Υεράνω της Δικαιοσύνης οι ολιτικοί;

 

(Ειστολή του κ. Παναγιώτη Συρόουλου, Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, ου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 6.6.08)

 

 

Στην έγκριτη Καθημερινή καταχωρήθηκε η είδηση ότι ο γεν. εισαγγελέας του Ισραήλ διέταξε έρευνα ροκειμένου να διαιστωθεί, αν ο ρωθυουργός Μεναχέμ Μαζούζ δωροδοκήθηκε αό Αμερικανό ειχειρηματία, κατά την ρογενέστερη θητεία του στο υουργείο Τουρισμού, ηγές δε ροσκείμενες στον γεν. εισαγγελέα εξέφραζαν αισιοδοξία (αν η είδηση μεταφράστηκε σωστά) ότι σύντομα θα ααγγελθούν κατηγορίες σε βάρος του ρωθυουργού. Είναι ροφανές ότι στο Ισραήλ η Δημοκρατία λειτουργεί και κανείς –ούτε ο ρωθυουργός– δεν είναι υεράνω της Δικαιοσύνης, στην οοία οι ολιτικοί, όως άλλωστε και όλοι οι ολίτες, χωρίς καμιά εξαίρεση, λογοδοτούν για τις αραβατικές συμεριφορές τους. Εύλογα εομένως οι ολίτες του Ισραήλ εμιστεύονται σε ένα μεγάλο βαθμό τους ολιτικούς τους.

 

Ολως αντίθετα στην ανάλογη ελληνική ραγματικότητα οι ολιτικοί αίρονται υεράνω της Δικαιοσύνης και η τυχόν καταφυγή Ελληνα ολίτη στη Δικαιοσύνη, αιτουμένου την ροστασία του αό αράνομες ράξεις αυτών, ροκαλεί τη βίαιη αντίδραση του συνόλου συνήθως των ολιτικών, σε αγαστή σύμνοια και την αερίφραστη καταδίκη της άσκησης νομίμου, ειτέλους, δικαιώματός του.

 

Εσχάτως γνωστοοιήθηκε ότι Ελληνας ολίτης, ισχυριζόμενος ότι ροσέλαβαν την τιμή και την υόληψή του δύο ολιτικοί αρχηγοί ροσέφυγε στη Δικαιοσύνη και με σχετική αγωγή του αξίωσε να υοχρεωθούν αυτοί σε αοζημίωσή του. Θα ανέμενε κανείς ότι οι ολιτικοί αυτοί αρχηγοί, αν ραγματικά τους διέκρινε δημοκρατικό φρόνημα και σέβονταν την έννομη τάξη, όχι μόνο να μην αμφισβητήσουν το δικαίωμα του ολίτη αυτού να ροασίσει τα δικαιώματά του, αφού τα θεωρεί θιγόμενα, αλλά ειλέον να εκφράσουν την εμιστοσύνη τους και να αναμένουν την κρίση της Δικαιοσύνης, θεμέλιου, κατά τις εαγγελίες τους, της Δημοκρατίας, την οοία όμως καθένας εξ αυτών οικειοοιείται αναλόγως, ως αυθεντικός εκφραστής της. Αντ αυτού ο νεώτερος μεν εκ των εναγομένων ολιτικών αρχηγών εριορίστηκε με ερισσή εριφρόνηση να εκφραστεί χλευαστικά για την ενέργεια αυτή του Ελληνα ολίτη, ενώ ο μεγαλύτερος, αφού στηλίτευσε με αρκετή οξύτητα την ίδια αυτή ενέργεια, δήλωσε, με μεγάλη μάλιστα έμφαση, όως εμφανίσθηκε η δήλωσή του στα ΜΜΕ, ότι θα αραιτηθεί της βουλευτικής του ασυλίας, για να αντιμετωίσει την αγωγή. Προφανώς ο ολιτικός αυτός αρχηγός, κόμματος μάλιστα εξουσίας, αγνοεί το αληθινό εριεχόμενο της συνταγματικής έννοιας της βουλευτικής ασυλίας. Ολοι μας, άντως, αρακολουθήσαμε με το ανάλογο δέος, αό τα ΜΜΕ είτε με καταιγισμούς ταυτόσημων σχεδόν ανακοινώσεων κομματικών αρατάξεων, είτε με σχολιασμούς των συνεργατών τους, ένα δημοκρατικότατο φραστικό ροηλακισμό του τολμητία αυτού Ελληνα ολίτη, ο οοίος διανοήθηκε και τόλμησε να θίξει ιερά και ααραβίαστα ρόσωα της ολιτικής.

 

Είναι ροφανές, κατόιν των αναφερομένων, ότι δεν είναι δυνατό να γίνει σοβαρός λόγος ερί εμιστοσύνης των Ελλήνων ολιτών στους ολιτικούς, οι οοίοι μάλιστα με τόση ροέτεια εριφρονούν την έννομη τάξη, αν μάλιστα ληφθεί, ειλέον, υόψη η εντυωσιακή είδοσή τους να μεθοδεύουν νομοθετικές λύσεις (μεταβολή χαρακτηρισμού αξιόοινων ράξεων, αραγραφές κ.ά.) ροκειμένου να αοφύγουν τη λογοδοσία τους στην ελληνική δικαιοσύνη για αραβατικές συμεριφορές τους, οι οοίες δεν είναι και λίγες. Είναι ερίεργο το γεγονός ότι αρά ταύτα, διασώζονται ολλάκις κατά τις εκλογές, ίσως γιατί οι Ελληνες ολίτες λίγο ριν αό αυτές χάνουν, ως συνήθως, τη μνήμη τους.