Πάρτε τα μέτρα ου ο τόος χρειάζεται,

ανεξάρτητα αό το αν τα ζητάει ή όχι η Τρόικα

 

(Ειστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόουλου, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 16.2.2010)

 

Υερβολική και ατυχής υήρξε η είδειξη οργής της κυβέρνησης για τα λεχθέντα αό τους εκροσώους της Τρόικα για το ρόγραμμα αοκρατικοοιήσεων και αξιοοίησης της δημόσιας ακίνητης εριουσίας.

Με τον κυβερνητικό εκρόσωο (α) να διαλαλεί urbi et orbi ότι έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε κάοια κακά αιδιά-υάλληλοι της Τρόικα να τολμούν να αρεμβαίνουν στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας (β) να κομάζει για το αυτονόητο: εντολές αίρνουμε αό τον ελληνικό λαό και (γ) να αίζει με τις λέξεις (αξιοοίηση,  εκοίηση, ǹώληση;).

Και με τον ρωθυουργό να ροβαίνει σε διαβήματα ρος τους ροϊσταμένους των κακών αιδιών (για να τα μαλώσουν και να τα συμβουλέψουν να  μην το ξανακάνουν;).

Και όλα αυτά, ενώ το ερί ου ο λόγος ρόγραμμα είχε συζητηθεί και συμφωνηθεί κατά τις διαραγματεύσεις της κυβέρνησης με την Τρόικα!

Το ότι όλη αυτή η ανακατωσούρα μορεί να βλάψει τη Χώρα –με τα αντιφατικά μηνύματα ου στέλνει στις αγορές για την ραγματική μας βούληση να ειταχύνουμε τη δραστική μείωση του δημόσιου χρέους, ώστε να αρθεί το συντομότερο το εμάργκο δανεισμού ου μας έχει ειβληθεί– φαίνεται να μην αασχολεί τους αρμόδιους της κυβέρνησης, αλλά ούτε και της μείζονος αντιολίτευσης. Αρκεί ου υηρετεί τις γνωστές εικοινωνιακές ανάγκες στην εσωτερική αγορά!

Η κρισιμότητα των εριστάσεων, όμως, ααιτεί οι ηγεσίες των δύο κομμάτων να σταματήσουν τα εικοινωνιακά αιχνίδια και να έρθουν σε συνεννόηση, ώστε να υλοοιηθούν ΤΡΑ αυτά ου τα κόμματά τους δεν θέλησαν, ή δεν τόλμησαν, να κάνουν στη διάρκεια των τριάντα τελευταίων χρόνων, αυτά ου η ανάγκη ειβάλλει και ου ο τόος χρειάζεται σήμερα, ανεξάρτητα αό το αν τα ζητάει ή όχι η Τρόικα:

- τη ριζική αναθεώρηση του φορολογικού συστήματος, για να κατανέμονται τα βάρη με ισότητα,

- την ειτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών στη δημόσια διοίκηση, την οικονομία, την αιδεία, την υγεία  (με δραστική μείωση του κράτους, αοκρατικοοιήσεις, αξιοοίηση της ακίνητης δημόσιας εριουσίας, κατάργηση των άχρηστων οργανισμών και ειχειρήσεων και όλα τα άλλα, γνωστά λέον σε όλους μας).

Προκειμένου να γίνει δυνατή μια τέτοια συνεννόηση:  

             - Ο κ. Παανδρέου και το κόμμα του, αλλά και ο κ. Σαμαράς και το δικό του κόμμα, ας σταματήσουν να ρίχνουν τις ευθύνες (για το ǹοιος φταίει ου καταλήξαμε στην Τρόικα) οι μεν στους δε κι ας δεχτούν –έστω κι αν δεν είναι αλήθεια, έστω κι αν δεν το ιστεύουν– ότι φταίνε όλοι τους το ίδιο.

- Ο κ. Σαμαράς ας μη μιμηθεί τον κ. Παανδρέου ου, στις αρχές 2009, αέρριψε το αίτημα του τότε ρωθυουργού Κ. Καραμανλή για συνεννόηση, ροκειμένου να αντιμετωιστεί στη χώρα μας η διεθνής οικονομική κρίση, σε ένα λαίσιο έξι στοιχειωδών αραδοχών (αντιμετώιση των συνεειών της στο λαίσιο των αοφάσεων της Ε.Ε, εριορισμό του χρέους και του ελλείμματος, άσκηση κοινωνικής ολιτικής εντός των δημοσιονομικών ορίων, ειδικές δράσεις για κλάδους και ομάδες ληθυσμού ου λήττονται αό την κρίση, αυτοσυγκράτηση όλων ως ρος τις διεκδικήσεις τους).

Μόνο αν έτσι ολιτευθούν οι δύο αρχηγοί και τα κόμματά τους θα μορέσει να υάρξει ελίδα ότι θα ξεεράσουμε τη σημερινή κρίση και θα αοκτήσουμε κάοτε ένα σύγχρονο κράτος. Αλλιώς