ευρωζώνης.

Η Χώρα έχει να ειλέξει ανάμεσα στην αοδοχή της ρόσκλησης της Ευρωζώνης και την αόρριψή της, και η ειλογή ρέει να γίνει αμέσως.

2.        Πώς συμεριφέρονται κόμματα, ΜΜΕ και συνδικαλιστές, μροστά στο αναόφευκτο αυτό δίλημμα;

- Η κυβέρηση, μετά αό διετή λήθαργο, δείχνει να ξύνησε αότομα αό το τελευταίο τράνταγμα της Ευρωζώνης –ου την ροειδοοίησε ως εριθώρια άλλα για ǹαιχνίδια μαζί της (με δεκαέξι κυβερνήσεις, κοινοβούλια, λαούς) δεν υάρχουν λέον– δεν φαίνεται, όμως, να ξύνησε ένα μεγάλο μέρος του κόμματος ου την στηρίζει.

- Η μείζων αντιολίτευση θεωρεί ότι αυτό ου φταίει είναι ρωτίστως το μείγμα ολιτικής (το φάρμακο) ου η Ευρωζώνη και το ΔΝΤ μας έχουν ειβάλει (και η κυβέρνηση έχει αοδεχτεί) και ζητάει ειτακτικά εκλογές, ροκειμένου, ως κυβέρνηση, να εφαρμόσει ένα άλλο μείγμα, ιστεύοντας ως θα μορέσει να είσει την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ να το αοδεχθούν.

- Κυβέρνηση και μείζων αντιολίτευση αρνούνται να συνεργαστούν για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης κοινής εμιστοσύνης.

- Τα ΜΜΕ, ιδίως τα ηλεκτρονικά, συνεχίζουν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να ροκαλούν σύγχυση στον λαό και οι συνδικαλιστές ειμένουν να βάζουν τα ροσωικά ή συντεχνιακά  τους συμφέροντα άνω αό το συμφέρον της ολότητας.

3.        Μέσα σ αυτές τις συνθήκες, είναι μάλλον βέβαιο ότι η κυβέρνηση –ακόμη και αν αυτή τη φορά το έχει στ αλήθεια αοφασίσει, ακόμη κι αν κατάφερνε η Βουλή να ψηφίσει τους σχετικούς νόμους– δεν θα μορέσει να εφαρμόσει τα μέτρα ου έχει συμφωνήσει με την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ και η Χώρα θα οδηγηθεί τελικά σε ρόωρες εκλογές.

Το αοτέλεσμα των εκλογών αυτών μορεί με ασφάλεια να ροβλεφθεί: αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης (μονοκομματικής σίγουρα και ολυκομματικής σχεδόν σίγουρα), αδρανοοίηση του κρατικού μηχανισμού,  αναταραχές, χάος στο εσωτερικό, αομόνωση της Χώρας στο εξωτερικό (Ευρώη και διεθνείς αγορές), με όλες τις συνακόλουθες καταστροφικές συνέειες.

4.        Οι καταστροφικές ρόωρες εκλογές θα μορούσαν να αοφευχθούν, αν τα δύο μεγάλα κόμματα συμφωνούσαν σε μια λύση ου η σημερινή Βουλή μορεί να δώσει:  

Τα δύο κόμματα εξουσίας να δώσουν ψήφο εμιστοσύνης,  το ένα, και ψήφο ανοχής, το άλλο, σε μια κυβέρνηση Σαμαρά, για να διαραγματευτεί με την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ (την Τρόικα) την εφαρμογή του γνωστού δικού της μείγματος μέτρων για την αντιμετώιση της κρίσης.

Αν η κυβέρνηση Σαμαρά ετύχει να συμφωνήσει η Τρόικα με το δικό της, ευνοϊκότερο για τη Χώρα, μείγμα μέτρων, θα αναλάβει να το εφαρμόσει η ίδια και το ΠΑΣΟΚ θα στηρίξει αυτό το νέο μείγμα.

Αν δεν το ετύχει, η ΝΔ θα στηρίξει τις σημερινές συμφωνίες με την Τρόικα, τις οοίες θα αναλάβει να εφαρμόσει μια κυβέρνηση Παανδρέου.

5.        Η λύση αυτή γλυτώνει τη Χώρα αό την καταστροφική εριέτεια των ρόωρων εκλογών και εξασφαλίζει την, ααραίτητη για την ειτυχή εφαρμογή των μέτρων, συναίνεση των δύο κομμάτων εξουσίας (δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία στους δύο αρχηγούς να δείξουν ως δεν είναι σκέτα λόγια το δεν με ενδιαφέρει η ρωθυουργική καρέκλα αλλά η σωτηρία της ατρίδας...).