Το θέματου ονόματοςτης FYROM δεν μορείνα είναι τίοτεάλλο αρά θέμασυμβιβασμού,δεν ισχύειόμως το ίδιοκαι με τοζήτημα τηςαναγνώρισηςτης ανεξαρτησίαςτουΚοσσυφοεδίου

 

(Ειστολήτου ΡαφαήλΠααδόουλου, ομότιμουκαθηγητήΘερμοδυναμικής,ου δημοσιεύτηκεστηνΚαθημερινήστις 5.2.08)

 

 

Σύμφωναμε κάοιεςεισηγήσεις θαρέει η Ελλάδανα διαραγματευθείμε τουςΑλβανούς, τουςΑμερικανούς ήτο ΝΑΤΟ, τηστήριξη τωνθέσεών της στοθέμα του ονόματοςτης FYROM σεαντάλλαγμα τηςαναγνώρισηςτης εικείμενηςμονομερούςανεξαρτησίαςτουΚοσσυφοεδίου. Εκείνοόμως ου ρέειολύερισσότερογια την ερίτωση,είναι οροσεκτικόςροβληματισμός,γιατί ρόκειταιγια θέματα ουδεν μαίνουνστο ίδιοτσουβάλι κατάτη γνωστήλαϊκή ρήση. Τοθέμα τουονόματος της FYROMδεν μορεί ναείναι τίοταάλλο αρά θέμασυμβιβασμού,αυτό όμως δενισχύει στοθέμα τηςαναγνωρίσεωςτης μονομερούςανεξαρτησίαςτουΚοσσυφοεδίου.

 

Τονομικόυόβαθρο γιατην ύαρξη τηςΔιοικήσεως τουΟΗΕ στοΚοσσυφοέδιο –και τηναρουσία των στρατιωτικώνδυνάμεων ουτην στηρίζουν– είναι τογνωστό ψήφισματου ΣυμβουλίουΑσφαλείας ου – εκτόςαό τα άλλα –ορίζει ως τοΚοσσυφοέδιοείναι τμήματης Σερβίας. Ηδιευκρίνισηαυτή ήταν μια ατις βασικέςροϋοθέσειςτόσο για τηναοχώρηση του σερβικούστρατού – καιτην αναίμακτηείσοδο του στρατούτου ΝΑΤΟ στοΚοσσυφοέδιο –όσο και για τηνέκδοση τουψηφίσματος.Και αυτός ήτανο τρόος τον οοίοεέλεξε ηδιεθνήςκοινότητα στηνροσάθειά της νααντιμετωίσειόχι μόνο τηνκατάσταση στοΚοσσυφοέδιο,αλλά και τιςειτώσεις ουείχε ηαραβίαση του ΔιεθνούςΔικαίου  α το ΝΑΤΟ, μετους βομβαρδισμούςτης τότεΓιουγκοσλαβίας,το 1999.

 

Μεαυτά ταδεδομένα, ηβασικήαντίρρηση στιςεισηγήσεις ουακούγονταιείναι ως ησυμμόρφωσηρος το ΔιεθνέςΔίκαιο – ου στησυγκεκριμένηερίτωσηεκφράζεται  στοψήφισμα τουΣυμβουλίουΑσφαλείας τουΟΗΕ – δεν είναιεκλεκτική ούτεεηρεάζεται ατιςιδιαιτερότητεςȹου μορεί ναέχει η κάθεερίτωση.Υάρχει,άλλωστε, τοδιδακτικόροηγούμενο ωςη είκληση ιδιαιτεροτήτωνχρησιμοοιήθηκεστην ροσάθειανα δικαιολογηθούνηθικάολισθήματα καιαρανομίες, όωςοιβομβαρδισμοίτηςΓιουγκοσλαβίαςκαι η εισβολήστο Ιράκ.

Ηεκλεκτικήεφαρμογή τωνδιεθνώνκανόνωναοτελείδιαχρονικήαδυναμία τωνεκάστοτεισχυρών, στην οοίαφαίνεταιειρρεής ηυερδύναμη τηςεοχής μας. Μιαάλληδιαχρονικήαδυναμία τωνισχυρών εκφράζεταιμε το ότιχρειάζονταιτην υενθύμισηως η ισχύς –στρατιωτική ήάλλου είδους –είναι εφήμερη.Σ αυτήν τη βάσηη αραγνώρισητων διδαγμάτωντης ιστορίαςαό τουςεκάστοτεισχυρούςαοδεικνύεταιοδυνηρή γιατους ίδιους.Είναι όμωςιδιαίτεραοδυνηρή – καιτελείωςακατανόητη –στην ερίτωσημικρών χωρώνου μόνιμαυφίστανται τιςολέθριεςσυνέειες τηςαυθαιρεσίαςκαι τηςρευστότηταςτων διεθνών κανόνων.

 

Στησυγκεκριμένηερίτωση θαείναι τραγικόλάθος αν ηΕλλάδα – καικάοιες άλλεςχώρες ου έχουνφωτιά στο σίτιτους – εισθούνως οιιδιαιτερότητες δικαιολογούντην αραβίασητου ΔιεθνούςΔικαίου με τηναναγνώριση τηςμονομερούςανεξαρτησίαςτου Κοσσυφοεδίου.Η άοψη αυτήσχετίζεται μετην ρόβλεψη ως– στο σύντομομέλλον – οιχώρες αυτές θαδιαιστώσουνως ηρευστότητα δενεριορίζεταιστο ΔιεθνέςΔίκαιο, αλλάεεκτείνεταικαι στη λίστατων ιδιαιτεροτήτων.Και ως η λίστααυτήεριλαμβάνει καιιδιαιτερότητεςουδικαιολογούντην –εκλεκτικήάντοτε –αναγνώριση τηςανεξαρτησίαςκαι άλλων εριοχώνσυμεριλαμβανομένηςκαι αυτής της –ούτωκαλουμένης –ΤουρκικήςΔημοκρατίαςτης ΒόρειαςΚύρου.