Για τη σφαγή στη Γάζα

 

(Ειστολή του Pαφαήλ Mεν. Mαϊόουλου, ου στάλθηκε στην Kαθημερινή στις 4.1.09)

                                   

 

Με τη στάση της μροστά στην ανελέητη σφαγή ενός  ανυεράσιστου λαού, των Παλαιστινίων της Γάζας, η ολιτική, θρησκευτική και οικονομική ηγεσία του ҹολιτισμένου κόσμου δείχνει την ηθική κατάτωση και υοκρισία της.

 

Όλοι αυτοί ου μιλούν για ειρήνη τη στιγμή ου εξαολύουν καταστρετικούς ολέμους, για δικαιοσύνη ενώ υηρετούν ροκλητικά την αδικία, για ҹόλεμο κατά του τρόμου όταν οι ίδιοι ασκούν στυγνή τρομοκρατία κάνουν είκαιρη τη μελαγχολική διαίστωση του αρχαίου Ψαλμωδού: Πάντες εξέκλιναν, άμα ηχριώθησαν ουκ έστι οιών χρηστότητα ουκ έστιν έως ενός!

 

Σε τι μέλλον μορούν να ελίζουν τα αιδιά όλου του κόσμου με τέτοιους, στερούμενους χρηστότητας, ηγέτες;