Πώς το ΣΕΕΣ ξέχασε ότι η εισαγωγή του λιθάνθρακα στο Ηλεκτρικό Σύστημα ειβάλλεται αό τις ααιτήσεις για ανταγωνιστικότητα, ασφάλεια εφοδιασμού και μείωση, σε σχέση με τον λιγνίτη, των εκεμόμενων ρύων;

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 12.9.09 (χωρίς την έμτη αράγραφο))                                                                                                                                                                                                                  

 

Το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ΣΕΕΣ) συστήθηκε το 2006, ως όργανο υοβολής ροτάσεων στην Κυβέρνηση και ιδίως στον Υουργό Ανάτυξης για θέματα ου αφορούν στον μακροχρόνιο σχεδιασμό της ενεργειακής ολιτικής της χώρας (Ν. 3438/2006).

 

Την Άνοιξη 2008, με την Έκθεσή του Μέτρα και μέσα για μια βιώσιμη και ανταγωνιστική Ενεργειακή Πολιτική για την ερίοδο 2008-20, το ΣΕΕΣ, εκτός άλλων, ρότεινε ως αναγκαία την εισαγωγή του συγκριτικά φθηνού και άφθονου λιθάνθρακα στο ενεργειακό ισοζύγιο της Χώρας, κυρίως για λόγους διατήρησης της ανταγωνιστικότητας στην ηλεκτροαραγωγή, ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού και βελτίωσης σε σχέση με το λιγνίτη των εκεμόμενων ρύων.

Στις αρχές 2009, ο (νέος τότε) υουργός Ανάτυξης κ. Κ. Χατζηδάκης, αρά τη θετική για την εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μας σύστημα εισήγηση του ΣΕΕΣ και τις αοφάσεις του ροκατόχου του Υουργού (ου είχε μάλιστα εγκρίνει εενδυτικά σχέδια της ΔΕΗ και ιδιωτών εενδυτών για λιθανθρακικές μονάδες) ανακοίνωσε αιφνιδίως την αόφασή του για αοκλεισμό του λιθάνθρακα αό την ηλεκτροαραγωγή, εικαλούμενος τις αντιδράσεις τοικών κοινωνιών και φορέων.

Τον Ιούλιο 2009, το ΣΕΕΣ, διορθώνοντας την Έκθεσή του του 2008 σύμφωνα με τις ειθυμίες του Υουργού, υέβαλε την Έκθεση 2009, στην οοία αοκλείεται ο λιθάνθρακας αό την ηλεκτροαραγωγή, με το ειχείρημα ότι η ροβλεόμενη μικρότερη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας και η δυνατότητα λέον κάλυψής της αό τις γνωστές συμβατικές ηγές και τις ΑΠΕ εκτόισε το αμφιλεγόμενο θέμα του λιθάνθρακα αό τον τρέχοντα μακροχρόνιο σχεδιασμό.

 

Το ειχείρημα όμως αυτό, ου φαίνεται ως αναζητήθηκε για την εκ των υστέρων κάλυψη του Υουργού, άσχει ουσιαστικά αλλά και λογικά (αοτελεί λογικό σφάλμα, γνωστό στην Τυική Λογική με τον όρο μετάβαση εις άλλο γένος): Το ερώτημα δεν είναι αν ο λιθάνθρακας μορεί να υοκατασταθεί στην ηλεκτροαραγωγή με άλλα καύσιμα (βεβαίως μορεί, το 2009, όως μορούσε και το 2008!). Το ρος αάντηση ερώτημα είναι αν η ροβλεόμενη μικρότερη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας καταργεί τις ααιτήσεις ανταγωνιστικότητας στην ηλεκτροαραγωγή, ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού και βελτίωσης σε σχέση με το λιγνίτη των εκεμόμενων ρύων, για την ικανοοίηση ακριβώς των οοίων τα μέλη του ΣΕΕΣ, ένα μόλις χρόνο ριν, είχαν ομόφωνα εισηγηθεί ως αναγκαία την εισαγωγή του συγκριτικά φθηνού και άφθονου λιθάνθρακα στο ενεργειακό ισοζύγιο της Χώρας.

Και στο ερώτημα αυτή η Έκθεση 2009 του ΣΕΕΣ δεν αοειράται να ααντήσει!

 

Η υεύθυνη αντιμετώιση των σοβαρών τεχνικοοικονομικών ζητημάτων της Χώρας ααιτεί την αυστηρή εφαρμογή και στον τόο μας της αυτονόητης αρχής των διακριτών ρόλων: Οι τεχνοκράτες ου έχουν οριστεί να εισηγούνται στην ολιτική εξουσία υοβάλλουν τις ροτάσεις τους σύμφωνα με τον Νόμο, την ειστήμη και την τεχνική και την τεχνοκρατική τους συνείδηση, αδιαφορώντας για τις εκάστοτε ειθυμίες των ολιτικών, και η ολιτική εξουσία, έχοντας υόψη τις εισηγήσεις των τεχνοκρατών, αίρνει τις δικές της αοφάσεις, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για τις αοφάσεις αυτές.

Θα δούμε άραγε κάοτε τους τεχνοκράτες να ααιτούν και τους ολιτικού μας να δέχονται την εφαρμογή της;