Η αειλή για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ζωή του τόου α τη γενικευμένη διαφθορά ολύ σοβαρότερη α όσο μερικοί θέλουν να εμφανίσουν

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 4.3.2000)

 

 

Σε συνέντευξη του σε τηλεοτικό σταθμό στις 22 Φεβρουαρίου, ο τέως υουργός κ. Στέφανος Μάvoς ανέφερε ότι το τίμημα μιας μεγάλης ρομήθειας του Δημοσίου, ου ρόσφατα οριστικοοιήθηκε, θα εί­ναι εξαιρετικά μεγαλύτερο α αυτό ου είχε αρχικά α­νακοινωθεί (κατονομάζοντας τη συγκεκριμένη ρο­μήθεια με τα αντίστοιχα ο­σά, ύψους εκατοντάδων δι­σεκατομμυρίων δραχμών).

 

Μου έκανε εντύωση ότι ο καλός δημοσιογράφος ου έαιρνε τη συνέντευξη δεν θεώρησε την αναφορά αυτή του τέως υουργού άξια οοιουδήοτε σχολίου ή ερωτήματος.

 

Και όμως, ο κ. Στέφανος Mάνος, του οοίου η δημό­σια εικόνα – ανεξάρτητα αό τις ολιτικές του Θέσεις, με τις οοίες μορεί κανείς να συμφωνεί ή όχι – είναι αυτή ενός ικανού, έντιμου και αντιλαϊκιστή ολιτικού, έχει ολλές φορές αναφερθεί σε ανείτρετες υερβάσες έργων και ρομηθειών του δη­μόσιου τομέα και στα σχετι­ζόμενα μ  αυτές φαινόμενα διαφθοράς.

 

Τα ροβλήματα της διαβλητής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος και της σχετιζόμενης μ' αυτήν δια­φθοράς δεν ρέει, βεβαί­α, να μετατρέονται σε ευκαιρίες σκανδαλοθηρίας, ού­τε όμως να υοτιμώνται ή, α­κόμα χειρότερο, να αοσιωώνται.

 

Αντίθετα, ρέει να αντι­μετωίζονται με σοβαρό, ει­λικρινή και θαρραλέο δη­μόσιο διάλογο και με τολμη­ρά και αοτελεσματικά μέ­τρα.

 

Γιατί, η αειλή για την η­θική, κοινωνική και οικονο­μική ζωή του τόου α' τη γενικευμένη και διαλεκόμενη, οριζοντίως και καθέ­τως, διαφθορά είναι ολύ σοβαρότερη α όσο μερικοί θέλουν να αραδεχτούν ή ροσαθούν να εμφανί­σουν.