Ηααξίωση τηςεργασίας, ηρόοδος τηςτεχνολογίας καιονεοφιλελευθερισμός

(Ειστολήτου ΣύρουΔανάλη,μηχανολόγου-ηλεκτρολόγου,ουδημοσιεύτηκεστηνΚαθημερινήστις 17.7.09)

 

Όσοναφορά το άρθροτου τέωςυουργού κ.ΧρυσοχοΐδηστηνΚαθημερινήγια τηνααξίωση τηςεργασίας, αυτήσυντελείται αότην ρόοδο τηςτεχνολογίαςκαι δεν έχεικαμιά σχέση ονεοφιλελευθερισμός.

 

Τηδεκαετία του 60μιααυτοκινητοβιομηχανίαγια να αράγει 600.000αυτοκίνητα τονχρόνοχρειαζόταν 12.000εργάτες,σήμερα η ίδιααυτοκινητοβιομηχανίαχρειάζεται 2.000υαλλήλουςχειριστέςαυτοματοοιημένωνμηχανημάτωνου ααρτίζουντη γραμμήαραγωγής. Ταμηχανουργείαείχαν ληθώρααότορναδόρουςεφαρμοστές γιανα χειρίζονταιτόρνους,φρέζες,τρυάνια και νασυναρμολογούνμε είονηεργασίαμηχανήματακαλούια κ.λ.Ήταν η βαριά βιομηχανίακαι οιτορναδόροιεφαρμοστές ηρωτοορία τουρολεταριάτουστην ΕΣΣΔ καιτις χώρες του υαρκτούσοσιαλισμού.

Τώραέαψαν ναυάρχουν καιαντικαταστάθηκαναό computer τουςχειριστές τουςκαι αυτόματεςμηχανές ουαράγουνχιλιάδεςκομμάτια σεελάχιστουςχρόνους. Πίσωαό αυτούςυάρχουν εκατοντάδεςρογραμματιστέςοι οοίοικατασκευάζουντα ρογράμματαμε τα οοίαλειτουργούνόλα αυτά ταμηχανήματα.

 

Τοεργατικόρολεταριάτο, ηάρχουσα τάξη τουσοσιαλισμούου θααντικαθιστούσετην αστική τάξηέαψε να υάρχεικαιαντικαταστάθηκεαό μια τάξηυαλλήλων ολύμικρότερηαριθμητικά, ηοοία αράγειυηρεσίες.

Ηχειρωνακτικήεργασία άλλαξεμορφή και ενμέρει ααξιώθηκε.Το ίδιο έγινεκαι στην εργασίατων υαλλήλων,ένα λογιστήριομιας εταιρείαςου τηρούσεβιβλία 3ηςκατηγορίας καιείχε είκοσι υαλλήλους,σήμερα με τουςηλεκτρονικούςυολογιστέςκάνει την ίδιαδουλειά μετέσσερις τοολύ υαλλήλους.

Τοίδιο συμβαίνειμε τοντραεζικότομέα, ΕθνικήΤράεζα σήμεραμε τον κύκλοεργασιών ουέχει λειτουργείμε το ένα έκτοτων υαλλήλωνου θα είχε εάν δενυήρχαν οιηλεκτρονικοίυολογιστές.

 

Ολεςαυτές οιτεράστιεςκοινωνικέςαλλαγές έγιναναό την ειστήμη,την τεχνολογίακαι τηνταχύτατηεφαρμογή τουςστην ράξη, ηοοία έγινεχάρις στηνικανότητα ροσαρμογήςτουκαιταλιστικούσυστήματος.

Ηααξίωση τηςεργασίαςοωσδήοτεροσφέρειερισσότερακέρδη στοκεφάλαιο, ανκαι μεγάλοοσοστό αυτώντων κερδώνλόγωανταγωνισμούμεταφέρεται στουςκαταναλωτές.

 

Έχειτεθεί αό τηδεκαετία του '90το ερώτημα ώςρέει ναλειτουργεί τοκράτος ροςόφελος τωναδυνάτων κοινωνικώντάξεων, αλλάκαι τουσυνόλου τουληθυσμού.

Τηναάντηση τηνέχουν δώσει οιΣκανδιναβικέςχώρες, Δανία,Σουηδία,Φινλανδία.

Φορολογίααρκετά υψηλήκαι όχιφοροδιαφυγήαυτό σημαίνειότι το κράτοςείναισυνεταίροςχωρίς κανέναρίσκο κατά 40% όσοείναι τοοσοστό τουφόρου σε όλεςτις κερδοφόρεςειχειρήσειςμικρές καιμεγάλες και σεόλες τιςεριουσίεςκινητές καιακίνητες ου υάρχουνστη χώρα. Οσομεγαλύτερα τακέρδη τουκεφαλαίου τόσοιο ωφελημένοτο κράτος.

Δημόσιεςειχειρήσειςκαιοργανισμούςόσο το δυνατόνλιγότερες καινα λειτουργούνόλες με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια,δηλαδή ακριβώςόως οι ιδιωτικέςειχειρήσεις.

Τολεόνασμα τουκράτουςδιατίθεταικατά τον ιοαοδοτικό τρόοκαι όχιρουσφετολογικό,για βοήθειαρος τα κατώτεραεισοδηματικάστρώματα τουληθυσμού καισε αυτά ουλήττονται αότην οικονομικήσυγκυρία καιτις αγκόσμιεςοικονομικέςμεταβολές τουσυστήματος.