Τα σλόγκαν της θολούρας και της εικίνδυνης αυταάτης εαναδιατυώνονται αό τον κ. Δραγασάκη

 

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου

                 

1.           Σε ρόσφατη συνέντευξη του κ. Γ. Δραγασάκη είδαμε να εαναδιατυώνονται κάοια αό τα γνωστά σλόγκαν για την κρίση της Χώρας και την αντιμετώισή της (Ρ/Σ Αθήνα 9.84, 3.11.13).

                  Λίγες αρατηρήσεις και ερωτήματα για τα όσα διαβάσαμε στη συνέντευξη και για μερικά ακόμα.

(α) Ακύρωση του μνημονίου και αναδιαράγματευση της δανειακής σύμβασης, άλλως ρήξη, αλλά εντός της Ευρωζώνης άντα .

Καλά, δεν ξέρουμε ότι, στον κόσμο αυτόν σήμερα, τους όρους δανεισμού τους ορίζουν τελικά οι δανειστές, στην ερίτωσή μας οι χώρες της Ευρωζώνης, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ (και τους εικυρώνουν οι αγορές);

Και όταν λέμε οι χώρες της Ευρωζώνης εννοούμε τους υουργούς και βουλευτές τους (ου, αν μη τι άλλο, θέλουν να εανεκλεγούν, όως κι οι δικοί μας) και  τους λαούς τους (ου δύσκολα δέχονται να ληρώνουν για άλλους, όως κι εμείς).

Έτσι κι αλλιώς, όμως, το Μνημόνιο τελειώνει και η χώρα μας θα χρειαστεί άλι λεφτά, ου μορεί να βρει μόνο με δανεισμό αό τις αγορές, με δανεισμό αό την Ευρωζώνη (με ή χωρίς το ΔΝΤ) ή με αναγκαστικό δανεισμό, φορολογία κ.λ.. αό τους ολίτες της.

Αντί λοιόν για τα ҹερί ακυρώσεως του Μνημονίου, ου ια δεν έχουν νόημα, έστε μας καθαρά οια  αό τις λύσεις αυτές ροτιμάτε και γιατί.

Όσο για το ρήξη εντός της Ευρωζώνης, λυούμαστε, αλλά μας είναι εντελώς ακατάλητο. Ρήξη με οιους (εντός της Ευρωζώνης); Με τις κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια,  τους λαούς της Ευρωζώνης, με την ΕΚΤ; Και με οιες συνέειες;

(β) Πάγωμα της εξόφλησης του χρέους, μέχρι να μει η ελληνική οικονομία σε τροχιά διατηρήσιμης ανάτυξης .

Πώς, όμως, θα αντιδράσουν τα κράτη της Ευρωζώνης και οι αγορές σ αυτήν τη στάση ληρωμών της χώρας μας;

Εκτός αό το χρέος υάρχει και το έλλειμμα, ου αράγει νέο χρέος. Πώς και δεν ακούμε κάοιο σλόγκαν και γι αυτό;

(γ) Να διώξουμε την Τρόικα και να ααιτήσουμε ολιτική διαραγμάτευση.

Συγγνώμη, αλλά δεν έχουμε ακόμα αντιληφθεί ως οι κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωζώνης ου  θα συμμετάσχουν στην ολιτική διαραγμάτευση (και τα κοινοβούλιά τους ου θα εγκρίνουν το αοτέλεσμά της) έχουν την κακή συνήθεια να αίρνουν τις ολιτικές αοφάσεις τους αφού ρώτα μελετήσουν τις τεχνοκρατικές εκθέσεις των αρμόδιων οργάνων;

Εμείς, βέβαια, δεν έχουμε τέτοιες κακές συνήθειες, γι αυτό μας κακοφαίνεται όταν αυτοί οι ξεροκέφαλοι ειμένουν: Καμιά Թολιτική διαραγμάτευση, ριν αό την Έκθεση της Τρόικας.

(δ) Το Μνημόνιο οδήγησε στην αώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Μα, όλες οι χώρες της Ευρωαϊκής Ένωσης δεν της έχουν εκχωρήσει, με τη συμμετοχή τους σ αυτήν, εθνικές τους εξουσίες; Που το εύρος τους, μάλιστα, αυξάνεται όσο ροχωράει η ενοοίηση της Ένωσης; (Παραδείγματα η εξουσία ειτήρησης κάθε χώρας ου είναι σε ρόγραμμα βοήθειας (μνημόνιο), μετά το τέλος του και μέχρι την αοληρωμή του 75% του χρέους της, ο έλεγχος των ροϋολογισμών των χωρών κ.α.).

Ειλέον, μια χώρα ου δανείζεται δεν έχει αοδεχτεί τους όρους εκείνου του δανείου, ου η ίδια  αοφάσισε να ειλέξει, ως το συμφερότερο γι αυτήν;

(ε) Η Χώρα χρειάζεται ένα Εθνικό σχέδιο ανάτυξης.

Προς οίους η υόδειξη;

                  Τι εμοδίζει ένα κόμμα να αρουσιάσει το δικό του Εθνικό σχέδιο ανάτυξης;

(στ) Να ζητήσουμε τον εανασχεδιασμό των ευρωαϊκών όρων.

Να τον ζητήσουμε μορούμε. Να ειβάλουμε εμείς το  οιος θα είναι, ότε και ώς θα γίνει ο εανασχεδιασμός μορούμε;                  

(ζ) Να αοφασίσουμε τι Ευρώη θέλουμε.

Ποιος διαφωνεί;

                 Όμως, το τι Ευρώη θέλουμε δεν είναι κάτι ου το αοφασίζουμε μια κι έξω. Το αοφασίζουμε διαρκώς, είναι το αοτέλεσμα μιας μακράς είονης διαδικασίας αλλαγών στους κοινοτικούς θεσμούς και το αοφασίζουμε όλες μαζί οι χώρες.

2.            Ο κόσμος ζητάει σωστή ενημέρωση και σοβαρό ολιτικό λόγο και ολιτικοί και δημοσιογράφοι, με λίγες εξαιρέσεις, ειμένουν να του ροσφέρουν συνθήματα και εικίνδυνες αυταάτες.