Θανάσιμος κίνδυνος για τη χώρα μας η διαφθορά

 

(Αό ειστολή του κ.  Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 27.11.98).

 

 

Η χώρα μας αντιμετωίζει θανάσιμο κίνδυνο αό τη ραγδαίως εξαλούμενη διαφθορά, ου έχει αρχίσει να διαβρώνει όλες τις εξουσίες και τις δραστηριότητες του δημόσιου βίου.

 

Ας μην λανάμε και λανιόμαστε, με τη σημερινή δυναμική της διαφθοράς, ούτε οικονομική ανάτυξη σε όφελος του λαού μορεί να υάρξει, ούτε δίκαιη κατανομή του λούτου, ούτε αονομή δικαιοσύνης, ούτε αιδεία και υγεία, ούτε κανένα άλλο αό τα αγαθά για τα οοία μοχθεί ο λαός.

Το χειρότερο, η διαφθορά οδηγεί τη Χώρα σε αρακμή, με την εικράτηση ως στάσης ζωής της μς κάθε μέσο ειδίωξης του ατομικού ευδαιμονισμού και την εξαφάνιση των ηθικών αξιών και των ευγενικών ιδανικών (σημείο των καιρών ότι οι λέξεις αυτές έχουν εξαφανιστεί αό το λεξιλόγιο της καθημερινής ζωής).

 

Το μέγιστο μέρος της ευθύνης για την εξάλωση της διαφθοράς φέρει η ηγεσία του τόου, ολιτική, εκκλησιαστική, νευματική, οικονομική...

Όσοι αό την ηγεσία αυτή δεν έχουν μει στον κύκλο της διαφθοράς, ως διαφθορείς ή διεφθαρμένοι, έχουν υοταχθεί στην ҹαντοδυναμία της, έχουν συμβιβαστεί, την ανέχονται, διστάζουν...

 

Η εξάλωση της διαφθοράς ρέει να χτυηθεί αοτελεσματικά, ριν φτάσουμε σε σημείο μη ειστροφής.

Το χτύημά της όμως ααιτεί ηγεσίες ικανές και αοφασισμένες για σύγκρουση και όχι ανεαρκείς και φαύλες ή ευάλωτες, αομόνωση των διευθαρμένων και όχι ανοχή και συμόρευση μαζί τους αό κομματικές και συντεχνιακές σκοιμότητες, σχεδιασμένη και είμονη ράξη και όχι ευκαιριακά λόγια, ααιτεί την κήρυξη ιερού ολέμου αό ένα εθνικό μέτωο κατά της διαφθοράς.